دعای صباح :

در بیان آثار و خواص عجیبه ی دعای صباح مولا علی(ع) از امام رضا نقلی به این شکل است که در بیان آثار

دعای صباح جدّشان فرمودند:

آیا شما را راهنمایی نکنم بر بزرگترین ذخیره دنیا و آخرت و جامع ترین گنج در عالم غیب و شهادت که

حصار و قلعه ی محکمی ست برای شما.؟

از مولا علی (ع) نقل شده است :

که کسیکه مداومت بر خواندن دعای صباح کند(( در روایت دیگر تاکید خواندن آن بعد از نماز نافله صبح گفته

شده است)) اگر عالم پر از بلا شود به او هیچ آسیبی نمی رسد و همیشه در نظر مردم و انسانها عزیز و

محترم می باشد و هیچگاه دشمن نمی تواند به او ضرری برساند و هرکسی که با او دشمنی کند به خودش

بر می گردد و به لطف الهی از مرگ ناگهانی و سختی ها در امان می باشدو به برکت این دعای صباح رزق

و روزی او هر روز وسیع تر و گسترده تر میشود،انشاالله

 

به نام خداى بخشاینده مهربان

اَللّهُمَّ یا مَنْ دَلَعَ لِسانَ الصَّباحِ بِنُطْقِ تَبَلُّجِهِ وَ سَرَّحَ قِطَعَ الّلَیْلِ

خدایا اى كسى كه بیرون كشید زبان صبحدم را به بیان تابناك آن و پراكنده ساخت پاره هاى شب

الْمُظْلِمِ بِغَیاهِبِ تَلَجْلُجِهِ وَ اَتْقَنَ صُنْعَ الْفَلَكِ الدَّوّارِ فى مَقادیرِ

تاریك را با آن توده هاى سیاه سرگردانى كه داشت و محكم ساخت ساختمان این چرخ گردون را در اندازه ها

تَبَرُّجِهِ وَ شَعْشَعَ ضِیآءَ الشَّمْسِ بِنُورِ تَاَجُّجِهِ یا مَنْ دَلَّ عَلى ذاتِهِ

و گردشهاى زیبایش و پرتو افكن ساخت تابش خورشید را با نور فروزان و گرم آن اى كه راهنمایى كرد بر خودش

بِذاتِهِ وَ تَنَزَّهَ عَنْ مُجانَسَةِ مَخْلُوقاتِهِ وَ جَلَّ عَنْ مُلاَّئَمَةِ كَیْفِیّاتِهِ یا

به خودش و منزه است از هم جنسى (و مشابهت با) مخلوقاتش و برتر است از سنخیت یا چگونگیهاى عالم خلقت اى

مَنْ قَرُبَ مِنْ خَطَراتِ الظُّنُونِ وَ بَعُدَ عَنْ لَحَظاتِ الْعُیُونِ وَ عَلِمَ بِما

كسى كه نزدیك است به گمانهایى كه (درباره او) بر دل خطور كند ولى دور است از چشم انداز دیدگان و مى داند آنچه را

كانَ قَبْلَ اَنْ یَكُونَ یا مَنْ اَرْقَدَنى فى مِهادِ اَمْنِهِ وَ اَمانِهِ وَ اَیْقَظَنى

شود پیش از شدنش اى كسى كه مرا در گهواره آسایش و امنیت خود به خواب برد و براى استفاده از نعمتها

اِلى ما مَنَحَنى بِهِ مِنْ مِنَنِهِ وَ اِحْسانِهِ وَ كَفَّ اَكُفَّ السُّوَّءِ عَنّى بِیَدِهِ

و بخششهاى بیدریغش كه به من ارزانى داشته بیدارم كرد و پنجه هاى بدخواهان را بدست قدرت

وَ سُلْطانِهِ صَلِّ اللّهُمَّ عَلَى الدَّلیلِ اِلَیْكَ فِى اللَّیْلِ الاْلْیَلِ وَ الْماسِكِ

و سلطنت خویش از من بازداشته درود فرست بر آن راهنماى به سوى تو در شب بسیار تار (جاهلیت ) و آن كس كه در

مِنْ اَسْبَابِكَ بِحَبْلِ الشَّرَفِ الاْطْوَلِ وَ النّاصِعِ الْحَسَبِ فى ذِرْوَةِ

میان اسباب و وسائل تو بلندترین ریسمان شرف را گرفت و آن كس كه حسب پاك و خالصش بر بلندترین

الْكاهِلِ الاْعْبَلِ وَ الثّابِتِ الْقَدَمِ عَلى زَحالیفِها فِى الزَّمَنِ الاْوَّلِ

شانه هاى مردان عالم قرار داشت و آن ثابت قدم بر روى لغزشگاهها در آن زمان پیشین

وَ عَلى الِهِ الاْخْیارِ الْمُصْطَفَیْنَ الاْبْرارِ وَ افْتَحِ اللّهُمَّ لَنا مَصاریعَ

و بر خاندان نیكوكار برگزیده خوش كردارش و بگشا براى ما خدایا لنگه هاى در

الصَّباحِ بِمَفاتیحِ الرَّحْمَةِ وَ الْفَلاحِ وَ اَلْبِسْنِى اللّهُمَّ مِنْ اَفْضَلِ خِلَعِ

بامدادان را به كلیدهاى رحمت و رستگارى و بپوشانم خدایا از بهترین خلعتهاى

الْهِدایَةِ وَالصَّلاحِ وَ اَغْرِسِ اللّهُمَّ بِعَظَمَتِكَ فى شِرْبِ جَنانى

هدایت و شایستگى و بجوشان خدایا به عظمت خویش در جویبار دلم

یَنابیعَ الخُشُوعِ وَ اَجْرِ اللّهُمَّ لِهَیْبَتِكَ مِنْ اماقى زَفَراتِ الدُّمُوعِ

چشمه هاى خشوع و جارى ساز خدایا براى هیبتت از گونه هایم مشكهاى اشك

وَ اَدِّبِ اللّهُمَّ نَزَقَ الْخُرْقِ مِنّى بِاَزِمَّةِ الْقُنُوعِ اِلهى اِنْ لَمْ تَبْتَدِئْنِى

و ادب كن خدایا سبك مغزى و تندخویى مرا به مهارهاى قناعت (یا خوارى در سؤ ال ) خدایا اگر در ابتدا

الرَّحْمَةُ مِنْكَ بِحُسْنِ التَّوْفیقِ فَمَنِ السّالِكُ بى اِلَیْكَ فى واضِحِ

رحمت تو از روى حسن توفیق به سراغ من نمى آمد پس چه كسى بود كه مرا در این

الطَّریقِ وَ اِنْ اَسْلَمَتْنى اَناتُكَ لِقاَّئِدِ الاْمَلِ وَ الْمُنى فَمَنِ الْمُقیلُ

راه روشن بسویت آرد و اگر حلم و بردبارى تو مرا بدست آرزو و میل سركش سپارد پس چه كسى

عَثَراتى مِنْ كَبَواةِ الْهَوى وَ اِنْ خَذَلَنى نَصْرُكَ عِنْدَ مُحارَبَةِ النَّفْسِ

لغزشهاى مرا از زمین خوردنهاى هوا و هوس نادیده بگیرد و اگر در هنگام جنگ با نفس

وَالشَّیْطانِ فَقَدْ وَكَلَنى خِذْلانُكَ اِلى حَیْثُ النَّصَبِ وَالْحِرْمانِ اِلهى

و شیطان یارى تو نباشد مسلماً همان یارى نكردنت مرا بدست رنج و حرمان سپارد خدایا

اَتَرانى مآ اَتَیْتُكَ اِلاّ مِنْ حَیْثُ الاْمالِ اَمْ عَلِقْتُ بِاَطْرافِ حِبالِكَ اِلاّ

تو بخوبى مرا مى بینى كه نزدت نیامدم جز از راه آرزوها (و آنها بود كه مرا به درگاهت آورد) یا شده كه بسر رشته هاى فضل

حینَ باعَدَتْنى ذُنُوبى عَنْ دارِ الْوِصالِ فَبِئْسَ الْمَطِیَّةُ الَّتِى امْتَطَتْ

و كرمت چنگ زنم جز وقتى كه گناهانم مرا از خانه وصال دور سازد پس چه بد مركبى است این مركب

نَفْسى مِنْ هَواها فَواهاً لَها لِما سَوَّلَتْ لَها ظُنُونُها وَ مُناها وَ تَبّاً لَها

هوا و هوس كه نفس من بر آن سوار شده پس واى بر این نفس كه گمانهاى باطل و آرزوهاى بیجایش در نزد او جلوه كرد و

لِجُرْاَتِها عَلى سَیِّدِها وَ مَوْلاها اِلهى قَرَعْتُ بابَ رَحْمَتِكَ بِیَدِ

نابود باد كه بر آقا و مولاى خویش دلیرى كرد خدایا من در رحمتت را بدست امیدم

رَجاَّئى وَ هَرَبْتُ اِلَیْكَ لاجِئاً مِنْ فَرْطِ اَهْواَّئى وَ عَلَّقْتُ بِاَطْرافِ

كوبیدم و از فرط هواهاى نفسانى به حال پناهندگى بسوى تو گریختم و بند كردم بسر رشته هاى

 

حِبالِكَ اَنامِلَ وَ لاَّئى فَاْصْفَحِ اللّهُمَّ عَمّا كُنْتُ اَجْرَمْتُهُ مِنْ زَلَلى

كرمت انگشتان دوستى ام را پس درگذر خدایا از جرمهایى كه من از روى لغزش

وَ خَطاَّئى وَ اَقِلْنى مِنْ صَرْعَةِ [رِدآئى ] فَاِنَّكَ سَیِّدى وَمَوْلاىَ

و خطا كردم و نگاهم دار از حمله بیماریم (كه دچار گشته ام ) زیرا كه تویى آقا و مولایم

وَ مُعْتَمَدى وَ رَجائى وَ اَنْتَ غایَةُ مَطْلُوبى وَ مُناىَ فى مُنْقَلَبى

و تكیه گاه و امیدم و تویى منتهاى خواسته و آرمانم در دنیا

وَ مَثْواىَ اِلهى كَیْفَ تَطْرُدُ مِسْكیناً الْتَجَاءَ اِلَیْكَ مِنَ الذُّنُوبِ هارِباً

و عقبایم خدایا چگونه برانى از درگاهت بیچاره اى را كه در حال فرار از گناهان به تو پناه آورده

اَمْ كَیْفَ تُخَیِّبُ مُسْتَرْشِداً قَصَدَ اِلى جَنابِكَ ساعِیاً اَمْ كَیْفَ تَرُدُّ

یا چگونه نومید سازى راه جویى را كه شتابان آهنگ حضرت تو را كرده یا چگونه بازگردانى

ظَمْئانَ وَرَدَ اِلى حِیاضِكَ شارِباً كَلاّ وَ حِیاضُكَ مُتْرَعَةٌ فى ضَنْكِ

تشنه اى را كه براى نوشیدن (آب ) بر سر حوضهاى تو آمده نه هرگز چنین نخواهى كرد با اینكه حوضهاى (پرفیضت )

الْمُحُولِ وَ بابُكَ مَفْتُوحٌ لِلطَّلَبِ وَ الْوُغُولِ وَ اَنْتَ غایَةُ الْمَسْئُولِ

در سخت ترین خشكسالیها لبریز است و در خانه ات براى خواستن و ورود در آن باز است و تویى انتهاى خواسته

وَ نِهایَةُ الْمَاْمُولِ اِلهى هذِهِ اَزِمَّةُ نَفْسى عَقَلْتُها بِعِقالِ مَشِیَّتِكَ

(خواستاران ) و منتهاى آرزوى (آرزومندان ) خدایا این مهارهاى نفس من است كه به پاى بند مشیت تو آنها را بستم

وَ هذِهِ اَعْباَّءُ ذُنُوبى دَرَاْتُها بِعَفْوِكَ وَ رَحْمَتِكَ وَ هذِهِ اَهْوآئِىَ الْمُضِلَّةُ

و این است بارهاى سنگین گناهانم كه به امید عفو و رحمتت بر زمین نهادم و این است هوسهاى گمراه كننده ام

وَكَلْتُها اِلى جَنابِ لُطْفِكَ وَ رَاْفَتِكَ فَاجْعَلِ اللّهُمَّ صَباحى هذا ناِزلاً

كه به آستان لطف و مهرت سپردم پس اى خدا این بامداد مرا چنان مقرر كن

عَلَىَّ بِضِیاَّءِ الْهُدى وَ بِالسَّلامَةِ فِى الدّینِ وَ الدُّنْیا وَ مَساَّئى جُنَّةً مِنْ

كه با انوار هدایت و سلامت در دین و دنیا بر من فرود آید و شامم را سپرى از

كَیْدِ الْعِدى وَ وِقایَهً مِنْ مُرْدِیاتِ الْهَوى اِنَّكَ قادِرٌ عَلى ما تَشآءُ

نیرنگ خطرناك دشمنان و پناهگاهى از پرتگاههاى هوا و هوس قرار ده كه تو بر هر چه بخواهى

تُؤتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشآءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشآءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشآءُ

توانایى ملك و سلطنت را به هر كه خواهى مى دهى و از هركه خواهى برگیرى و عزت دهى هر كه را خواهى

وَ تُذِلُّ مَنْ تَشآءُ بِیَدِكَ الْخَیْرُ اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ تُولِجُ اللَیْلَ

و خوار كنى هر كه را خواهى همه خوبیها بدست تو است و تو بر هر چیز توانایى شب را

فى النَّهارِ وَ تُولِجُ النَّهارَ فِى اللَّیْلِ وَ تُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَیِّتِ

در روز فرو برى و روز را در شب درآورى زنده را از مرده بیرون آورى و مرده را

وَ تُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَىِّ وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشآءُ بِغَیْرِ حِسابٍ لا اِلهَ اِلاّ

از زنده برون آرى و به هر كه خواهى بى حساب روزى دهى معبودى جز تو نیست

اَنْتَ سُبْحانَكَ اللّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ مَنْ ذا یَعْرِفُ قَدْرَكَ فَلا یَخافُكَ

منزهى تو خدایا و حمد تو را گویم كیست كه قدر تو را بشناسد و از تو نترسد

وَ مَن ذا یَعْلَمُ ما اَنْتَ فَلا یَهابُكَ اَلَّفْتَ بِقُدْرَتِكَ الْفِرَقَ وَ فَلَقْتَ

و كیست كه بداند تو كیستى و از تو نهراسد تو با قدرت خویش جداها را با هم جمع كردى

بِلُطْفِكَ الْفَلَقَ وَاَنَرْتَ بِكَرَمِكَ دَیاجِىَ الْغَسَقِ وَاَنْهَرْتَ الْمِیاهَ مِنَ

و به لطف خویش سپیده دم را شكافتى و بكرم خود تاریكیهاى شدید شب را روشن كردى و روان كردى آبهاى شیرین و

الصُّمِّ الصَّیاخیدِ عَذْباً وَاُجاجاً وَاَنْزَلْتَ مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجّاجاً

شور را از دل سنگهاى سخت و محكم و فرو ریختى از ابرهاى فشرده آبى ریزان و فراوان ،

وَجَعَلْتَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لِلْبَرِیَّةِ سِراجاً وَهّاجاً مِنْ غَیْرِ اَنْ تُمارِسَ

و قرار دادى خورشید و ماه را براى مردمان چراغى فروزان بدون آنكه در آنچه بدان آغاز كردى (در آفرینش ) دچار

فیمَا ابْتَدَاْتَ بِهِ لُغُوباً وَ لا عِلاجاً فَیا مَنْ تَوَحَّدَ بِالْعِزِّ وَالْبَقآءِ وَ قَهَرَ

خستگى و تعب گردى یا به چاره جویى محتاج شوى اى آنكه در عزت و بقاء یگانه است و بندگانش را بوسیله

عِبادَهُ بِالْمَوْتِ وَالْفَنَّاءِ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الاَْتْقِیآءِ

مرگ و نابودى مقهور خویش كرده درود فرست بر محمد و خاندان پرهیزكارش

وَاسْمَعْ نِدآئى وَاسْتَجِبْ دُعآئى وَ حَقِّقْ بِفَضْلِكَ اَمَلى وَ رَجآئى یا خَیْرَ مَنْ

و فریاد مرا بشنو و دعایم را به اجابت مقرون ساز و به فضل خویش آرزو و امید مرا تثبیت كن اى بهترین كسى كه

دُعِىَ لِكَشْفِ الضُّرِّ وَالْمَاْمُولِ لِكُلِّ عُسْرٍ وَ یُسْرٍ بِكَ اَنْزَلْتُ حاجَتى

خوانده شدى براى برطرف ساختن گرفتارى و آرزو شده اى براى هر سختى و آسانى فرود آوردم بار حاجتم را بدرگاهت

فَلا تَرُدَّنى مِنْ سَنِىِّ مَواهِبِكَ خاَّئِباً یا كَریمُ یا كَریمُ یا كَریمُ

پس مرا از عطایاى عالى (و سنگین قیمت ) خود ناامید باز مگردان اى كریم اى كریم اى كریم

بِرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ وَ صَلَّى اللّهُ عَلى خَیْرِ خَلْقِهِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَجْمَعینَ

به رحمت خود اى مهربانترین مهربانان و درود خدا بر بهترین آفریدگانش محمد و آل

سر به سجده برود و بگوید:

اِلهى قَلْبى مَحْجُوبٌ وَ نَفْسى مَعْیُوبٌ

خدایا دلم در پرده است و نفسم معیوب

وَ عَقْلى مَغْلُوبٌ وَ هَواَّئى غالِبٌ وَ طاعَتى قَلیلٌ وَ مَعْصِیَتى كَثیرٌ

و عقلم مغلوب است و هواى نفس بر من چیره است و طاعتم اندك و گناهانم بسیار است

وَ لِسانى مُقِرُّ بِالذُّنُوبِ فَكَیْفَ حیلَتى یا سَتّارَ الْعُیُوبِ وَ یا عَلاّمَ

و زبانم به گناهان اقرار دارد پس چاره ام چیست اى پرده پوش عیبها و اى داناى

الْغُیُوبِ وَ یا كاشِفَ الْكُرُوبِ اِغْفِرْ ذُنُوبى كُلَّها بِحُرْمَةِ مُحَمَّدٍ وَ آلِ

نادیدنیها و اى برطرف كننده اندوهها بیامرز همه گناهانم را به حرمت محمد و آل

مُحَمَّدٍ یا غَفّارُ یا غَفّارُ یا غَفّارُ بِرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

محمد اى آمرزش پیشه اى بسیار آمرزنده اى بسیار آمرزنده به رحمتت اى مهربانترین مهربانان

 

 

منبع :بحارالانوارج 84 ص 340

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : یکشنبه ۱۲ مهر۱۳۹۴ | 5:39 | نویسنده : فرهاد |
دعای حضرت داود علیه السلام  در تمحید خداوند:

مروى است كه داود عليه السلام چون اين تحميد را خواندند به او خداى عزّ و جلّ وحى فرستاد آنكه به تعب

انداختى فرشتگانى را كه موكّل بر تو هستند جهت محافظت كردن تو و نوشتن‏ نامه اعمال تو. زيرا كه ثواب

اين دعا بسيار است و بايد كه همه ايشان آن را بنويسند  و دعا اين است:



اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ دَائِماً مَعَ دَوَامِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ بَاقِياً مَعَ بَقَائِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ خَالِداً مَعَ خُلُودِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ كَمَا

يَنْبَغِي لِكَرَمِ وَجْهِكَ وَ عِزِّ جَلَالِكَ يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ‏.

 



منبع : بحارالانوار ج 92 ص175 – مصباح کفعمی ص 298

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : یکشنبه ۱۲ مهر۱۳۹۴ | 1:12 | نویسنده : فرهاد |
دعایی با ثواب وارد بهشت شدن :

رزيـن از يـكـى از دو امـام بـاقر و يا صادق عليهما السلام حديث كند كه فرمود: هر كه بـگـويـد


اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ وَ أُشْهِدُ مَلَائِكَتَكَ الْمُقَرَّبِينَ وَ حَمَلَةَ عَرْشِكَ الْمُصْطَفَيْنَ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ الرَّحـْمَنُ

الرَّحِيمُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ وَ أَنَّ فُلَانَ بْنَ فُلَانٍ (وبجاى آن نام امام زمان و پـدر بـزرگـوار عـليـهـمـا

السـلام را بـبـرد) إِمَامِي وَ وَلِيِّي وَ أَنَّ أَبـَاهُ رَسـُولَ اللَّهِ ص وَ عـَلِيـّاً وَ الْحـَسـَنَ وَ الْحُسَيْنَ وَ فُلَاناً وَ فُلَاناً و

امامان بـعـد از حـسـيـن عـليـه السـلام را تـا بـرسد به امام زمان عليه السلام نام ببرد أَئِمَّتِي وَ أَوْلِيَائِي

عَلَى ذَلِكَ أَحْيَا وَ عَلَيْهِ أَمُوتُ وَ عَلَيْهِ أُبْعَثُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ أَبْرَأُ مِنْ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ



 پس اگر در همان شب بميرد وارد بهشت گردد.

 

 

منبع : اصول کافی ج 4 ص 291

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : شنبه ۱۱ مهر۱۳۹۴ | 5:19 | نویسنده : فرهاد |
دعا برای رفتن از حال شقاوت به سعادت :

حـضـرت صـادق (ع ) عـليه السلام فرمود: خداى تبارك و تعالى در هر روز و شب سه بـار خـود را تـمجيد كند

پس هر كه خدا را تمجيد كند به همان نحو كه او خودش را تمجيد كـرده و در حـال شـقـاوت بـاشـد خـداى

عـزوجـل او را بحال سعادت در آورد بگويد:


أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ الرَّحـْمـَنُ الرَّحِيمُ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْعَزِيزُ الْعَلِيُّ

الْكَبِيرُ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ مـَالِكُ يـَوْمِ الدِّيـنِ أَنـْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ

الْعـَزِيـزُ الْحـَكِيمُ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ مِنْكَ بَدَأَ الْخَلْقُ وَ إِلَيْكَ يَعُودُ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ لَمْ تـَزَلْ وَ لَا تـَزَالُ

أَنـْتَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ خـَالِقُ الْخـَيْرِ وَ الشَّرِّ أَنـْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَالِقُ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا

أَنْتَ أَحَدٌ صَمَدٌ لَمْ يـَلِدْ وَ لَمْ يـُولَدُ وَ لَمْ يـَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمـُؤْمـِنُ

الْمـُهـَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبـَارِئُ الْمـُصـَوِّرُ لَهُ الْأَسـْمـَاءُ الْحـُسـْنـَى

يـُسـَبِّحُ لَهُ مـَا فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ تا آخر سوره حشر أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْكَبِيرُ وَ

الْكِبْرِيَاءُ رِدَاؤُكَ

 

منبع : اصول کافی ج 4 ص 282

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : شنبه ۱۱ مهر۱۳۹۴ | 5:10 | نویسنده : فرهاد |
حسنات به عدد همه خلق  :

از حضرت امام حسین علیه السلام روایت شده است که فرمود : هر کس به قبرهای مسلمانان وارد شود و

این دعا را بخواند :

اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الْأَرْوَاحِ الْفَانِيَةِ وَ الْأَجْسَادِ الْبَالِيَةِ وَ الْعِظَامِ النَّخِرَةِ الَّتِي خَرَجَتْ مِنَ الدُّنْيَا وَ هِيَ بِكَ مُؤْمِنَةٌ

أَدْخِلْ عَلَيْهِمْ رَوْحاً مِنْكَ وَ سَلَاماً مِنِّي


‏خدا به عدد همه خلق از زمان حضرت آدم علیه السلام تا روز قیامت برای او حسنه می نویسد .

 

 

منبع : بحارالانوار ج 99 ص 301 - مستدرک الوسائل ج 2 ص 373

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : جمعه ۱۰ مهر۱۳۹۴ | 10:33 | نویسنده : فرهاد |
دعای بعد از تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها :

از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمودند: « هرکه تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها را بگوید و

پس از آن یکبار «لا اله الّا الله» بگوید و بعد این دعا را بخواند، خداوند همه گناهانش را بیامرزد و ساعت و روز و

ماه و سالش را از فقر و فاقه و جنون و جذام و برص و مردن بد و از هر بلائی که از آسمان به زمین آید عافیت

دهد، و برایش ثواب شهادت بااخلاص را تا روز قیامت بنویسد، و پاداش او البته بهشت است. و آن دعا این

است:



«اِنَّ اللهَ وَ ملائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِ یَا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیهِ و سَلِّمُوا تَسلِیمَاً، لَبَیکَ رَبَّنَا  لَبَّیکَ وَ سَعدَیکَ،

اللّهمَّ صَلِّ عَلی مُحمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَلی اَهلِ بَیتِ مُحمدٍ وَ عَلَی ذُرِیَّةِ مُحَمَّدٍ وَ السَلَامُ عَلَیهِ وَ رَحمَةُ اللهِ وَ

بَرَکَاتُهُ، وَ اَشهَدُ أَنَّ التَّسلِیمَ مِنَّا لَهُم وَ الاِیتمَامَ بِهِم وَ التَّصدِیقَ لَهُم، رَبَّنَا آمنَّا وَ صَدَّقنَا واتَّبَعنَا الرَّسُولَ فَاکتُبنَا

مَعَ الشَاهِدِینَ، اَللّهُمَّ صُبَّ الرِّزقَ عَلَینَا صبّاً صَبّاً بَلَاغاً بِلآخرَةِ وَ الدِنیَا مِن رِزقِکَ وَ طیباً مِن وسعِکَ مِن یَدِکَ

المَلأی عِفافاً لَا مِن أیدِی لِئَامِ خَلقِکَ إنَّکَ عَلَی کُلِّ شَیءٍ قَدِیرٌ، اَللهُمَّ اجعَل النُّورَ فِی بَصَرِی وَ البَصیرَةَ فِی

دِینِی وَ الیَقِینَ فِی قَلبِی وَ الاِخلَاصَ فِی عَمَلِی وَ السَّعَةَ فِی رِزقِی، وَ ذِکرِکَ بّالَّلیلِ وَ النَّهَارِ عَلَی لِسَانِی، وَ

الشُّکرَ لَکَ اَبَدًا مَا ابقَیتَنِی، اللّهُمَّ لَاتَجِدُ فِی حَیثُ نَهَیتَنِی، وَ بَارِک لِی فِیمَا اَعطَیتَنِی، وَ ارحَمَنِی اِذَا تَوَفَّیتَنِی،

إِنَّکَ عَلَی کُلِّ شَیءٍ قَدِیرٌ.»

 



منبع : کتاب مصابیح الجنان(2)/احمد تقدسی نیا/صفحه26 و27

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : پنجشنبه ۹ مهر۱۳۹۴ | 12:18 | نویسنده : فرهاد |
دعا برای رفع عصبانیت :

در کتاب مکارم الاخلاق آمده است در هنگام عصبانیت بر محمد و آل محمد صلوات بفرستید و این دعا را پس

از صلوات بخوانید تا عصبانیت زایل گردد.

 

«اللهم صل علی محمدٍ و آل محمدٍ. اللهم اغفِر ذَنبِی وَ اذهِب غَیظَ قَلبِی وَ اَجِرنِی مِنَ الشَّیطانِ الرَّجِیم و لا

حَولَ و لا قُوَةَ اِلّا بِالله العلی العَظِیم.»

 



منبع : مکارم الاخلاق؛ ص 350 

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : پنجشنبه ۹ مهر۱۳۹۴ | 11:34 | نویسنده : فرهاد |
دعاى جامع الجوامع:

دعاى جامع از مولايمان اميرالمؤمنين على(عليه السلام) است كه فرمود: پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) به

من گفتند: يا على، اگر كسى اين دعا را بر صفحه هاى آهن بخواند، گداخته مى شوند! قسم به كسى كه

مرا به رسالت فرستاده است، اگر اين دعا بر آب روانى خوانده شود، ساكن گردد تا آن كه شخص مى تواند

روى آب راه برود! سوگند به كسى كه مرا به پيغمبرى فرستاده است، اگر كسى گرسنه و تشنه باشد، و

اين دعا را بخواند، خدا او را اطعام مى كند و او را سيراب مى گرداند. قسم به كسى كه مرا به پيغمبرى

فرستاده است، اگر شخصى اين دعا را بر كوهى بخواند كه ميان او و جايى كه اراده دارد مانع باشد، كوه

شكافته شود تا آن كه بتواند به جايى كه اراده دارد برود. به حقّ كسى كه مرا به پيامبرى فرستاده است،

اگر اين دعا بر ديوانه اى خوانده شود، عاقل شود. به حقّ كسى كه مرا فرستاده است، اگر اين دعا بر زنى

كه دشوار مى زايد خوانده شود، بر او زائيدن آسان شود. به حقّ كسى كه مرا فرستاده است، اگر كسى

اين دعا را بر شهرى بخواند كه آتش گرفته و خانه شخص ميان آن شهر باشد، خانه او نجات يابد و نسوزد.

قسم به كسى كه مرا به رسالت فرستاده است، اگر اين دعا را شخصى چهل شب جمعه بخواند، خدا

همه گناهانى را كه ميان او و ديگران باشد مى آمرزد. قسم به حقّ كسى كه مرا فرستاده است، اگر كسى

اين دعا را بر پادشاه ظالمى بخواند، خدا آن پادشاه را مطيع او مى گرداند . به حقّ كسى كه مرا فرستاده

است، هر كسى در وقت خواب اين دعا را بخواند، خدا به اندازه هر حرفى از آن هزار هزار فرشته برمى انگيزد

كه روى هاى ايشان نيكوتر از آفتاب و ماه باشد كه از خدا براى او طلب آمرزش نمايند و براى او حسنه بسيار

مى نويسند و درجات او را والا مى كنند .

هر كس كه اين دعا را بخواند و بخوابد حتى اگر همه گناهان كبيره را مرتكب شده باشد، سپس بميرد،

شهيد در راه خدا خواهد بود اگر چه بى توبه بميرد كه خدا او و خانواده او و پدر و مادر و فرزندان او و مؤذن

مسجد و پيشنمازى را كه در مسجد با آن شخص نماز به جا مى آورد، به عفو و رحمت خود مى آمرزد.


دعا اين است:

 

 


اللَّهُمَّ إِنَّكَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ وَ صَادِقٌ لاَ يَكْذِبُ وَ قَاهِرٌ لاَ يُقْهَرُ وَ بَدِيءٌ لاَ يَنْفَدُ وَ قَرِيبٌ لاَ يَبْعُدُ وَ قَادِرٌ لاَ يُضَادُّ وَ غَافِرٌ لاَ يَظْلِمُ وَ صَمَدٌ لاَ يَطْعُمُ وَ قَيُّومٌ لاَ يَنَامُ وَ مُجِيبٌ لاَ يَسْأَمُ وَ جَبَّارٌ لاَ يُعَانُ وَ عَظِيمٌ لاَ يُرَامُ وَ عَالِمٌ لاَ يُعَلَّمُ وَ قَوِيٌّ لاَ

يَضْعُفُ وَ حَلِيمٌ لاَ يَجْهَلُ وَ جَلِيلٌ لاَ يُوصَفُ وَ وَفِيٌّ لاَ يُخْلِفُ وَ غَالِبٌ لاَ يُغْلَبُ وَ عَادِلٌ لاَ يَحِيفُ وَ غَنِيٌّ لاَ يَفْتَقِرُ وَ كَبِيرٌ

لاَ يُغَادِرُ وَ حَكِيمٌ لاَ يَجُورُ وَ وَكِيلٌ لاَ يَحِيفُ وَ فَرْدٌ لاَ يَسْتَشِيرُ وَ وَهَّابٌ لاَ يَمَلُّ وَ عَزِيزٌ لاَ يُسْتَذَلُّ وَ سَمِيعٌ لاَ يَذْهَلُ وَ

جَوَادٌ لاَ يَبْخَلُ وَ حَافِظٌ لاَ يَغْفُلُ وَ قَائِمٌ لاَ يَسْهُو وَ دَائِمٌ لاَ يَفْنَى وَ مُحْتَجِبٌ لاَ يُرَى وَ بَاق لاَ يَبْلَى وَ وَاحِدٌ لاَ يُشْبِهُ وَ

مُقْتَدِرٌ لاَ يُنَازَعُ يَا كَرِيمُ الْجَوَادُ الْمُتَكَرِّمُ. يَا ظَاهِرُ يَا قَاهِرُ أَنْتَ الْقَادِرُ الْمُقْتَدِرُ يَا عَزِيزُ الْمُتَعَزِّزُ يَا مَنْ يُنَادَى مِنْ كُلِّ فَجّ

عَمِيق بِأَلْسِنَة شَتَّى وَ لُغَات مُخْتَلِفَة وَ حَوَائِجَ مُتَتَابِعَة وَ لاَ يَشْغَلُكَ شَيْءٌ عَنْ شَيْء. أَنْتَ الَّذِي لاَ يُفْنِيكَ الدُّهُورُ وَ

لاَ تُحِيطُ بِكَ الاَْمْكِنَةُ وَ لاَ تَأْخُذُكَ سِنَةٌ وَ لاَ نَوْمٌ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ يَسِّرْ لِي مَا أَخَافُ عُسْرَهُ وَ فَرِّجْ عَنِّي

مَا أَخَافُ كَرْبَهُ وَ سَهِّلْ لِي مَا أَخَافُ حُزُونَتَهُ سُبْحَانَكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ .



خداوندا ! تو زنده اى و نمى ميرى. راست گويى و دروغ نمى گويى. غلبه كننده اى و مغلوب نمى شوى.

ايجادكننده اى و تباه نمى گردى. نزديكى كه دور نمى شود. توانايى كه كسى خلاف تو كارى نمى كند.

آمرزنده اى كه بدو ستم نمى شود. مقصود در حاجت هايى. كسى چيزى به تو نداده و به خود برپايى.

نمى خوابى و برآورنده حاجت هايى و دلگير نمى شوى. صاحب جبروتى كه يارى نمى شوى. بزرگى كه خوار

نمى شود. بزرگى. دانايى كه از غير ياد نمى گيرد. توانايى و ناتوان نمى شوى. بردبارى و شتاب نمى كنى.

بزرگى كه به تعريف درنمى آيى. وفاكننده به وعده هايى و خلف نمى كنى. غلبه كننده اى و مغلوب نمى

شوى. عدالت كننده اى و ظلم نمى كنى. توانگرى و فقير نمى شوى. بزرگى و كوچك نمى شوى. حكم كننده

اى كه ستم نمى كنى. معتمدى كه خيانت نمى كنى. يكتايى كه مشورت نمى كنى. بخشنده اى كه از

بخشش خسته نمى شوى. عزيزى و خوار نمى شوى. شنوايى و غافل نمى شوى. بخشنده اى كه بخل

نمىورزى. نگاهدارنده اى كه غافل نمى گردى. به امور خلايق رسيدگى مى كنى و فراموش نمى كنى.

هميشه اى و نابود نمى شوى. پنهانى و ديده نمى شوى. باقى اى و نابود نمى شوى. يكتايى كه مانند ندارى.

بسيار توانايى كه ضعيف نمى شوى.

اى كرم كننده، بخشنده، بسيار كرم كننده، اى آشكار، اى غلبه كننده، تويى تواناى بسيار، با قدرت، اى عزيز،

بسيار عزيز، اى كسى كه از هر درّه و بيابان بى پايان به زبان هاى مختلف و لهجه هاى متفاوت و براى حاجت

هاى پياپى خوانده مى شوى.

تو را مشغول شدن به چيزى، از متوجّه شدن به چيزى ديگر باز نمى دارد. گذشت زمان هاتو را نابود نمى كند.

جا و مكان ندارى. تو را چرت و خواب فرا نمى گيرد. رحمت فرست بر محمّد و بر آل او و آسان گردان بر من

دشوارى هايى را كه مى ترسم. دور كن از من اندوه هايى را كه مى ترسم. آسان گردان بر من آنچه را كه

از ناهموارى آن مى ترسم.

منزّهى تو. نيست خدايى مگر تو. من از جمله ستمكاران هستم، اى رحم كننده ترين رحم كنندگان، بر من رحم

كن!

 

منبع : مهج الدعوات ص 103 - بحارالانوار ج 92 ص 390

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : دوشنبه ۶ مهر۱۳۹۴ | 9:10 | نویسنده : فرهاد |
دعاى مشلول :

دعاى حضرت امام حسين (عليه السلام) كه براى جوانى است كه به مكافات گناه خود گرفتار شده بود و

به دعاى مشلول مشهور است، امام حسين (عليه السلام) فرمود: با پدر خود على بن ابى طالب(عليه

السلام) در شبى تاريك مشغول طواف كعبه معظمه بودم. هيچ كس در طواف نبود و جماعت زوّار خوابيده

بودند. همه چشم ها در خواب بود كه ناگاه ناله شخصى را شنيديم كه به كعبه پناه آورده، طلب فرياد

رسى مى نمود و به آواز بسيار حزينى از دل پردرد مى ناليد و زارى مى نمود و اين شعر را مى خواند:


اى خدايى كه دعاى بيچارگان را در شب تاريك برمى آورد * اى برطرف كننده بلاها و بيمارى ها، آيندگان

به سوى تو پيرامون خانه تو خوابيده اند و آگاه شده اند * تو را مى خوانند و حال آن كه چشم تو اى

«قيوم» به خواب نرفته است.

خدايا ! ببخش مرا به كرم خود، درگذر از گناه من و بسيار رحم كن * اى كسى كه به سوى او آفريدگان

دست دراز نموده اند و در حرم او پناه آورده اند، اگر بخشش تو به مقصران به درگاهت نرسد * كيست كه

بر گناهكاران با دادن نعمت ها بخشش نمايد؟!


حضرت امام حسين(عليه السلام) فرمود كه پدرم به من فرمود: اى اباعبدالله، آيا ناله اين شخص را شنيدى

كه از گناه خود مى نالد و از پروردگار طلب فريادرسى مى نمايد؟ گفتم: بلى شنيدم، فرمود: آن شخص را پيدا

كن، شايد او را ببينى. امام حسين(عليه السلام)فرمود: در آن شب تاريك گشتم و در ميان خوابيده ها او را

مى جستم. چون ميان ركن عراقى و مقام ابراهيم(عليه السلام)رسيدم، شخصى را ديدم كه به نماز

ايستاده است.

گفتم: السلام عليك اى بنده خدا كه اقرار به گناه خود دارى و پناه به خدا آورده اى و آمرزش گناهان خود

را از خدا طلب مى كنى، بيا نزد پسر عموى پيغمبر كه تو را مى طلبد.

پس در سجود شتاب نمود و تشهّد و سلام داد و سخن نگفت و اشاره نمود كه پيش برو، جلو افتادم

و آن شخص پشت سر من آمد تا آن كه خدمت اميرالمؤمنين آمديم. گفتم: اين است آن كه ناله مى كرد.

اميرالمؤمنين نگاه كرد، ديد جوانى است بسيار خوش روى كه جامه هاى بسيار پاكيزه پوشيده بود. فرمود: اى

جوان، از كدام قبيله اى؟ گفت: از يكى از قبيله ها. فرمود: داستان تو چيست و چرا گريه مى نمودى و زارى

تو از بهر چيست؟ جوان گفت: چگونه خواهد بود حال كسى كه عاقّ پدر گشته و به او بى ادبى نموده و

گرفتار تشنگى و انواع بلاها و اقسام مصيبت ها شده؟! او را حسرت و نا اميدى فراگرفته و دعاى او

مستجاب نمى گردد؟ اميرالمؤمنين فرمود: چرا حال تو چنين شد؟ جوان گفت: ميان قبيله خود پيوسته به

لهو و لعب مشهور بودم و دائماً به نافرمانى و طرب مشغول بودم. هميشه در ماه رجب و شعبان مرتكب

نامشروع و عصيان مى شدم و هيچ ملاحظه نمى نمودم و پروايى از خدا نداشتم. مرا پدرى بسيار مهربان

بود كه از ارتكاب معصيت منع مى نمود و مرا از عقوبت و عذاب آتش اخروى مى ترسانيد و مى گفت: بسا

كه از تو روزها و شب ها شكوه نمايد و از دست تو ماه ها و سال ها فرياد برآورد و از گناهان تو فرشتگان

بزرگ به تنگ آيند. تا چه حدّ چنين كارها كنى و چرا مرتكب گناهان مى شوى؟!

هرگاه پدرم در نصيحت اصرار مى نمود و در موعظه پافشارى مى كرد، او را منع و آزار مى نمودم و به او

حمله مى كردم و او را مى زدم. روزى از او پولى طلبيدم كه آن را از من پنهان نموده بود، چون آن را مضائقه

نمود، خود رفتم كه بردارم و آن را در كارهاى حرام صرف كنم كه هميشه مشغول آن بودم. پس چون خواست

نگذارد آن را بردارم، پدر خود را زدم ودست او را پيچيدم و پول را از دست او بيرون آوردم و رفتم. پدرم خواست

كه دنبال من آيد، دست هاى خود را بر زانوى گذارد كه از جاى برخيزد، از آزار و شدّت دردى كه به او رسانيده

بودم، نتوانست كه از جاى خود حركت نمايد، پس اين شعر را خواند:


او را پروريدم تا آن كه مثل شتر بزرگ و قوى هيكل گرديد * به گونه اى كه هر گاه مى ايستاد، دوش او

مساوى با كوهان شتر بود. در زمان كودكى به او خوردنى مى دادم * هرگاه گرسنه مى شد، از خوردنى

ها پاكيزه تر و نيكوترين را مى دادم. اما چون در اوّل جوانى خود به كمال رسيد، * و قامت او مثل نيزه بلند

گرديد، برمن ستم نمود و مال مرا ربود، همچنين دست مرا پيچيد * دست او را خدا بپيچاند كه غالب بر او

خداست.

پدرم به خدا سوگند ياد نمود كه به زيارت خانه خدا مى رود و شكايت من را مى نمايد و بر من نفرين مى كند.

چند روز روزه گرفت و چند ركعت نماز گزارد و نفرين نمود، سپس بر شتر خود سوار شد و بيرون رفت و بيابان

ها پيمود و طى رودخانه ها كرد و بر كوه ها بالا رفت و پايين آمد تا آن كه در روز حج اكبر به مكه معظّمه رسيد.

پس از شتر خود پايين آمده، متوجّه خانه خدا گرديد و طواف خانه نمود و سعى صفا و مروه كرد. بعد از آن به

مسجد الحرام آمده، به پرده هاى كعبه چسبيد و خود را به آن آويخت و زارى نمود و نفرين كرد و اين اشعار را

خواند:


اى خدايى كه حاجيان با مشقّت به سوى او آمدند * سوار بر شتران از بلاد دور، در نهايت دورى، من به

درگاه تو آمده ام، اى خدايى كه كسى را نا اميد نمى كند * كه او را بخواند در حالى كه به خداى يكتا زارى

مى نمايد. و مقصود در حاجت ها تويى. خداوندا، پسر من از عاق شدن من نمى ترسد * پس حق مرا اى

التيام بخشِ دل هاى شكسته، از فرزند من بستان! تا آن كه يك طرف بدن او را فلج سازى * اى خدايى كه

منزّه است، زائيده نشده ونزائيده است.


جوان افزود: به حقّ خدايى كه آسمان را بلند كرده و آب روان را جارى نموده، هنوز دعاى پدرم تمام نشده

بود كه به من بلايى نازل شد كه مى بينيد.

جوان جامه خود را بالا زد و پهلوى خود را ظاهر ساخت. حضرت ديد كه يك طرف بدن جوان شَل شده. جوان

گفت: سه سال از پدرم التماس مى نمودم براى من دعا كند، در همان موضعى كه مرا نفرين كرد اما قبول

نمى كرد تا آن كه امسال بر من ترحّم كرد و خواهش مرا قبول نمود. براى او شتر جوان و نرم روى را مهيّا

نمودم و او را بر آن سوار كردم و از شهر بيرون آمديم، به اميد آن كه از اين بلا نجات يابم، تا آن كه در اثناى

شب به منطقه اى رسيديم. ناگاه از آن موضع پرنده اى پريد و شترى كه پدرم بر آن سوار بود رم كرد و او را در

درّه سنگلاخى ميان دو سنگ انداخت.

چون به او رسيدم، فوت شده بود. پس او را در همان موضع دفن نمودم.


حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) فرمود: مژده كه اكنون براى تو فريادرسى آمد. تو را دعايى بياموزم كه

آن را به من پيغمبر تعليم نمود و در آن اسم خداى بزرگ و غالب و بخشنده است. خدا به بركت اين دعا

حاجت كسى را برمى آورد كه اين دعا را بخواند و به او آنچه را كه از خدا خواهد مى بخشد و به بركت اين

دعا غمّ و همّ او برطرف مى شود و از او اندوه رفع مى گردد و بيمارى برطرف مى شود.

به بركت اين دعا شكستگى او درست مى شود و فقير، توانگر مى گردد و قرض او داده مى شود و از او

چشم زخم برمى گردد و گناهان او آمرزيده مى شود و عيب هاى او پوشيده مى شود.

نيز از ترس هر شيطان سركش و هر جبّار ظالم ايمن مى گردد. اگر اين دعا را هر بنده فرمان بردارى بر كوه

بخواند، از جاى خود متلاشى مى شود. اگر بر مرده اى بخواند، خدا او را زنده مى گرداند. اگر كسى اين

دعا را بر آب بخواند، روى آن راه مى رود، به شرط آن كه به او تكبّر راه نيابد.

حضرت اميرالمؤمنين افزود: اى جوان، بايد از گناهان پرهيز نمايى و از آنچه كرده اى توبه نمايى. به تو رحم

كردم. بايد كه نيّت خالص براى خدا، و اعتقاد درست داشته باشى. اين دعا را در طلب معصيت نخوانى و

تعليم نكنى مگر به كسى كه به دين او اعتماد داشته باشى. اگر نيّت خود را خالص نمايى، خدا حاجت تو را

برمى آورد و در خواب پيغمبر را خواهى ديد كه تو را به بهشت و به اجابت حاجت تو بشارت دهد.

حضرت امام حسين(عليه السلام) فرمود: خوشحالى من به سبب مطّلع شدن به فايده دعا بيشتر از

خوشحال شدن جوان بر برطرف شدن ناراحتى اش بود، چون دعا را از پدر خود نشنيده بودم. بعد از آن حضرت

اميرالمؤمنين(عليه السلام)به من فرمود: دوات و كاغذى بياور. چون حاضر نمودم فرمود: بنويس آنچه را كه بر تو

مى خوانم. پس حضرت خواند و من دعا را نوشتم و دعا اين است:


اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الاِْكْرَامِ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا حَيُّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ

يَا مَنْ لاَ يَعْلَمُ مَا هُوَ وَ لاَ كَيْفَ هُوَ وَ لاَ أَيْنَ هُوَ وَ لاَ حَيْثُ هُوَ إِلاَّ هُوَ، يَا ذَا  الْمُلْكِ وَ الْمَلَكُوتِ يَا ذَا الْعِزَّةِ وَ الْجَبَرُوتِ

يَا مَلِكُ يَا قُدُّوسُ يَا سَلاَمُ يَا مُؤْمِنُ يَا مُهَيْمِنُ يَا عَزِيزُ يَا جَبَّارُ يَا مُتَكَبِّرُ. يَا خَالِقُ يَا بَارِئُ يَا مُصَوِّرُ يَا مُفِيدُ يَا وَدُودُ يَا

بَعِيدُ يَا قَرِيبُ يَا مُجِيبُ يَا رَقِيبُ يَا حَسِيبُ يَا بَدِيعُ يَا رَفِيعُ يَا مَنِيعُ يَا سَمِيعُ يَا عَلِيمُ يَا حَكِيمُ يَا كَرِيمُ يَا حَلِيمُ يَا

قَدِيمُ يَا عَلِيُّ يَا عَظِيمُ. يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ يَا دَيَّانُ يَا مُسْتَعَانُ يَا جَلِيلُ يَا جَمِيلُ يَا وَكِيلُ يَا كَفِيلُ يَا مُقِيلُ يَا مُنِيلُ يَا

نَبِيلُ يَا دَلِيلُ يَا هَادِي يَا بَادِي يَا أَوَّلُ يَا آخِرُ يَا ظَاهِرُ يَا بَاطِنُ يَا حَاكِمُ يَا قَاضِي يَا عَادِلُ يَا فَاضِلُ يَا وَاصِلُ يَا طَاهِرُ

يَا مُطَهِّرُ يَا قَادِرُ يَا مُقْتَدِرُ يَا كَبِيرُ يَا مُتَكَبِّرُ. يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ يَا مَنْ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ وَ لَمْ يَكُنْ

لَهُ صَاحِبَةٌ وَ لاَ كَانَ مَعَهُ وَزِيرٌ وَ لاَ اتَّخَذَ مَعَهُ مُشِيرً وَ لاَ احْتَاجَ إِلَى ظَهِير وَ لاَ كَانَ مَعَهُ إِلَهٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ فَتَعَالَيْتَ

عَمَّا يَقُولُ الْجَاحِدُونَ الْجَاهِلُونَ عُلُوّاً كَبِيراً يَا عَالِمُ يَا شَامِخُ يَا بَاذِخُ يَا فَتَّاحُ يَا مُفَرِّجُ يَا نَاصِرُ يَا مُنْتَصِرُ يَا مُهْلِكُ يَا

مُنْتَقِمُ يَا بَاعِثُ يَا وَارِثُ يَا أَوَّلُ يَا آخِرُ يَا طَالِبُ يَا غَالِبُ يَا مَنْ لاَ يَفُوتُهُ هَارِبٌ يَا تَوَّابُ يَا أَوَّابُ يَا وَهَّابُ يَا مُسَبِّبَ

الاَْسْبَابِ يَا مُفَتِّحَ الاَْبْوَابِ. يَا مَنْ حَيْثُ مَا دُعِيَ أَجَابَ يَا طَهُورُ يَا شَكُورُ يَا عَفُوُّ يَا غَفُورُ يَا نُورَ النُّورِ يَا مُدَبِّرَ الاُْمُورِ يَا

لَطِيفُ يَا خَبِيرُ يَا مُتَجَبِّرُ يَا مُنِيرُ يَا بَصِيرُ يَا ظَهِيرُ يَا كَبِيرُ يَا وَتْرُ يَا فَرْدُ يَا صَمَدُ يَا سَنَدُ يَا كَافِي يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ يَا

مُعَافِي يَا مُنْعِمُ يَا مُتَفَضِّلُ يَا مُتَكَرِّمُ يَا مُتَفَرِّدُ يَا مَنْ عَلاَ فَقَهَرَ وَ يَا مَنْ مَلَكَ فَقَدَرَ وَ يَا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ وَ يَا مَنْ عُبِدَ

فَشَكَرَ وَ يَا مَنْ عُصِيَ فَغَفَرَ وَ سَتَرَ يَا مَنْ لاَ تَحْوِيهِ الْفِكَرُ وَ لاَ يُدْرِكُهُ بَصَرٌ وَ لاَ يَخْفَى عَلَيْهِ أَثَرٌ يَا رَازِقَ الْبَشَرِ وَ يَا

مُقَدِّرَ كُلِّ قَدَر يَا عَالِيَ الْمَكَانِ يَا شَدِيدَ الاَْرْكَانِ وَ يَا مُبَدِّلَ الزَّمَانِ يَا قَابِلَ الْقُرْبَانِ يَا ذَا الْمَنِّ وَ الاِْحْسَانِ يَا

ذَا الْعِزَّةِ وَ السُّلْطَانِ يَا رَحِيمُ يَا رَحْمَانُ يَا عَظِيمَ الشَّأْنِ يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْم فِي شَأْن يَا مَنْ لاَ يَشْغَلُهُ شَأْنٌ عَنْ

شَأْن يَا سَامِعَ الاَْصْوَاتِ يَا مُجِيبَ الدَّعَوَاتِ يَا مُنْجِحَ الطَّلِبَاتِ يَا قَاضِيَ الْحَاجَاتِ يَا مُنْزِلَ الْبَرَكَاتِ يَا رَاحِمَ الْعَبَرَاتِ يَا

مُقِيلَ الْعَثَرَاتِ يَا كَاشِفَ الْكُرُبَاتِ يَا وَلِيَّ الْحَسَنَاتِ يَا رَفِيعَ الدَّرَجَاتِ يَا مُعْطِيَ السُؤُلاَتِ يَا مُحْيِيَ الاَْمْوَاتِ يَا مُطَّلِعُ

عَلَى النِّيَّاتِ يَا رَادَّ مَا قَدْ فَاتَ يَا مَنْ لاَ تَشْتَبِهُ عَلَيْهِ الاَْصْوَاتُ يَا مَنْ لاَ تُضْجِرُهُ الْمَسْأَلاَتُ وَ لاَ تَغْشَاهُ الظُّلُمَاتُ يَا

نُورَ الاَْرْضِ وَ السَّمَاوَاتِ. يَا سَابِغَ النِّعَمِ يَا دَافِعَ النِّقَمِ يَا بَارِئَ النَّسَمِ يَا جَامِعَ الاُْمَمِ يَا شَافِيَ السَّقَمِ يَا خَالِقَ النُّورِ

وَ الظُّلَمِ يَا ذَا الْجُودِ وَ الْكَرَمِ يَا مَنْ لاَ يَطَأُ عَرْشَهُ قَدَمٌ يَا أَجْوَدَ الاَْجْوَدِينَ يَا أَكْرَمَ الاَْكْرَمِينَ يَا أَسْمَعَ السَّامِعِينَ يَا أَبْصَرَ

النَّاظِرِينَ يَا جَارَ الْمُسْتَجِيرِينَ يَا أَمَانَ الْخَائِفِينَ يَا ظَهِيرَ اللاَّجِينَ يَا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِينَ يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ يَا غَايَةَ

الطَّالِبِينَ يَا صَاحِبَ كُلِّ قَرِيب يَا مُونِسَ كُلِّ وَحِيد يَا مَلْجَأَ كُلِّ طَرِيد يَا مَأْوَى كُلِّ شَرِيد يَا حَافِظَ كُلِّ ضَالَّة يَا رَاحِمَ

الشَّيْخِ الْكَبِيرِ يَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِيرِ يَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْكَسِيرِ يَا فَاكَّ كُلِّ أَسِير يَا مُغْنِيَ الْبَائِسِ الْفَقِيرِ يَا عِصْمَةَ

الْخَائِفِ الْمُسْتَجِيرِ يَا مَنْ لَهُ التَّدْبِيرُ وَ التَّقْدِيرُ يَا مَنِ الْعَسِيرُ عَلَيْهِ يَسِيرٌ يَا مَنْ لاَ يَحْتَاجُ إِلَى تَفْسِير يَا مَنْ هُوَ عَلى

كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ يَا مَنْ هُوَ بِكُلِّ شَيْء خَبِيرٌ يَا مَنْ هُوَ بِكُلِّ شَيْء بَصِيرٌ يَا مَنْ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ. يَا مُرْسِلَ

الرِّيَاحِ يَا فَالِقَ الاِْصْبَاحِ يَا بَاعِثَ الاَْرْوَاحِ يَا ذَا الْجُودِ وَ السَّمَاحِ يَا مَنْ بِيَدِهِ كُلُّ مِفْتَاح يَا سَامِعَ كُلِّ صَوْت يَا سَابِقَ

كُلِّ فَوْت يَا مُحْيِيَ كُلِّ نَفْس بَعْدَ الْمَوْتِ يَا عُدَّتِي فِي شِدَّتِي يَا حَافِظِي فِي غُرْبَتِي يَا مُونِسِي فِي وَحْدَتِي يَا

وَلِيِّي فِي نِعْمَتِي يَا كَنَفِي حِينَ تُعْيِينِي الْمَذَاهِبُ وَ تُسَلِّمُنِي الاَْقَارِبُ وَ يَخْذُلُنِي كُلُّ صَاحِب. يَا عِمَادَ مَنْ لاَ عِمَادَ

لَهُ يَا سَنَدَ مَنْ لاَ سَنَدَ لَهُ يَا ذُخْرَ مَنْ لاَ ذُخْرَ لَهُ يَا كَهْفَ مَنْ لاَ كَهْفَ لَهُ يَا رُكْنَ مَنْ لاَ رُكْنَ لَهُ يَا غِيَاثَ مَنْ لاَ غِيَاثَ

لَهُ يَا جَارَ مَنْ لاَ جَارَ لَهُ. يَا جَارِيَ اللَّصِيقَ يَا رُكْنِيَ الْوَثِيقَ يَا إِلَهِي بِالتَّحْقِيقِ يَا رَبَّ الْبَيْتِ الْعَتِيقِ يَا شَفِيقُ يَا رَفِيقُ

فُكَّنِي مِنْ حَلَقِ الْمَضِيقِ وَ اصْرِفْ عَنِّي كُلَّ هَمّ وَ غَمّ وَ ضِيق وَ اكْفِنِي شَرَّ مَا لاَ أُطِيقُ وَ اَعِنّى عَلَى مَا اُطيقُ. يَا

رَادَّ يُوسُفَ عَلَى يَعْقُوبَ يَا كَاشِفَ ضُرِّ أَيُّوبَ يَا غَافِرَ ذَنْبِ دَاوُدَ يَا رَافِعَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مِنْ أَيْدِي الْيَهُودِ يَا مُجِيبَ

نِدَاءِ يُونُسَ فِي الظُّلُمَاتِ يَا مُصْطَفِيَ مُوسَى بِالْكَلِمَاتِ يَا مَنْ غَفَرَ لاِدَمَ خَطِيئَتَهُ وَ رَفَعَ إِدْرِيسَ بِرَحْمَتِهِ يَا مَنْ نَجَّى

نُوحاً مِنَ الْغَرَقِ يَا مَنْ أَهْلَكَ عاداً الاُْولى وَ ثَمُودَ فَما أَبْقى وَ قَوْمَ نُوح مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغى وَ

الْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوى يَا مَنْ دَمَّرَ عَلَى قَوْمِ لُوط وَ دَمْدَمَ عَلَى قَوْمِ شُعَيْب يَا مَنِ اتَّخَذَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلاً يَا مَنِ اتَّخَذَ مُوسَى

كَلِيماً وَ اتَّخَذَ مُحَمَّداً صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ خَلِيلاً وَ حَبِيباً يَا مُؤْتِيَ لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ وَ الْوَاهِبَ سُلَيْمَانَ

مُلْكاً لاَ يَنْبَغِي لاَِحَد مِنْ بَعْدِهِ يَا مَنْ نَصَرَ ذَا الْقَرْنَيْنِ عَلَى الْمُلُوكِ الْجَبَابِرَةِ يَا مَنْ أَعْطَى الْخَضِرَ الْحَيَاةَ وَ رَدَّ لِيُوشَعَ

نُورَ الشَّمْسِ بَعْدَ غُرُوبِهَا يَا مَنْ رَبَطَ عَلَى قَلْبِ أُمِّ مُوسَى وَ أَحْصَنَ فَرْجَ مَرْيَمَ بِنْتِ عِمْرَانَ يَا مَنْ حَصَّنَ يَحْيَى بْنَ

زَكَرِيَّا مِنَ الذَّنْبِ وَ سَكَّتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبَ يَا مَنْ بَشَّرَ زَكَرِيَّا بِيَحْيَى يَا مَنْ فَدَّى إِسْمَاعِيلَ مِنَ الذِّبْحِ يَا مَنْ

قَبِلَ قُرْبَانَ هَابِيلَ وَ جَعَلَ اللَّعْنَةَ عَلَى قَابِيلَ يَا هَازِمَ الاَْحْزَابِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَلَى جَمِيعِ

الْمُرْسَلِينَ وَ الْمَلاَئِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَهْلِ طَاعَتِكَ أَجْمَعِينَ . أَسْأَلُكَ بِكُلِّ مَسْأَلَة سَأَلَ بِهَا أَحَدٌ مِمَّنْ رَضِيتَ عَنْهُ

فَحَتَمْتَ لَهُ عَلَى الاِْجَابَةِ يَا اللهُ يَا اللهُ يَا اللهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ

الاِْكْرَامِ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الاِْكْرَامِ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الاِْكْرَامِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ. أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْم سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ أَوْ

أَنْزَلْتَهُ فِي شَيْء مِنْ كُتُبِكَ أَوْ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ وَ بِمَا لَوْ أَنَّ مَا فِي الاَْرْضِ مِنْ شَجَرَة أَقْلاَمٌ وَ

الْبَحْرَ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُر مَا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللهِ، وَ أَسْأَلُكَ بِأَسْمَائِكَ الْحُسْنَى الَّتِي بَيَّنْتَهَا فِي كِتَابِكَ فَقُلْتَ:

وَ للهِِ الاَْسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها)(1)وَ قُلْتَ: (اُدْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ)(2) وَ قُلْتَ: (وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي

فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ)(3)

وَ قُلْتَ: (يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ)(4) وَ أَنَا أَسْأَلُكَ يَا إِلَهِي وَ أَطْمَعُ فِي

إِجَابَتِي يَا مَوْلاَيَ كَمَا وَعَدْتَنِي وَ قَدْ دَعَوْتُكَ كَمَا أَمَرْتَنِي فَافْعَلْ بِي كَذَا وَكَذَا.(5)

 



خداوندا ! از تو به حرمت نام تو درخواست مى كنم، به نام خداى بخشنده مهربان، اى صاحب بزرگوارى و

احسان، اى زنده، اى پاينده، اى زنده اى كه خدايى جز تو نيست، اى كه اوست و بس، اى كسى كه

نمى داند احدى كه او چيست و چگونه است و كجاست و چه جاست مگر خود خدا، اى صاحب پادشاهى و

مملكت، اى خداوند با عزّت و بزرگوارى، اى پادشاه، اى پاكيزه از نقص ها، اى سالم از همه عيب ها، اى امان

دهنده، اى حفظ كننده و نگاهبان، اى غلب كننده، اى التيام بخش شكستگى ها، اى بزرگوار، اى تقدير كننده،

اى آفريننده، اى صورت دهنده، اى نفع بخش، اى تدبير كننده، اى قدرتمند، اى آغاز كننده، اى بازگرداننده، اى

نابود كننده، اى دوست دارنده، اى ستايش شده، اى عبادت شده، اى دور، اى نزديك به همه چيز، اى برآورنده

حاجت ها، اى نگهبان،

اى كفايت كننده، اى پديد آورنده، اى بلند مرتبه، اى بازدارنده بلاها، اى شنوا، اى دانا، اى درست كردار، اى

بخشنده، اى بردبار، اى پاينده، اى هميشگى، اى دانا، اى جاويدان، اى بلند مرتبه، اى بزرگ، اى مهربان، اى

بخشنده، اى جزا دهنده، اى يارى دهنده، اى بزرگ مرتبه، اى نيكوكار، اى كارگزار،

 اى ضامن روزى خلايق، اى قبول كننده توبه و پشيمانى، اى رساننده خير، اى صاحب شرف، اى راهنما، اى

رساننده به راه راست، اى نعمت دهنده به خلق، اى آفريننده، اى اوّل همه چيز، اى آخر همه اشيا، اى آن كه

آثار او آشكار است، اى آن كه ذات او پنهان است، اى پاينده، اى هميشگى، اى دانا، اى حكم كننده، اى

فيصل دهنده كارها، اى عادل، اى جدا سازنده حق از باطل، اى بخشنده نعمت ها، اى پاك، اى آشكار، اى

پاك كننده، اى توانا، اى بسيار با قدرت، اى بزرگ، اى بسيار بزرگوار، اى يكتا، اى بى همتا، اى مقصود در

حاجت ها، اى كه نزائيده و زائيده نشده و براى او مانند و همسر نيست و نبود.

براى او همصحبتى و مددكارى نبوده، با خود مدبّر و خيرخواهى نگرفته، به معاونى محتاج نبوده است، با او

خدايى نبوده، از آنچه كافران ]ستمكاران[ مى گويند برترى، تو والايى و بزرگ، اى دانا، اى بلند مرتبه، اى ب

سيار بلند مرتبه، اى گشاينده، اى بسيار نفع رسان، اى راحتى دهنده، اى نجات دهنده، اى يارى كننده، اى

انتقام گيرنده، اى هلاك كننده، اى دريابنده، اى دادستاننده، اى برانگيزاننده پيامبران، اى ميراث برنده، اى

پيش از همه چيز، اى پايان، اى جوينده، اى غلبه كننده، اى كسى كه از او هيچ گريزنده اى پنهان نمى شود،

اى قبول توبه كننده، اى قبول بازگشت كننده، اى بخشنده عطاها، اى سبب ساز سبب ها، اى گشاينده درها،

اى كسى كه در هر جايى توسط بندگان خوانده شده پذيرفته، اى بسيار پاك، اى جزا دهنده شكر گزار، اى

عفو كننده معصيت ها، اى آمرزنده گناه ها، اى روشنى بخش روشنى، اى چاره ساز كارها، اى داناى امور ريز،

اى آگاه، اى بزرگوار ] اى خوار كننده گناهكاران[ ، اى روشنى بخش عالم، اى نابود كننده دشمنان، اى بينا،

اى پشت و پناه، اى بزرگ، اى بى همتا، اى يگانه، اى پناه خلايق، اى معتمد، اى بى پايان، اى كارگزار، اى

شفا دهنده،

اى وفا كننده به عهد و وعده خويش، اى سلامت دارنده، اى احسان كننده، اى نيكويى كننده، اى حفظ

كننده بندگان، اى نعمت دهنده، اى زياد بخشنده، اى زياده بخش، اى كه بزرگى مى بخشى، اى بسيار كرم

كننده، اى يكتا،

اى كسى كه بلند مرتبه است و غلبه نموده، اى كسى كه مالك و توانا شده، اى كسى كه مطّلع بر امو

ر پنهانى است و بندگان را آزمايش نمود، اى كسى كه پرستيده شده و جزا داده، اى كسى كه او را بندگان

نافرمانى كردند، پس گناهان ايشان را آمرزيد و پوشانيد، اى كسى كه او را انديشه ها درك نمى كند و او را

چشم نمى بيند و بر او كارى پوشيده نيست، اى روزى دهنده آدميان، اى تعيين كننده ارزش ها و اندازه، اى

بلند مكان، اى آن كه صفات او والاست، اى تغيير دهنده وقت ها، اى قبول كننده قربانى ها، اى خداوند

بخشش و نيكويى، اى صاحب عزّت و پادشاهى، اى مهربان، اى بخشاينده، اى آن كه رتبه او بزرگ است، اى

كسى كه در هر جا هست، اى شنونده آوازها، اى قبول كننده دعاها، اى دهنده مطلب ها، اى برآورنده

حاجت ها، اى فرود آورنده بركت ها، اى رحم كننده بر گريه كننده ها،

اى درگذرنده از لغزش ها، اى برطرف كننده اندوه ها، اى صاحب نيكويى ها، اى بلند كننده مرتبه ها، اى

دهنده درخواست ها، اى عطاكننده درخواست ها، اى زنده كننده مردگان، اى گردآورنده پراكندگى ها، اى

آگاه بر نيّت ها، اى برگرداننده آنچه را كه ناياب شده، اى كسى كه بر او آوازها مشتبه نمى شود، اى كسى

كه او را درخواست ها دلگير نمى كند و او را تاريكى ها نمى پوشاند،

اى روشنى بخش زمين و آسمان ها، اى آن كه نعمت هاى او كامل است، اى دفع كننده عقوبت ها، اى

آفريننده بندگان، اى گردآورنده امّت ها، اى شفا دهنده بيماران، اى آفريننده روشنى و تاريكى ها، اى صاحب

بخشش و كرم، اى كسى كه بر عرش او هيچ پايى نرسيده است، اى نيكو كننده ترين نيكوكنندگان، اى

بخشنده ترين بخشندگان، اى شنواترين شنوندگان و اى بيناترين بينايان، اى پناه دهنده پناه جويان، اى امان

دهنده ترسندگان، اى پشت و پناه پناه آورندگان، اى دوست مؤمنان، اى فريادرسِ فريادرس طلبان،

اى نهايت آرزوى طلب كنندگان، اى همنشين هر تنها، اى همراز هر تنها، اى پناه هر رانده شده، اى پناه هر

رميده، اى نگاهدارنده هر گم شده، اى رحم كننده پير بزرگ، اى روزى دهنده طفل كوچك، اى درست كننده

استخوان شكسته، اى آزاد كننده هر دربند و اسير، اى توانگر كننده هر بيچاره محتاج، اى نگاهدارنده ترسان

پناه جو، اى كسى كه چاره كردن و اندازه نمودن دست اوست، اى كسى كه دشوار بر او آسان است، اى

كسى كه در دانستن چيزها به بيانى احتياج ندارد، اى كسى كه بر همه چيز تواناست،

اى كسى كه بر هر چيز داناست، اى كسى كه بر همه چيز بيناست، اى فرستنده بادها، اى شكافنده

شب جهت بيرون آوردن صبح، اى برانگيزنده روح ها، اى صاحب عطا و بخشش، اى كسى كه به دست قدرت

اوست هر كليدى، اى شنونده هر آوازى، اى پيشى گيرنده بر همگان، اى زنده كننده هر شخصى پس از مرگ،

اى اميد و ذخيره من در روز سختى، اى نگاهدارنده من در هنگام بى كسى، اى همراز من در تنهايى، اى

دهنده نعمت، اى پناه من در هنگامى كه فكرم به جايى نرسد، و خويشان مرا زير خاك بسپارند و يارى مرا

دوستان ترك نمايند، اى اميد كسى كه اميدى براى او نباشد، اى تكيه گاه كسى كه تكيه گاهى براى او

نباشد، اى اميد كسى كه اميدى براى او نباشد، اى پناهگاه محكم كسى كه پناهگاهى براى او نباشد، اى

پناه كسى كه پناهى براى او نباشد،

اى گنج كسى كه گنجى براى او نباشد، اى اميد كسى كه اميدى براى او نباشد، اى فريادرس كسى كه

فريادرسى براى او نباشد، اى همسايه كسى كه همسايه اى براى او نباشد، اى همسايه من كه به من

متصل است، اى پناهگاه من كه قدرتمند است، اى خداى من، اى پروردگار كعبه، اى مهربان، اى يار مصاحب،

مرا از حلقه هاى تنگ بلا رهايى ده، از من هر اندوه و غم و تنگى را برطرف كن، مرا از شرّ آنچه قدرت بر

صبر آن ندارم كفايت نماى، بر آنچه طاقت دارم يارى كن، اى بازگرداننده يوسف براى يعقوب، اى برطرف كننده

بيمارى ايّوب، اى آمرزنده گناه داود، اى بالا برنده عيسى پسر مريم و نجات دهنده او از دست جماعت يهود،

اى برآورنده دعاى يونس در تاريكى ها، اى برگزيننده موسى، اى كسى كه براى آدم گناه او را آمرزيده است

و ادريس را ] به جايگاه بلند[ به رحمت خود بالا برده است،

اى كسى كه نوح را از غرق شدن رها نموده اى، اى كسى كه قبيله ها را كه اوّل بودند و ثمود را هلاك

ساخته، پس از ايشان كسى را باقى نگذاشت و قوم نوح را كه پيش از ايشان ستمكارتر و سركش تر بودند

و اهالى شهرهايى را هلاك نمود، اى كسى كه قوم لوط را هلاك ساخت و قوم شعيب را هلاك نمود، اى

كسى كه ابراهيم را دوست خود گرفته، اى كسى كه موسى را همسخن خود گرفته و محمّد را (كه خدا بر

او و بر آل او و بر پيغمبران رحمت فرستد) دوست خود گرفته است، اى كه به لقمان دانايى بخشيده،

اى كه به سليمان پادشاهى را داده كه براى كسى پس از او سزاوار نيست، اى كسى كه ذوالقرنين را بر

پادشاهان گردنكشان يارى كرده، اى كسى كه به خضر زندگانى را بخشيد و براى يوشع ] پسر نون[ نور

آفتاب را پس از فرو رفتن آن برگردانيد، اى كسى كه دل مادر موسى را قوى گردانيد و عورت و آبروى مريم

دختر عمران را نگاهداشت، اى كسى كه يحيى پسر زكريا را از گناه محافظت نمود، و از موسى خشم او را

فرو نشاند، اى كسى كه زكريا را به وجود يحيى مژده داده،

اى كسى كه براى نجات اسماعيل از كشته شدن، قربانى بزرگ را فدا نمود، اى كسى كه قربانى هابيل را

قبول نمود و دورى از رحمت خود را بر قابيل گردانيد، اى فرستنده گروه ها براى يارى محمّد،

رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد و بر همه فرستادگان و فرشتگان كه نزديكان و فرمانبرداران تو هستند.

از تو هر حاجتى را كه همه درخواست كرده اند، درخواست مى كنم و تو از آنان خشنودى، پس بر خود اجابت

حاجت را لازم ساخته اى،

اى خدا، اى خدا، اى خدا، اى بخشنده، اى بخشنده، اى بخشنده، اى مهربان، اى مهربان، اى مهربان، اى

بخشنده، اى مهربان، اى بخشنده، اى مهربان، اى خداوند بزرگى و بخشش، اى خداوند بزرگى و بخشش،

اى خداوند بزرگى و بخشش، به حقّ آن نام، به حقّ آن نام، به حقّ آن نام، به حقّ آن نام، به حقّ آن نام،

به حقّ آن نام، به حقّ آن نام، از تو درخواست مى كنم به حقّ هر نامى كه به آن ذات خود را ناميده اى يا آن

را در يكى از كتاب هاى خود فرو فرستاده اى يا آن را در دانش نهانى نزد خود نهاده اى ] و به جايگاه هاى

عزّت و عرش تو و نهايت رحمت تو [ و به حرمت اين كلام كه اگر درختانى كه در زمين است، قلم شوند و

دوات آنها دريا شود نام هاى خدا تمام نمى شود و به آخر نمى رسد ] همانا خدا غلبه كننده و درست كردار

است[ به حق نام هاى نيكوى تو كه آنها را در قرآن مجيد خود ذكر نموده اى و گفته اى: از براى خداست نام

هاى نيكو، پس خدا را به آن نام ها بخوانيد.

نيز گفته اى: مرا بخوانيد، تا حاجت شما را برآورم، و گفته اى: هرگاه از تو بندگان من جهت خواستن حاجتى از

تو بپرسند، بگو: من به آنها نزديكم، دعاى خواننده را، هرگاه مرا بخواند اجابت مى كنم ] پس بايد دعوت مرا

اجابت كنند و به من ايمان بياورند، شايد رشد يابند [ وگفته اى: اى بندگان من كه بر خود ستم نموده ايد، از

حمت خدا نا اميد مگرديد ] همانا خدا تمام گناهان را مى آمرزد و او آمرزنده مهربان است[ اى خدا، دعا مى

كنم، اى پروردگار من، به تو اميد دارم، اى آقاى من و در بر آوردن حاجتم، از تو اميد دارم، اى مولاى من همچنان

كه مرا وعده داده اى و تو را خوانده ام، همچنان كه مرا امر فرمودى، آن گونه كه شايسته توست، انجام بده

، اى بخشنده و درود فرست بر محمّد و خاندان او.

 


پس حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) به آن جوان فرمود: هرگاه شب دهم شود، اين دعا را بخوان. صبح بعد

به خير و خوبى نزد من بيا. امام حسين(عليه السلام) فرمود: كه جوان دعا را گرفت و رفت. صبح هنگام، هنوز ب

ه كارى شروع نكرده بوديم كه ديديم جوان صحيح و تندرست آمد و دعا در دست او بود و مى گفت: قسم به

خدا كه در اين دعا اسم اعظم است! حاجت من به ربّ كعبه سوگند، كه برآورده شد.


پس حضرت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب(عليه السلام) فرمود: نقل كن چه شد. جوان گفت: چون شب

دهم شد و همه به خواب رفتند و تاريكى شب همه را فرا گرفت، دعا را بر كف دست خود گذاردم و آن را به

سوى آسمان بلند كردم و خدا را خواندم و او را به حقّ اين دعا چند مرتبه قسم دادم.

در مرتبه دوم آوازى شنيدم كه: دعاى تو مستجاب شد. بس است. خدا را به اسم اعظم خواندى.

پس خوابيدم، چون خواب رفتم، در خواب حضرت رسالت پناه(صلى الله عليه وآله)را ديدم كه دست مبارك

خود را بر بدن من ماليد و فرمود: اين اسم اعظم را محافظت كن. تو بر خير و خوبى هستى. چون بيدار شدم،

خود را صحيح و سالم يافتم، چنان كه مى بينى. خدا تو را جزاى خير دهد.

 

 

منابع :

1 . سوره أعراف: 180.
 2 . سوره غافر: 60.
 3 . سوره بقره: 186.
 4 . سوره زمر: 53.
 5 . جنّة الأمان، ص348، بحار الأنوار، ج 92، ص 394، به نقل از مهج الدّعوات، ص157ـ151.

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : یکشنبه ۵ مهر۱۳۹۴ | 19:14 | نویسنده : فرهاد |
دعا برای مواجهه با بادها :

حضرت امام باقر علیه السلام فرموده اند : خداوند هیچ بادی را نفرستاده مگر آنکه یا رحمت است یا عذاب .

پس هر گاه با آن مواجه شدید بگویید :

اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَ خَيْرَ مَا أُرْسِلَتْ لَهُ وَ نَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَ شَرِّ مَا أُرْسِلَتْ لَهُ

 

و با صدای بلند تکبیر بگویید که به راستی آن را خواهد شکست .

 

 

منبع : من لا یحضره الفقیه ج 1 ص 544

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : جمعه ۳ مهر۱۳۹۴ | 22:42 | نویسنده : فرهاد |
دعای یمانی :

از جمله دعايى است از مولاى ما حضرت امير المؤمنين(عليه السلام)معروف به دعاى حرز يمانى.


عبدالله بن عبّاس و عبدالله بن جعفر نقل كردند كه روزى خدمت مولا حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب

(عليه السلام) حاضر بوديم كه حضرت امام حسن (عليه السلام)داخل شدند و فرمود: يا اميرالمؤمنين،

مردى به در خانه آمده و اذن مى طلبد كه داخل شود كه از او بوى مشك مىوزد.


حضرت فرمود: او را اذن ده تا آيد. پس مردى داخل شد. تنومند، خوش روى، خوش منظر و جوانى فاضل،

فصيح زبانى كه بر او لباس فاخرى بود و گفت: «السلام عليك يا امير المؤمنين و رحمة الله و بركاته» مردى از

اقصى بلاد يمن و از اشراف عرب از اولاد كسى كه منسوب به شماست هستم. پشت سر پادشاهى عظيم

و نعمتى كامل را گذاردم. در راحتى و زندگانى بسيار خوب و فراخ روزى و صاحب ثروت و املاك بسيار بودم اما

بر من كارها دشوار و سخت شده است. زمان مرا به تنگى مبتلا ساخته، چون براى من دشمنى پركينه است

كه كار را دشوار و به سبب ياران و انصار بسيار خود بر من غلبه نموده و به خاطر توانايى يارى كنندگان او و

كثرت جمعيت، بر من چاره كم شده است. در شبى از شب ها خوابيده بودم، در خواب مرا شخصى آمد،

به من گفت: برخيز و بشتاب به سوى بهترين خلق خدا بعد از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)، يعنى

اميرالمؤمنين على بن ابى طالب(عليه السلام)، و از حضرت درخواست كن به تو دعايى را تعليم نمايد كه او

را حبيب خدا و بهترين و برگزيده ترين خلق او محمّد بن عبدالله(صلى الله عليه وآله)تعليم نموده است. در آن

دعا اسم اعظم خداست، اين دعا را بر دشمن سرسخت خود بخوان. يا اميرالمؤمنين، بيدار گشتم و متوجّه

كارى نگشتم تا به سوى تو آمدم. چهار صد غلام همراه دارم و خدا و رسول و شما را شاهد مى گيرم به

آن كه همگى آزادند. ايشان را در راه خدا آزاد نمودم.


يا اميرالمؤمنين، از راهى دور و دراز و از شهرى بعيد نزد شما آمده ام. بدن من لاغر شده و جثه من باريك

گشته است. يا اميرالمؤمنين، به حق بزرگواريت و به حق پدرى و خويشى بر من منّت گذار و به من دعايى را

تعليم نما كه در خواب ديدم و مرا آن هاتف امر كرد به سوى تو كوچ نمايم.


پس حضرت امير المؤمنين(عليه السلام) فرمود: إن شاء الله تو را تعليم مى نمايم. دوات و كاغذى را طلب

نمود و از براى او اين دعا را نوشت:


بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

اللَّهُمَّ أَنْتَ اللهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ أَنْتَ رَبِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَ اعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي وَ لاَ يَغْفِرُ

الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي يَا غَفُورُ يَا شَكُورُ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَحْمَدُكَ وَ أَنْتَ لِلْحَمْدِ أَهْلٌ عَلَى مَا خَصَصْتَنِي بِهِ مِنْ

مَوَاهِبِ الرَّغَائِبِ وَ مَا وَصَلَ إِلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ السَّابِغِ وَ مَا أَوْلَيْتَنِي بِهِ مِنْ إِحْسَانِكَ إِلَيَّ وَ بَوَّأْتَنِي بِهِ مِنْ مَظِنَّةِ

الْعَدْلِ وَ أَنَلْتَنِي مِنْ مَنِّكَ الْوَاصِلِ إِلَيَّ وَ مِنَ الدِّفَاعِ عَنِّي وَ التَّوْفِيقِ لِي وَ الاِْجَابَةِ لِدُعَائِي حَتَّى أُنَاجِيَكَ دَاعِياً وَ

أَدْعُوَكَ مُضَاماً وَ أَسْأَلَكَ فَأَجِدَكَ فِي الْمَوَاطِنِ كُلِّهَا لِي جَابِراً وَ فِي الاُْمُورِ نَاظِراً وَ لِذُنُوبِي غَافِراً وَ لِعَوْرَاتِي سَاتِراً

لَمْ أَعْدَمْ خَيْرَكَ طَرْفَةَ عَيْن مُذْ أَنْزَلْتَنِي دَارَ الاِخْتِبَارِ لِتَنْظُرَ مَا أُقَدِّمُ لِدَارِ الْقَرَارِ فَأَنَا عَتِيقُكَ مِنْ جَمِيعِ الاْفَاتِ وَ

الْمَصَائِبِ فِي اللَّوَازِبِ وَ الْغُمُومِ الَّتِي سَاوَرَتْنِي فِيهَا الْهُمُومُ بِمَعَارِيضِ أَصْنَافِ الْبَلاَءِ وَ مَصْرُوفِ جُهْدِ الْقَضَاءِ لاَ أَذْكُرُ

مِنْكَ إِلاَّ الْجَمِيلَ وَ لاَ أَرَى مِنْكَ غَيْرَ التَّفْضِيلِ خَيْرُكَ لِي شَامِلٌ وَ فَضْلُكَ عَلَيَّ مُتَوَاتِرٌ وَ نِعْمَتُكَ عِنْدِي مُتَّصِلَةٌ وَ

سَوَابِقُ لَمْ تُحَقِّقْ حَذَارِي بَلْ صَدَّقَتْ رَجَائِي وَ صَاحَبَتْ أَسْفَارِي وَ أَكْرَمْتَ أَحْضَارِي وَ شَفَيْتَ أَمْرَاضِي وَ أَوْصَابِي

وَ عَافَيْتَ مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ وَ لَمْ تُشْمِتْ بِي أَعْدَائِي وَ رَمَيْتَ مَنْ رَمَانِي وَ كَفَيْتَنِي مَئُونَةَ مَنْ عَادَانِي فَحَمْدِي لَكَ

وَاصِلٌ وَ ثَنَائِي لَكَ دَائِمٌ مِنَ الدَّهْرِ إِلَى الدَّهْرِ بِأَلْوَانِ التَّسْبِيحِ خَالِصاً لِذِكْرِكَ وَ مَرْضِيّاً لَكَ بِنَاصِعِ التَّوْحِيدِ وَ إِمْحَاضِ

التَّمْجِيدِ بِطُولِ التَّعْدِيدِ وَ مَزِيَّةِ أَهْلِ الْمَزِيدِ لَمْ تُعَنْ فِي قُدْرَتِكَ وَ لَمْ تُشَارَكْ فِي إِلَهِيَّتِكَ وَ لَمْ تُعَلَّمْ إِذْ حَبَسْتَ

الاَْشْيَاءَ عَلَى الْغَرَائِزِ وَ لاَ خَرَقَتِ الاَْوْهَامُ حُجُبَ الْغُيُوبِ فَتَعْتَقِدُ فِيكَ مَحْدُوداً فِي عَظَمَتِكَ فَلاَ يَبْلُغُكَ بُعْدُ الْهِمَمِ وَ

لاَ يَنَالُكَ غَوْصُ الْفِكَرِ وَ لاَ يَنْتَهِي إِلَيْكَ نَظَرُ نَاظِر فِي مَجْدِ جَبَرُوتِكَ ارْتَفَعَتْ عَنْ صِفَةِ الْمَخْلُوقِينَ صِفَاتُ قُدْرَتِكَ وَ عَلاَ

عَنْ ذَلِكَ كِبْرِيَاءُ عَظَمَتِكَ لاَ يَنْقُصُ مَا أَرَدْتَ أَنْ يَزْدَادَ وَ لاَ يَزْدَادُ مَا أَرَدْتَ أَنْ يَنْقُصَ وَ لاَ أَحَدٌ حَضَرَكَ حِينَ بَرَأْتَ النُّفُوسَ

كَلَّتِ الاَْوْهَامُ عَنْ تَفْسِيرِ صِفَتِكَ وَ انْحَسَرَتِ الْعُقُولُ عَنْ كُنْهِ عَظَمَتِكَ وَ كَيْفَ تُوصَفُ وَ أَنْتَ الْجَبَّارُ الْقُدُّوسُ الَّذِي لَمْ

تَزَلْ أَزَلِيّاً دَائِماً فِي الْغُيُوبِ وَحْدَكَ لَيْسَ فِيهَا غَيْرُكَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهَا سِوَاكَ حَارَ فِي مَلَكُوتِكَ عَمِيقَاتُ مَذَاهِبِ التَّفْكِيرِ

فَتَوَاضَعَتِ الْمُلُوكُ لِهَيْبَتِكَ وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ بِذُلِّ الاِسْتِكَانَةِ لَكَ وَ انْقَادَ كُلُّ شَيْء لِعَظَمَتِكَ وَ اسْتَسْلَمَ كُلُّ شَيْء

لِقُدْرَتِكَ وَ خَضَعَتْ لَكَ الرِّقَابُ وَ كَلَّ دُونَ ذَلِكَ تَحْبِيرُ اللُّغَاتِ وَ ضَلَّ هُنَالِكَ التَّدْبِيرُ فِي تَصَارِيفِ الصِّفَاتِ فَمَنْ تَفَكَّرَ

فِي ذَلِكَ رَجَعَ طَرْفُهُ إِلَيْهِ حَسِيراً وَ عَقْلُهُ مَبْهُوراً وَ تَفَكُّرُهُ مُتَحَيِّراً.

اللَّهُمَّ فَلَكَ الْحَمْدُ مُتَوَاتِراً مُتَوَالِياً مُتَّسِقاً مُسْتَوْثِقاً يَدُومُ وَ لاَ يَبِيدُ غَيْرَ مَفْقُود فِي الْمَلَكُوتِ وَ لاَ مَطْمُوس فِي

الْعَالَمِ وَ لاَ مُنْتَقَص فِي الْعِرْفَانِ وَ لَكَ الْحَمْدُ مَا لاَ تُحْصَى مَكَارِمُهُ فِي اللَّيْلِ إِذَا أَدْبَرَ وَ الصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ وَ فِي

الْبَرَارِي وَ الْبِحَارِ وَ الْغُدُوِّ وَ الاْصَالِ وَ الْعَشِيِّ وَ الاِْبْكَارِ وَ فِي الظَّهَائِرِ وَ الاَْسْحَارِ. اللَّهُمَّ بِتَوْفِيقِكَ قَدْ أَحْضَرْتَنِي

الرَّغْبَةَ وَ جَعَلْتَنِي مِنْكَ فِي وَلاَيَةِ الْعِصْمَةِ فَلَمْ أَبْرَحْ فِي سُبُوغِ نَعْمَائِكَ وَ تَتَابُعِ آلاَئِكَ مَحْفُوظاً لَكَ فِي الْمَنَعَةِ وَ

الدِّفَاعِ مَحُوطاً بِكَ فِي مَثْوَايَ وَ مُنْقَلَبِي وَ لَمْ تُكَلِّفْنِي فَوْقَ طَاقَتِي إِذْ لَمْ تَرْضَ مِنِّي إِلاَّ طَاقَتِي وَ لَيْسَ شُكْرِي

وَ إِنْ بَالَغْتُ فِي الْمَقَالِ وَ بَالَغْتُ فِي الْفَعَالِ بِبَالِغ أَدَاءَ حَقِّكَ وَ لاَ مُكَافِياً لِفَضْلِكَ لاَِنَّكَ أَنْتَ اللهُ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ

لَمْ تَغِبْ وَ لاَ تَغِيبُ عَنْكَ غَائِبَةٌ وَ لاَ تَخْفَى عَلَيْكَ خَافِيَةٌ وَ لَمْ تَضِلَّ لَكَ فِي ظُلَمِ الْخَفِيَّاتِ ضَالَّةٌ إِنَّمَا أَمْرُكَ إِذَا أَرَدْتَ

شَيْئاً أَنْ تَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ.

اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ مِثْلَ مَا حَمِدْتَ بِهِ نَفْسَكَ وَ أَضْعَافَ مَا حَمِدَكَ بِهِ الْحَامِدُونَ وَ مَجَّدَكَ بِهِ الْمُمَجِّدُونَ وَ كَبَّرَكَ بِهِ

الْمُكَبِّرُونَ وَ عَظَّمَكَ بِهِ الْمُعَظِّمُونَ حَتَّى يَكُونَ لَكَ مِنِّي وَحْدِي فِي كُلِّ طَرْفَةِ عَيْن وَ أَقَلَّ مِنْ ذَلِكَ مِثْلَ حَمْدِ

الْحَامِدِينَ وَ تَوْحِيدِ أَصْنَافِ الْمُخْلَصِينَ وَ تَقْدِيسِ أَجْنَاسِ الْعَارِفِينَ وَ ثَنَاءِ جَمِيعِ الْمُهَلِّلِينَ وَ مِثْلَ مَا أَنْتَ بِهِ عَارِفٌ

مِنْ رِزْقِكَ اعْتِبَاراً وَ فَضْلاً وَ سَأَلْتَنِي مِنْهُ يَسِيراً صَغِيراً وَ أَعْفَيْتَنِي مِنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ مِنَ الْحَيَوَانِ وَ أَرْغَبُ إِلَيْكَ فِي

رَغْبَةِ مَا أَنْطَقْتَنِي بِهِ مِنْ حَمْدِكَ فَمَا أَيْسَرَ مَا كَلَّفْتَنِي بِهِ مِنْ حَقِّكَ وَ أَعْظَمَ مَا وَعَدْتَنِي عَلَى شُكْرِكَ ابْتَدَأْتَنِي

بِالنِّعَمِ فَضْلاً وَ طَوْلاً وَ أَمَرْتَنِي بِالشُّكْرِ حَقّاً وَ عَدْلاً وَ وَعَدْتَنِي عَلَيْهِ أَضْعَافاً وَ مَزِيداً وَ أَعْطَيْتَنِي مِنْ رِزْقِكَ اعْتِبَاراً وَ

فَضْلاً وَ سَأَلْتَنِي مِنْهُ يَسِيراً صَغِيراً وَ أَعْفَيْتَنِي مِنْ جَهْدِ الْبَلاَءِ وَ لَمْ تُسَلِّمْنِي لِلسُّوءِ مِنْ بَلاَئِكَ مَعَ مَا أَوْلَيْتَنِي مِنَ

الْعَافِيَةِ وَ سَوَّغْتَ مِنْ كَرَائِمِ النُّحْلِ وَ ضَاعَفْتَ لِيَ الْفَضْلَ مَعَ مَا أَوْدَعْتَنِي مِنَ الْحُجَّةِ الشَّرِيفَةِ وَ يَسَّرْتَ لِي مِنَ

الدَّرَجَةِ الرَّفِيعَةِ وَ اصْطَفَيْتَنِي بِأَعْظَمِ النَّبِيِّينَ دَعْوَةً وَ أَفْضَلِهِمْ شَفَاعَةً مُحَمَّد(صلى الله عليه وآله).

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا لاَ يَسَعُهُ إِلاَّ مَغْفِرَتُكَ وَ لاَ يَمْحَقُهُ إِلاَّ عَفْوُكَ وَ لاَ يُكَفِّرُهُ إِلاَّ فَضْلُكَ وَ هَبْ لِي فِي يَوْمِي هَذَا

يَقِيناً تُهَوِّنُ عَلَيَّ بِهِ مُصِيبَاتِ الدُّنْيَا وَ أَحْزَانَهَا بِشَوْق إِلَيْكَ وَ رَغْبَة فِيمَا عِنْدَكَ وَ اكْتُبْ لِي عِنْدَكَ الْمَغْفِرَةَ وَ بَلِّغْنِيَ

الْكَرَامَةَ وَ ارْزُقْنِي شُكْرَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ فَإِنَّكَ أَنْتَ اللهُ الْوَاحِدُ الرَّفِيعُ الْبَدِيءُ الْبَدِيعُ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ الَّذِي لَيْسَ

لاَِمْرِكَ مَدْفَعٌ وَ لاَ عَنْ قَضَائِكَ مُمْتَنِعٌ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَبِّي وَ رَبُّ كُلِّ شَيْء فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَ الاَْرْضِ عَالِمُ الْغَيْبِ وَ

الشَّهَادَةِ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الاَْمْرِ وَ الْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ وَ الشُّكْرَ عَلَى نِعْمَتِكَ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ جَوْرِ كُلِّ جَائِر

وَ بَغْيِ كُلِّ بَاغ وَ حَسَدِ كُلِّ حَاسِد بِكَ أَصُولُ عَلَى الاَْعْدَاءِ وَ بِكَ أَرْجُو وَلاَيَةَ الاَْحِبَّاءِ مَعَ مَا لاَ أَسْتَطِيعُ إِحْصَاءَهُ وَ لاَ

تَعْدِيدَهُ مِنْ عَوَائِدِ فَضْلِكَ وَ طُرَفِ رِزْقِكَ وَ أَلْوَانِ مَا أَوْلَيْتَ مِنْ إِرْفَادِكَ فَإِنَّكَ أَنْتَ اللهُ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْفَاشِي فِي

الْخَلْقِ رِفْدُهُ الْبَاسِطُ بِالْحَقِّ يَدُكَ وَ لاَ تُضَادُّ فِي حُكْمِكَ وَ لاَ تُنَازَعُ فِي أَمْرِكَ تَمْلِكُ مِنَ الاَْنَامِ مَا تَشَاءُ وَ لاَ يَمْلِكُونَ

إِلاَّ مَا تُرِيدُ قُلِ اللّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ

بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَ تُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَ تُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ

تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَاب.

أَنْتَ الْمُنْعِمُ الْمُفْضِلُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْقَادِرُ الْقَاهِرُ الْمُقَدَّسُ فِي نُورِ الْقُدْسِ تَرَدَّيْتَ بِالْمَجْدِ وَ الْعِزِّ وَ تَعَظَّمْتَ بِالْكِبْرِيَاءِ

وَ تَغَشَّيْتَ بِالنُّورِ وَ الْبَهَاءِ وَ تَجَلَّلْتَ بِالْمَهَابَةِ وَ السَّنَاءِ لَكَ الْمَنُّ الْقَدِيمُ وَ السُّلْطَانُ الشَّامِخُ وَ الْجُودُ الْوَاسِعُ وَ الْقُدْرَةُ

الْمُقْتَدِرَةُ جَعَلْتَنِي مِنْ أَفْضَلِ بَنِي آدَمَ وَ جَعَلْتَنِي سَمِيعاً بَصِيراً صَحِيحاً سَوِيّاً مُعَافًى وَ لَمْ تَشْغَلْنِي نُقْصَاناً فِي

بَدَنِي وَ لَمْ تَمْنَعْكَ كَرَامَتُكَ إِيَّايَ وَ حُسْنُ صَنِيعِكَ عِنْدِي وَ فَضْلُ إِنْعَامِكَ عَلَيَّ إِنْ وَسِعْتَ عَلَيَّ فِي الدُّنْيَا وَ فَضَّلْتَنِي

عَلَى كَثِير مِنْ أَهْلِهَا فَجَعَلْتَ لِي سَمْعاً وَ فُؤَاداً يَعْرِفَانِ عَظَمَتَكَ وَ أَنَا بِفَضْلِكَ حَامِدٌ وَ بِجَهْدِ نَفْسِي لَكَ شَاكِرٌ وَ

بِحَقِّكَ شَاهِدٌ فَإِنَّكَ حَيٌّ قَبْلَ كُلِّ حَيّ وَ حَيٌّ بَعْدَ كُلِّ حَيّ وَ حَيٌّ تَرِثُ الْحَيَاةَ لَمْ تَقْطَعْ خَيْرَكَ عَنِّي طَرْفَةَ عَيْن

فِي كُلِّ وَقْت وَ لَمْ تُنْزِلْ بِي عُقُوبَاتِ النِّقَمِ وَ لَمْ تُغَيِّرْ عَلَيَّ دَقَائِقَ الْعِصَمِ فَلَوْ لَمْ أَذْكُرْ مِنْ إِحْسَانِكَ إِلاَّ عَفْوَكَ وَ

إِجَابَةَ دُعَائِي حِينَ رَفَعْتُ رَأْسِي بِتَحْمِيدِكَ وَ تَمْجِيدِكَ وَ فِي قِسْمَةِ الاَْرْزَاقِ حِينَ قَدَّرْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا حَفِظَ

عِلْمُكَ وَ عَدَدَ مَا أَحَاطَتْ بِهِ قُدْرَتُكَ وَ عَدَدَ مَا وَسِعَتْهُ رَحْمَتُكَ.

اللَّهُمَّ فَتَمِّمْ إِحْسَانَكَ فِيمَا بَقِيَ كَمَا أَحْسَنْتَ فِيمَا مَضَى فَإِنِّي أَتَوَسَّلُ بِتَوْحِيدِكَ وَ تَمْجِيدِكَ وَ تَحْمِيدِكَ وَ تَهْلِيلِكَ

وَ تَكْبِيرِكَ وَ تَعْظِيمِكَ وَ بِنُورِكَ وَ رَأْفَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ وَ عُلُوِّكَ وَ جَمَالِكَ وَ جَلاَلِكَ وَ بَهَائِكَ وَ سُلْطَانِكَ وَ قُدْرَتِكَ وَ بِمُحَمَّد

وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ أَلاَّ تَحْرِمَنِي رِفْدَكَ وَ فَوَائِدَكَ فَإِنَّهُ لاَ يَعْتَرِيكَ لِكَثْرَةِ مَا يَنْدَفِقُ بِهِ عَوَائِقُ الْبُخْلِ وَ لاَ يَنْقُصُ جُودَكَ تَقْصِيرٌ

فِي شُكْرِ نِعْمَتِكَ وَ لاَ تُفْنِي خَزَائِنَ مَوَاهِبِكَ النِّعَمُ وَ لاَ تَخَافُ ضَيْمَ إِمْلاَق فَتُكْدِيَ وَ لاَ يَلْحَقُكَ خَوْفُ عُدْم فَيَنْقُصَ

فَيْضُ فَضْلِكَ. اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي قَلْباً خَاشِعاً وَ يَقِيناً صَادِقاً وَ لِسَاناً ذَاكِراً وَ لاَ تُؤْمِنِّي مَكْرَكَ وَ لاَ تَكْشِفْ عَنِّي سِتْرَكَ

وَ لاَ تُنْسِنِي ذِكْرَكَ وَ لاَ تُبَاعِدْنِي مِنْ جِوَارِكَ وَ لاَ تَقْطَعْنِي مِنْ رَحْمَتِكَ وَ لاَ تُؤْيِسْنِي مِنْ رَوْحِكَ وَ كُنْ لِي أُنْساً مِنْ

كُلِّ وَحْشَة وَ اعْصِمْنِي مِنْ كُلِّ هَلَكَة وَ نَجِّنِي مِنْ كُلِّ بَلاَء فَ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ. اللَّهُمَّ ارْفَعْنِي وَ لاَ تَضَعْنِي وَ

زِدْنِي وَ لاَ تَنْقُصْنِي وَ ارْحَمْنِي وَ لاَ تُعَذِّبْنِي وَ انْصُرْنِي وَ لاَ تَخْذُلْنِي وَ آثِرْنِي وَ لاَ تُؤْثِرْ عَلَيَّ وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ

مُحَمَّد الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً.

 


به نام خداى بخشنده مهربان ابتدا مى كنم، خداوندا تويى پادشاه پاينده، كه نيست خدايى مگر تو. تويى

پروردگار من و من بنده توام. بدى بسيار كرده ام، بر نفس خود ستم نموده ام. به گناه خود اقرار كرده ام و

گناهان را نمى آمرزد مگر تو، پس مرا اى بسيار بخشنده و بسيار سپاسگزار بيامرز. خداوندا تو را ستايش

مى كنم و تو براى ستايش سزاوارى، به سبب بخشش هاى بسيار نفيس كه فقط به من دادى، نيز نعمت

بسيار و احسان تو كه كامل است و نيكويى تو، كه به من از جايگاه عدالت دادى. نعمتت به من رسيده، و

بلاها را از من دفع گردانيدى. مرا توفيق دادى و دعاى مرا در هنگامى كه مناجات نمايم برآوردى.

تو را طلب مى كنم و مى خوانم در حالى كه ستم ديده ام. از تو درخواست دارم، پس تو را در همه جاى ها

و موضع ها مى يابم كه در كارها يارى كننده ] و نگهبان [منى. گناهان مرا مى آمرزى. عيب ها و قبيح ها

من را مى پوشانى. هميشه نيكويى تو را يافتم. از وقتى كه مرا در خانه امتحان (يعنى دنيا) فرود آورده اى

تا ببينى چه چيز به آرامگاه خودم (يعنى آخرت) پيش مى فرستم.

آزاد كرده توام از همه آفت و بلاها و مصيبت ها در سختى ها و از اندوه هايى كه به من حمله كردند.

دچار حزن و دلگيرى به سبب تيرهاى بلايم. از تو جز نيكويى و شفقت به ياد نمى آورم. از تو غير از نعمت

نمى بينم. نيكويى تو وجود مرا فرا گرفته و بخشش تو بر من پياپى است. نعمت هاى تو پيوسته پيشى گرفته.

ترس مرا ثابت و پيوسته نساختى بلكه اميد استوار كردى.

مرا در سفرها همراهى نمودى. مرا در حضر گرامى داشتى. دردها و ناراحتى هاى مرا شفا دادى. حال

مرا سالم و خوش گردانيدى و دشمنان مرا شاد نگردانيدى. كسى را كه مرا به بدى انداخت، راندى. مرا از

بدى و تعب كسى كه دشمنى كرد، حفظ كردى، پس ستايش من براى تو پيوسته و شكر من هميشگى است،

از زمانه اى تا زمانه ديگر، با انواع تسبيح و ستايش ها در حالى كه يادآورى ات را خالصانه مى كنم. خشنودى

تو را مى جويم با كامل نمودن و يگانه دانستن تو، نيز خالص ساختن تعظيم تو با بزرگ شمردن نعمت هايت و

بخشش هاى تو به مردمان بخشنده.

در توانايى خود يارى نشده اى. در خداوندى شريك ندارى. براى تو ماهيّتى دانسته نشده و ديده نشده اى.

چون اذهان براى فهم فطرت و طبيعت تو ملازم شدند، پرده هاى غيب را پندار مردمان ندريدند تا آن كه گرفتار

محدوديت در عظمت تو بشوند. به تو همّت ها نمى رسد. نمى يابد تو را فكرها. به تو بينايى بيننده اى به

سبب شرف و بزرگوارى تو منتهى نمى شود.

از تعريف آفريدگان وصف توانايى تو والاتر است. از اين تعريف، بزرگوارى تو بالاتر است. آنچه خواسته باشى

كه زياد شود، كم نمى شود. چيزى كه اراده نموده باشى كم شود، زياد نمى شود. هنگامى كه آفريدگان

را خلق نمودى، كسى نبود. شريكى نداشتى، وقتى جان را آفريده اى.

فهم ها از بيان كردن تعريف تو عاجز شدند. عقل ها از ادراك حقيقت بزرگى تو، حيران گشته اند. چگونه

تعريف شوى و حال آن كه صاحب جبروت تويى؟! منّزهى از همه عيب ها. هميشه بوده اى، بدون اوّلى و بى

آخرى. هميشه پنهان از نظرها هستى. يگانه اى تو. در صفات شريكى ندارى، و آن صفات براى غير تو وجود

نداشته، چشم ها بر تو نمى توانند هجوم آورند تا آنچه را كه خواهند ببينند. دل ها به معرفت كنه تو راه نمى

يابند. عقل ها به درك بزرگى عزّت تو نمى رسند. در پادشاهى تو ذهن ها در فكر كردن حيران شدند.

پادشاهان براى هيبت تو فروتنى نمودند. چهره ها به خوارى و زارى براى تو خضوع نمودند. هر چيزى براى

بزرگى تو اطاعت نمود. هر چيزى براى توانايى تو گردن نهاد. براى تو گردن ها فروتنى نمودند. در ستايش و

ذكر صفات نيكوى تو زبان و لهجه ها درمانده اند. در اين جا تدبير نمودن در بيان صفت ها گمراه شده است،

در اين امر نظر و فكر بازمانده، عقل حيران و فكر سرگردان مى شود. خداوندا براى توست ستايش پيوسته،

پى در پى، منتظم، هميشه باشد و برطرف نگردد و فانى نشود و در عالم محو نگردد و در شناخت تو كم

نشود.

ستايش به قدر آنچه در شمار نيايد، شايسته توست، به سبب نعمت هايت در شب، وقتى كه پشت كند

و صبح هرگاه روشن شود و در صحراها و درياها و بعد از صبح و وقت عصر و در شبانگاه و در بامداد و ميان

روزها و سحرها، خداوندا به توفيق ات گرايشم به سوى خود را، فراهم آورده اى. مرا از تفضّل، در حمايت خود

گرفته اى. هميشه غرق در نعمت هاى تو بوده ام. پياپى نعمت هاى تو، ادامه يافته به حفظ من و با بازداشتن

و دفع كردن دشمن. احسان تو تا سرايم در سراى آخرت، فرا رفته، مرا زياده بر توانايى ام تكليف نكرده اى، از

من فقط فرمانبردارى مرا خواسته اى. شكر من (هر چند در گفتار سعى نمايم و در كردار مبالغه كنم) حق تو را

ادا نمى كند و مساوى احسان تو نيست،

تويى آن خدايى كه نيست معبودى مگر تو. غايب نبوده اى. از ديد تو مردمان پنهان نمى شوند. بر تو هرچه

مخفى شده، پوشيده نمى گردد. براى تو در تاريكى هاى پنهان گم شده اى وجود ندارد. فرمان تو چنان

است كه هرگاه چيزى را خواهى، اين كه بگويى موجود شو، موجود مى شود،

خداوندا براى توست همه ستايش ها، آن گونه كه خود را ستايش نموده اى و چندين برابر آنچه ستايش كنند

گان ستايش كرده اند و تسبيح كنندگان تسبيح نموده اند و تعظيم كنندگان تعظيم كرده اند و تو را به بزرگى

ياد نموده اند و بزرگ شمارندگان بزرگ شمرده اند، به حدّى كه براى تو از من به تنهايى در هر برهم زدن

چشمى و كمتر از آن، ستايش ستايش كنندگان صادر شود، مانند اقرار به يگانگى تو توسط اخلاص ورزندگان،

مثل ستايش خداشناسان و ستايش همه تهليل كنندگان. مساوى آنچه از همه آفريدگان خود مى خواهى،

مشتاق و راغب ستايش توام كه مرا بدان گويا كرده اى، پس چه آسان است حق تو كه مرا به آن تكليف

نموده اى امّا چه بزرگ است پاداشى كه مرا وعده داده اى،

از روى تفضّل و شفقت پيش از استحقاق من، ابتدا به نعمت و بخشش كردى. مرا به شكر از روى راستى و

عدالت امر فرمودى. مرا بر اين شكر پاداش چندين برابر وعده دادى، به من از روزى خود براى آزمايش و بينش

و احسان بخشيدى. از من در عوض آن شكر آسان و كوچك خواستى. مرا از تعب و مشقّت بلا نگاهداشتى.

مرا به دست مصيبت هاى بد و بلاها ندادى، با وجود سلامتى كه مرا بخشيده بودى، و بخشش هاى بسيار

عطا نموده بودى، پس بخشش را با وجود برهان و دليل واضح كه يادم دادى زياده گردانيدى، نيز مرا مرتبه ]

بلند و[ رفيع بشارت و مژده دادى، مرا براى پيروى از بزرگ ترين پيغمبران برگزيدى كه خلايق را مى خواند و

فاضل ترين ايشان جهت شفاعت بود كه محمد است (خدا بر او و بر آل او رحمت فرستد) خداوندا گناهان

مرا بيامرز كه آن را فقط آمرزش تو فرا مى گيرد، و برطرف نمى كند گناه را مگر گذشتن تو، و آن را نمى پوشاند

مگر بخشش تو. مرا در اين روز يقينى ببخش كه به سبب آن بلاهاى دنيا و اندوه هاى آن را آسان گردانى،

تا به اشتياق و علاقه به تو آراسته باشم، نيز گرايش به آنچه نزد تو است (از ثواب و مراتب اخروى) داشته

باشم. براى من آمرزش بنويس، مرا به مرتبه كرامت خود برسان، مرا شكر آنچه را كه به من بخشيدى،

روزى كن. تويى خداى يگانه بلند مرتبه، خلق كننده، پديد آورنده، شنواى دانا كه براى فرمان تو باز دارنده اى

نيست،

از حكم تو گريزنده اى نيست، گواهى مى دهم تويى پروردگار من و پروردگار هر چيز. تويى آفريدگار آسمان ها

و زمين و داناى پنهان و آشكار و بلند مرتبه بزرگوار، خداوندا درخواست مى كنم از تو پايدارى در انجام فرمان تو،

استوار بودن بر راه راست، شكر كردن نعمت تو، و به تو از ستم هر ستمكار و از ظلم هر ظالم و از رشك

(حسد) هر رشك برنده اى (حسودى) پناه مى برم.

به قوّت تو بر دشمنان حمله مى كنم. دوستى دوستانت را از تو درخواست دارم، با وجود نعمت و بخششت

كه شمردن آن را قادر نيستم و تعداد آن ها را نمى توانم بشمارم، يعنى نيكويى ها و بخشش و روزى و نعمت

هاى رنگارنگ كه به من بخشيده اى،

تويى خدايى كه نيست معبودى مگر تو، نعمتت بسيار و ميان خلايق پراكنده است. به راستى و كرم ]

بخشش [دست خود را گشوده اى. در حكم خود مخالفت نمى شوى، در فرمان تو نزاع نمى شود، آنچه را

كه خواهى مالك مى شوى. مالك نمى شوند مگر آنچه را كه خواهى،

بگو تو (اى محمد) خداوندا اى صاحب پادشاهى، پادشاهى را به كسى كه مى خواهى مى دهى.

پادشاهى را از هر كس كه خواهى مى ستانى. عزيز و غالب مى گردانى كسى را كه مى خواهى. خوار

مى كنى كسى را كه خواهى. نيكويى به دست قدرت توست.

بر هر چيز توانايى. شب را روز مى كنى و روز را شب مى گردانى. زنده را از مرده بيرون مى آورى و مرده

را از زنده بيرون مى آورى، روزى بى اندازه مى دهى كسى را كه خواهى. تويى نعمت دهنده، احسان

كننده، آفريننده، ايجاد كننده، تواناى غالب، ستايش شده به سبب روشنى و پاكيزگى رداى خود، بزرگى

و عزّت را خود ساخته اى. به بزرگوارى خود بزرگى نموده اى. به روشنى و شرف خود پنهان گشته اى. به

هيبت و رفعت خود صاحب زينت شده اى. براى توست نعمت دادن ازلى و پادشاهى بلند مرتبه و بخشش

وسيع و توانايى با اقتدار، مرا از جمله بهترين پسران آدم گردانيدى. مرا شنوا و بينا در كمال صحّت و سلامت

گردانيدى. مرا به آفت و بلايى كه در بدن من باشد، مشغول نساختى.

احسان و بخشش و نيكويى تو شامل من است، نيز زيادتى بخشش تو بر من. روزى مرا در دنيا فراخ كردى،

مرا بر بسيارى از اهل دنيا برترى دادى، پس به من گوشى دادى ] كه نشانه هاى تو را بشنود[ و دلى كه

بزرگوارى تو را بشناسد،

به احسان تو ستايش كننده ام، به سعى خود شكركننده ام، به حق تو گواهم، تو زنده اى پيش از هر زنده.

زنده اى بعد از هر زنده. زنده اى كه زندگانى را از زنده اى ارث نمى برى، نيكى خود را از من حتى به اندازه

برهم زدن چشمى نبريده و برطرف ننموده اى. به من مشقّت عذاب هاى خود را فرو نياوردى. مواظبت و

نگاهداشتن خود را تغيير ندادى، پس اگر از نيكويى تو به ياد نياورم مگر در گذشتن از گناهان و برآوردن

حاجتم را در وقتى كه سر خود را در حال ستايش كردن و تعظيم تو به طرف آسمان بالا بردم، نيز در وقت

قسمت كردن روزى ها در هنگامى كه آن را مقرّر ساختى، براى توست ستايش به شمار آنچه دانايى تو

نگاهداشته است و به شمار آنچه توانايى تو فرا گرفته و به شمار آنچه رحمت تو گنجايش داشته باشد.

خداوندا نيكويى خود را در آنچه از عمر من باقى است، تمام كن، همچنان كه در آنچه از عمر من گذشته

است، نيكويى نموده اى. متوسّلم به يگانگى و به تعظيم و ستايش تو، نيز به تهليل و بزرگوارى و بزرگ

شمردن و به روشنى تو، هم چنين به مهربانى و شفقت و بلندى و خوبى تو، نيز ستايش و شرف به محمّد و

آل او كه پاكانند سوگند كه مرا از عطا و نفع هاى خود محروم نسازى. به سبب رحمت بسيارى كه مى دهى

، و بخل ندارى. بخشش تو را كوتاهى بندگان در شكر نعمت كم نمى كند. خزانه هاى بخشش هاى تو را

دادن نعمت خالى نمى كند. از فقر و احتياج نمى ترسى تا آن كه عطاى خود را كم كنى. از بى چيزى بيم

ندارى تا آن كه بخشش تو كم شود.

خداوندا مرا دلى ترسنده، يقينى راست، زبانى ذكر گوينده، روزى گردان. مرا از مكر و عذاب خود ايمن ساز.

از من پرده پوشاننده خود را بر مدار. مرا از ياد خود به فراموشى مينداز. مرا از پناه خود دور مگردان. مرا از

رحمت خود جدا مساز. مرا از آسايش مأيوس و نااميد مگردان. انيس وحشت و تنهايى ام باش. مرا از هلاك

شدن نگاهدار. مرا از هر بلايى برهان.

وعده خود را عمل مى كنى. خداوندا مرتبه مرا بلند كن، مرا پست مگردان، عطاى خود زياده كن و بخشش

ات را كم مكن. رحم كن و مرا عذاب مكن. مرا يارى نماى و بى يار وامگذار. مرا برگزين و بر من كسى را

برمگزين. رحمت فرست بر محمّد و بر آل محمّد كه نيكان و پاكانند و درود فرست بر ايشان، درودى دائم و

بسيار».

 


ابن عبّاس گفت: پس از آن حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) به آن شخص فرمود: بايد اين دعا را حفظ

كنى و خواندن آن را در هيچ روز ترك نكنى. اميد دارم به شهر خود برسى در حالى كه خدا دشمن تو را

هلاك كرده باشد. شنيدم از رسول خدا(صلى الله عليه وآله):


اگر شخصى اين دعا را به نيّتى خالص و درست و دلى زار بخواند، خدا به كوه ها امر كند با او به راه افتند.اگر

بر دريا بخواند، بر آن راه مى رود.


پس آن مرد متوجّه بلاد خود گرديد و بعد از چهل روز نامه اى از او به حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام)رسيد

كه خدا دشمنان او را هلاك نمود، به حدى كه در حوالى و بلاد او احدى از دشمنان باقى نماند.


آن گاه حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) فرمود: اين را مى دانستم و مرا رسول خدا خبر داده بود. بر من

امرى مشكل نشد مگر به بركت اين دعا آن امر آسان شد.

 

 

منبع : مهج الدعوات ص 105 - بحارالانوار ج 92 ص 240

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : چهارشنبه ۱ مهر۱۳۹۴ | 12:31 | نویسنده : فرهاد |
دعاى اويس قرنى (2) :

دعاى ديگرى از مولاى ما حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) كه به اويس قرنى تعليم نمود. حضرت اميرالمؤمنين

على بن ابى طالب(عليه السلام)فرمود كه حضرت رسول خدا(صلى الله عليه وآله) فرمود: بنده‌اى نيست كه

اين دعا را بخواند مگر آن كه خدا دعاى او را مستجاب گرداند. پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) چندين مرتبه

سوگند ياد نموده; اگر اين دعا بر آب روان خوانده شود مى ايستد. اگر اين دعا را شخصى بخواند كه گرسنه

يا تشنه باشد، او را خدا اطعام مى نمايد و سيراب مى گرداند. اگر اين دعا بر كوهى خوانده شود كه از جاى

خود منتقل شود، آن كوه جا به جا مى شود. اگر بر زنى خوانده شود كه دشوار مى زايد، خدا زائيدن او را

آسان مى گرداند. اگر دعا را شخصى در شهرى بخواند و آن شهر بسوزد و خانه او وسط آن شهر باشد،

خانه او نخواهد سوخت. اگر دعا را شخصى چهل شب جمعه بخواند، خدا همه گناهانى را كه ميان او و

آدميان باشد مى آمرزد. دعا را اندوهناكى نمى خواند مگر آن كه خدا او را از غم و اندوه نجات مى دهد. دعا

را در حضور پادشاه ظالمى نمى خواند مگر آن كه خدا وى را ايمن گردانيده و حاجت او را برمى آورد.


ابن طاووس مى گويد: براى اين دعا فايده بسيار است كه به ذكر همين قدر بسنده نمودم و دعا اين است:


بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ


 اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَ لاَ أَسْأَلُ غَيْرَكَ وَ أَرْغَبُ إِلَيْكَ وَ لاَ أَرْغَبُ إِلَى غَيْرِكَ يَا أَمَانَ الْخَائِفِينَ وَ جَارَ الْمُسْتَجِيرِينَ أَنْتَ

الْفَتَّاحُ ذُو الْخَيْرَاتِ مُقِيلُ الْعَثَرَاتِ مَاحِي السَّيِّئَاتِ وَ كَاتِبُ الْحَسَنَاتِ وَ رَافِعُ الدَّرَجَاتِ، أَسْأَلُكَ بِأَفْضَلِ الْمَسَائِلِ

كُلِّهَا وَ أَنْجَحِهَا الَّتِي لاَ يَنْبَغِي لِلْعِبَادِ أَنْ يَسْأَلُوكَ إِلاَّ بِهَا يَا اللهُ يَا رَحْمَانُ وَ بِأَسْمَائِكَ الْحُسْنَى وَ بِأَمْثَالِكَ الْعُلْيَا وَ

نِعَمِكَ الَّتِي لاَ تُحْصَى وَ بِأَكْرَمِ أَسْمَائِكَ عَلَيْكَ وَ أَحَبِّهَا إِلَيْكَ وَ أَشْرَفِهَا عِنْدَكَ مَنْزِلَةً وَ أَقْرَبِهَا مِنْكَ وَسِيلَةً وَ أَجْزَلِهَا

مَبْلَغاً وَ أَسْرَعِهَا مِنْكَ إِجَابَةً، وَ بِاسْمِكَ الْمَخْزُونِ الْجَلِيلِ الاَْجَلِّ الْعَظِيمِ الَّذِي تُحِبُّهُ وَ تَرْضَاهُ وَ تَرْضَى عَمَّنْ دَعَاكَ

بِهِ فَاسْتَجَبْتَ دُعَاءَهُ وَ حَقٌّ عَلَيْكَ أَلاَّ تَحْرِمَ سَائِلَكَ، وَبِكُلِّ اسْم هُوَ لَكَ فِي التَّوْرَاةِ وَ الاِْنْجِيلِ وَ الزَّبُورِ وَ الْفُرْقَانِ وَ

بِكُلِّ اسْم هُوَ لَكَ عَلَّمْتَهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ أَوْ لَمْ تُعَلِّمْهُ أَحَداً، وَ بِكُلِّ اسْم دَعَاكَ بِهِ حَمَلَةُ عَرْشِكَ وَ مَلاَئِكَتُكَ وَ

أَصْفِيَاؤُكَ مِنْ خَلْقِكَ وَ بِحَقِّ السَّائِلِينَ لَكَ وَ الرَّاغِبِينَ إِلَيْكَ وَ الْمُتَعَوِّذِينَ بِكَ وَ الْمُتَضَرِّعِينَ لَدَيْكَ وَ بِحَقِّ كُلِّ عَبْد

مُتَعَبِّد لَكَ فِي بَرّ أَوْ بَحْر أَوْ سَهْل أَوْ جَبَل. أَدْعُوكَ دُعَاءَ مَنْ قَدِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ وَ عَظُمَ جُرْمُهُ وَ أَشْرَفَ عَلَى الْهَلْكَةِ

وَ ضَعُفَتْ قُوَّتُهُ وَ مَنْ لاَ يَثِقُ بِشَيْء مِنْ عَمَلِهِ وَ لاَ يَجِدُ لِذَنْبِهِ غَافِراً غَيْرَكَ وَ لاَ لِسَعْيِهِ شَاكِراً سِوَاكَ هَرَبْتُ مِنْكَ

إِلَيْكَ مُعْتَرِفاً غَيْرَ مُسْتَنْكِف وَ لاَ مُسْتَكْبِر عَنْ عِبَادَتِكَ. يَا أُنْسَ كُلِّ فَقِير مُسْتَجِير أَسْأَلُكَ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللهُ لاَ إِلَهَ

إِلاَّ أَنْتَ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَ الاَْرْضِ ذُو الْجَلالِ وَ الاِْكْرَامِ عَالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهَادَةِ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ.

أَنْتَ الرَّبُّ وَ أَنَا الْعَبْدُ وَ أَنْتَ الْمَالِكُ وَ أَنَا الْمَمْلُوكُ وَ أَنْتَ الْعَزِيزُ وَ أَنَا الذَّلِيلُ وَ أَنْتَ الْغَنِيُّ وَ أَنَا الْفَقِيرُ وَ أَنْتَ الْحَيُّ وَ

أَنَا الْمَيِّتُ وَ أَنْتَ الْبَاقِي وَ أَنَا الْفَانِي وَ أَنْتَ الْمُحْسِنُ وَ أَنَا الْمُسِيءُ وَ أَنْتَ الْغَفُورُ وَ أَنَا الْمُذْنِبُ وَ أَنْتَ الرَّحِيمُ وَ أَنَا

الْخَاطِئُ وَ أَنْتَ الْخَالِقُ وَ أَنَا الْمَخْلُوقُ وَ أَنْتَ الْقَوِيُّ وَ أَنَا الضَّعِيفُ وَ أَنْتَ الْمُعْطِي وَ أَنَا السَّائِلُ وَ أَنْتَ الاَْمِينُ وَ أَنَا

الْخَائِفُ وَ أَنْتَ الرَّازِقُ وَ أَنَا الْمَرْزُوقُ وَ أَنْتَ أَحَقُّ مَنْ شَكَوْتُ إِلَيْهِ وَ اسْتَغَثْتُ بِهِ وَ رَجَوْتُهُ لاَِنَّكَ كَمْ مِنْ مُذْنِب قَدْ غَفَرْتَ

لَهُ وَ كَمْ مِنْ مُسِيء قَدْ تَجَاوَزْتَ عَنْهُ، فَاغْفِرْ لِي وَ تَجَاوَزْ عَنِّي وَ ارْحَمْنِي وَ عَافِنِي مِمَّا نَزَلَ بِي وَ لاَ تَفْضَحْنِي بِمَا

جَنَيْتُهُ عَلَى نَفْسِي وَ خُذْ بِيَدِي وَبِيَدِ وَالِدَيَّ وَوُلْدِي وَ ارْحَمْنَا بِرَحْمَتِكَ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الاِْكْرَامِ .

 


به نام خداى بخشنده مهربان ابتدا مى كنم. خداوندا از تو درخواست مى كنم و از غير تو درخواست نمى كنم.

از تو خواهش مى كنم و از غير تو خواهش نمى كنم. اى امان دهنده ترسندگان و پناه دهنده پناه آورندگان،

گشاينده كارهاى مشكل تويى، داراى احسان و خيرات تويى، عفو كننده لغزش ها تويى، برطرف كننده گناهان

تويى، ثواب دهنده نيكويى ها تويى، بلند كننده مرتبه ها تويى، از تو به كامل ترين خواهش ها، همه آنها و

برآمده ترين آنها درخواست مى كنم، چون براى بندگان سزاوار نيست جز با آنها تو را مسألت نمايند.

اى خدا، اى بخشنده، به حق نام هاى تو كه نيكويند و به حق صفت هاى تو كه بلندند، به حق نعمت هاى تو

كه شمرده نمى شوند و به گرامى ترين نام هاى تو و محبوب ترين و شريف ترين و نزديك ترين آنها به تو و به

حق عظيم ترين آنها براى رسيدن به مقصود و زودترين آنها جهت برآوردن مطلوب، سوگند به نام تو كه به خزانه

غيب سپرده شده، و عظيم و بسيار بزرگ است كه آن را دوست مى دارى و به آن خشنودى و از كسى كه

تو را به آن نام بخواند راضى مى گردى، پس دعاى او را بر آورده و بر خود واجب مى كنى كه درخواست كننده

را محروم نسازى. به حق هر نامى كه در تورات و انجيل و زبور و قرآن براى توست. به حق هر نامى كه براى

توست و آن را به آفريدگان خود تعليم نموده اى يا تعليم نكرده اى. به حق هر نامى كه تو را به آن نام،

بردارندگان عرش و فرشتگان و برگزيده هاى تو خوانده اند. به حق درخواست كنندگان و خواهش كنندگان

از تو و پناه برندگان به تو و زارى كنندگان براى تو. به حق هر بنده عبادت كننده در صحرا و بيابان يا در دريا يا

در زمين هموار يا در كوهستان.

تو را مى خوانم مانند كسى كه حاجت او بسيار است و تقصير و گناه او بزرگ است و به هلاكت نزديك شده

و توانايى او ضعيف گشته است. نيز مانند خواندن كسى كه به كردار خود اميد ندارد و براى گناه خود آمرزنده

اى غير تو نمى يابد و به سعى خود در طاعات اميد ندارد. سوى تو از خوف عذابت گريخته ام در حالى كه از

بندگى تو سرپيچى نمى كنم، اى همراز هر فقير پناه آورنده، از تو به حق خداييت درخواست مى كنم. خدايى

نيست مگر تو، كه رحم كننده و بخشنده و آفريننده آسمان ها و زمينى; صاحب عظمت و بخشنده; داناى

غايب و حاضرى; بخشنده مهربانى، پروردگار تويى و منم بنده تو; صاحب تويى و منم بنده تو; قوى و غالب

تويى و منم خوار و ذليل; توانگر و بى نياز تويى و منم فقير و محتاج; زنده تويى و منم مرده; باقى تويى و منم

فانى; نيكوكار تويى و منم بدكار; آمرزنده تويى و منم گناهكار; رحم كننده تويى و منم خطاكار; آفريدگار تويى و

منم آفريده شده; توانا تويى و منم ناتوان; بخشنده تويى و منم درخواست كننده; امان دهنده تويى و منم

ترسنده; روزى دهنده تويى و منم روزى داده شده; سزاوارترين كسى كه به سوى او شِكْوه نمودم و از او

فرياد رسى نمودم و به او اميدوارم. بسا گناهكارى كه او را آمرزيده اى. بسا بدكارى كه از تقصير او درگذشتى،

پس مرا بيامرز و از تقصير من درگذر و رحم نما و مرا از بلاها كه نازل شده است، سلامتى ده و مرا به سبب

آنچه ظلم نمودم، رسوا مكن. دست من و دست پدر و مادر و فرزند مرا بگير و ما را به شفقت خود، اى صاحب

بزرگى و بخشش و اى رحم كننده ترين رحم كنندگان بيامرز.

 

 

منبع : مهج الدعوات ص 104 - بحارالانوار ج 92 ص 391

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : چهارشنبه ۱ مهر۱۳۹۴ | 12:18 | نویسنده : فرهاد |
دعای احتجاب :

رسول اكرم(صلى الله عليه وآله) فرمود: هر كس اين نام ها را بخواند، خدا دعاى او را مستجاب مى فرمايد.

اگر اين نام ها بر صفحه هاى آهن خوانده شود، به اذن خدا آن آهن گداخته مى شود. سوگند به كسى كه

مرا به حق به پيغمبرى فرستاده است، اگر كسى دچار تشنگى و گرسنگى شديد باشد و اين دعا را بخواند،

گرسنگى و تشنگى او برطرف مى شود. سوگند به كسى كه مرا به حق پيغمبرى فرستاد است، اگر كسى

آن را بر كوهى (كه ميان او و مقصدش قرار گرفته) بخواند، در كوه راهى پيدا شده و از آن بگذرد. سوگند به

كسى كه مرا به حق به پيغمبرى فرستاده است، اگر اين دعا براى شفاى ديوانه اى خوانده شود، از ديوانگى

رهايى يابد. اگر براى زنى كه زايمانش سخت شده خوانده شود، خداوند زايمان او را آسان گرداند. اگر اين

دعا را بخواند در حالى كه خانه اش ميان شهرى باشد كه در حال سوختن است، منزل او نجات يافته و

نخواهد سوخت. اگر چهل شب جمعه اين دعا را بخواند، خدا تمام گناهان او را بيامرزد... قسم به كسى

كه مرا به حق به پيغمبرى برانگيخت، هيچ اندوهگينى آن را نمى خواند مگر اينكه خداوند به رحمتش غم او

را در دنيا و آخرت برطرف فرمايد. سوگند به كسى كه به حق مرا به پيغمبرى برانگيخت، كسى كه مى خواهد

بر فرمانرواى ستمگر وارد شود، اگر قبل از ملاقات وديدنش اين دعا را بخواند، خدا فرمانروا را فرمانبر او كرده و

شرّش را كفايت مى فرمايد. و نام ها اين است:

 


اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا مَنِ احْتَجَبَ بِشُعَاعِ نُورِهِ عَنْ نَوَاظِرِ خَلْقِهِ يَا مَنْ تَسَرْبَلَ بِالْجَلاَلِ وَ الْعَظَمَةِ وَ اشْتَهَرَ بِالتَّجَبُّرِ

فِي قُدْسِهِ يَا مَنْ تَعَالَى بِالْجَلاَلِ وَ الْكِبْرِيَاءِ فِي تَفَرُّدِ مَجْدِهِ يَا مَنِ انْقَادَتِ الاُْمُورُ بِأَزِمَّتِهَا طَوْعاً لاَِمْرِهِ يَا مَنْ قَامَتِ

السَّمَاوَاتُ وَ الاَْرَضُونَ مُجِيبَاتٌ لِدَعْوَتِهِ يَا مَنْ زَيَّنَ السَّمَاءَ بِالنُّجُومِ الطَّالِعَةِ وَ جَعَلَهَا هَادِيَةً لِخَلْقِهِ يَا مَنْ أَنَارَ الْقَمَرَ

الْمُنِيرَ فِي سَوَادِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ بِلُطْفِهِ يَا مَنْ أَنَارَ الشَّمْسَ الْمُنِيرَةَ وَ جَعَلَهَا مَعَاشاً لِخَلْقِهِ وَ جَعَلَهَا مُفَرِّقَةً بَيْنَ

اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ بِعَظَمَتِهِ يَا مَنِ اسْتَوْجَبَ الشُّكْرَ بِنَشْرِ سَحَائِبِ نِعَمِهِ، أَسْأَلُكَ بِمَعَاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِكَ وَ مُنْتَهَى

الرَّحْمَةِ مِنْ كِتَابِكَ وَ بِكُلِّ اسْم هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ وَ بِكُلِّ اسْم هُوَ

لَكَ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ أَوْ أَثْبَتَّهُ فِي قُلُوبِ الصَّافِّينَ الْحَافِّينَ حَوْلَ عَرْشِكَ فَتَرَاجَعَتِ الْقُلُوبُ إِلَى الصُّدُورِ عَنِ الْبَيَانِ

بِإِخْلاَصِ الْوَحْدَانِيَّةِ وَ تَحْقِيقِ الْفَرْدَانِيَّةِ مُقِرَّةً لَكَ بِالْعُبُودِيَّةِ وَ أَنَّكَ أَنْتَ اللهُ أَنْتَ اللهُ أَنْتَ اللهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، وَ أَسْأَلُكَ

بِالاَْسْمَاءِ الَّتِي تَجَلَّيْتَ بِهَا لِلْكَلِيمِ عَلَى الْجَبَلِ الْعَظِيمِ فَلَمَّا بَدَا شُعَاعُ نُورِ الْحُجُبِ مِنْ بَهَاءِ الْعَظَمَةِ خَرَّتِ الْجِبَالُ

مُتَدَكْدِكَةً لِعَظَمَتِكَ وَ جَلاَلِكَ وَ هَيْبَتِكَ وَ خَوْفاً مِنْ سَطْوَتِكَ رَاهِبَةً مِنْكَ فَلاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ فَلاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ فَلاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ،

وَ أَسْأَلُكَ بِالاِسْمِ الَّذِي فَتَقْتَ بِهِ رَتْقَ عَظِيمِ جُفُونِ عُيُونِ النَّاظِرِينَ الَّذِي بِهِ تَدْبِيرُ حِكْمَتِكَ وَ شَوَاهِدُ حُجَجِ أَنْبِيَائِكَ

يَعْرِفُونَكَ بِفِطَنِ الْقُلُوبِ وَ أَنْتَ فِي غَوَامِضِ مُسَرَّاتِ سَرِيرَاتِ الْغُيُوبِ. أَسْأَلُكَ بِعِزَّةِ ذَلِكَ الاِسْمِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّد

وَ آلِ مُحَمَّد وَ أَنْ تَصْرِفَ عَنِّي جَمِيعَ الاْفَاتِ وَ الْعَاهَاتِ وَ الاَْعْرَاضِ وَ الاَْمْرَاضِ وَ الْخَطَايَا وَ الذُّنُوبِ وَ الشَّكِّ وَ الشِّرْكِ

وَ الْكُفْرِ وَ النِّفَاقِ وَ الشِّقَاقِ وَ الْغَضَبِ وَ الْجَهْلِ وَ الْمَقْتِ وَ الضَّلاَلَةِ وَ الْعُسْرِ وَ الضِّيقِ وَ فَسَادِ الضَّمِيرِ وَ حُلُولِ

النَّقِمَةِ وَ شَمَاتَةِ الاَْعْدَاءِ وَ غَلَبَةِ الرِّجَالِ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ لَطِيفٌ لِمَا تَشَاءُ وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد يَا

أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

 


خداوندا، اى كه به سبب پرتو نور خود از نظر مخلوقاتش پنهان شده، اى كسى كه پيراهن جلالت و بزرگى را

پوشيده و به جبروت و منزّه بودن (از نقص ها و عيب ها) شناخته شده، اى كسى كه بلند مرتبه است به

سبب جلالت و بزرگوارى و شرف خود، اى كه همه چيز از فرمان او اطاعت نموده، اى كه آسمان ها و زمين

ها به پاى ايستاده اند در حالى كه او را فرمانبردارند، اى كه آسمان را به ستاره هاى طلوع كننده زينت

بخشيده و آنها را راهنماى مخلوقات گردانيده، اى كه ماه روشن را در سياهى شب تاريك به لطف خود

روشن كرده، اى كسى كه آفتاب روشن را نورانى گردانيده و آن را سبب زندگانى (يا زمان تحصيل معاش)

براى خلق خود گردانيده، آن را جداكننده ميان شب و روز به بزرگى خود قرار داده، اى كه به سبب گسترده

نمودن ابرهاى نعمت زا، سزاوار شكر است، از تو به عزّتت و رفيع بودن عرش تو درخواست مى كنم، به رحمت

هاى نوشته در كتاب تو، به هر نامى كه براى تو است و به آن خود را ناميده اى يا آن را در علم پنهان خود

نهاده اى و به هر نامى كه براى توست كه آن را در كتاب خود نازل نموده اى يا در دل هاى صف كشندگان و

طواف كنندگان دور عرشت نوشته اى، پس دل ها و سينه ها با اخلاص، يگانگى تو را اقرار كرده، بى همتايى

تو را پذيرفته و بندگى تو را مى كنند ومى گويند: تو خدايى، تو خدايى، تو خدايى، نيست خدايى مگر تو، تو را

به نام هايى مى خوانم كه آنها را براى موسى كليم الله بر كوه بزرگ ظاهر نموده اى، پس چون شعاع روشنى

حجاب هاى تو از روشنى تو ظاهر شد، كوه ها از هم پاشيدند و جهت بزرگى و جلالت و ترس از قهر تو هموار

گرديدند، نيست خدايى مگر تو، نيست خدايى جز تو، نيست خدايى مگر تو، تو را به نامى مى خوانم كه به

بركت آن به هم چسبيده بودن شديد پلك چشم هاى نگاه كنندگان را گشوده اى، چنان نامى كه تدبير دانش

تو و شاهد دليل هاى پيغمبران توست، ايشان تو را از راه زيركى دل هاى خود مى شناسند و حال آن كه

حقيقت تو پوشيده و پنهان و نهان و مخفى است. به عزّت آن نام درخواست دارم كه رحمت فرستى بر محمّد

و بر آل محمّد، بازدارى از من ] و خويشان و همه مردان مؤمن و زنان مؤمنه [آفت ها و بلاها و بيمارى ها و

خطاها و گناهان را، نيز شك نمودن و شركورزيدن و كفر و عداوت و نفاق و گمراهى و نادانى، و بغض و غضب

و پريشانى را، هم چنين تنگدستى و اعتقادات بد و وارد شدن عقوبت و سرزنش دشمنان و مسلّط شدن

ديگران بر من را، كه تو شنواى دعايى، مهربانى آنچه كه خواهى و درود بفرست بر محمد و آل او، اى رحم

كننده ترين رحم كنندگان. و نيست حركتى و توانايى مگر براى خداى بلند مرتبه بزرگ.

 

 

منبع : مهج الدعوات ص 75 - بحارالانوار ج 91 ص 402

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : چهارشنبه ۱ مهر۱۳۹۴ | 12:11 | نویسنده : فرهاد |
دعای عهد :

امام محمّد باقر (عليه السلام) فرمود: هر كس اين دعا را در مدّت عمر خود يك بار بخواند، در زمره

عبادت‌كنندگان نوشته مى‌شود و در ديوان حضرت قائم(عليه السلام) مقام والايى به او مى دهند. پس

هرگاه قائم اهل بيت ظهور كند، او را به اسم و اسم پدر او ندا مى كند.

سپس به او اين نوشته داده و گفته مى شود كه اين عهدنامه را بگير كه با ما در دنيا عهد كرده اى و اين

است معناى فرمايش خدا كه در قرآن فرمود: (إِلاَّ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً)(1) «و عذاب مى شود; مگر

كسى كه گرفته باشد نزد خدا عهدى را» يعنى مگر كسى كه اقرار به وحدانيّت خدا و پيروى پيغمبران و

پيشوايان خود كرده باشد. بايد كه اين دعا را با طهارت بخوانى و دعا اين است:

 


اللَّهُمَّ يَا إِلَهَ الاْلِهَةِ يَا وَاحِدُ يَا أَحَدُ يَا آخِرَ الاْخِرِينَ يَا قَاهِرَ الْقَاهِرِينَ يَا عَلِيُّ يَا عَظِيمُ أَنْتَ الْعَلِيُّ الاَْعْلَى عَلَوْتَ

فَوْقَ كُلِّ عُلْو هَذَا يَا سَيِّدِي عَهْدِي وَ أَنْتَ مُنْجِزٌ وَعْدِي فَصِلْ يَا مَوْلاَيَ عَهْدِي وَ أَنْجِزْ وَعْدِي آمَنْتُ بِكَ أَسْأَلُكَ بِ

حِجَابِكَ الْعَرَبِيِّ وَ بِحِجَابِكَ الْعَجَمِيِّ وَ بِحِجَابِكَ الْعِبْرَانِيِّ وَ بِحِجَابِكَ السُّرْيَانِيِّ وَ بِحِجَابِكَ الرُّومِيِّ وَ بِحِجَابِكَ الْهِنْدِيِّ

وَ أَثْبِتْ مَعْرِفَتَكَ بِالْعِنَايَةِ الاُْولَى فَإِنَّكَ أَنْتَ اللهُ لاَ تُرَى وَ أَنْتَ بِالْمَنْظَرِ الاَْعْلَى وَ أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِرَسُولِكَ الْمُنْذِرِ(صلى

الله عليه وآله)وَ بِعَلِيّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِ الْهَادِي وَ بِالْحَسَنِ السَّيِّدِ وَ بِالْحُسَيْنِ الشَّهِيدِ سِبْطَيْ

نَبِيِّكَ وَ بِفَاطِمَةَ الْبَتُولِ وَ بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعَابِدِينَ ذِي الثَّفِنَاتِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيّ الْبَاقِرِ عَنْ عِلْمِكَ وَ بِجَعْفَرِ

بْنِ مُحَمَّد الصَّادِقِ الَّذِي صَدَّقَ بِمِيثَاقِكَ وَ بِمِيعَادِكَ وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَر الْحَصُورِ الْقَائِمِ بِعَهْدِكَ وَ بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَى

الرِّضَا الرَّاضِي بِحُكْمِكَ وَ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيّ الْحِبْرِ الْفَاضِلِ الْمُرْتَضَى فِي الْمُؤْمِنِينَ وَ بِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّد الاَْمِينِ الْمُؤْتَمَنِ

هَادِي الْمُسْتَرْشِدِينَ وَ بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيّ الطَّاهِرِ الزَّكِيِّ خِزَانَةِ الْوَصِيِّينَ وَ أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِالاِْمَامِ الْقَائِمِ الْعَدْلِ

الْمُنْتَظَرِ الْمَهْدِيِّ إِمَامِنَا وَ ابْنِ إِمَامِنَا صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ يَا مَنْ جَلَّ فَعَظُمَ وَ هُوَ أَهْلُ ذَلِكَ فَعَفَا وَ رَحِمَ

يَا مَنْ قَدَرَ فَلَطُفَ أَشْكُو إِلَيْكَ ضَعْفِي وَ مَا قَصُرَ عَنْهُ أَمَلِي مِنْ تَوْحِيدِكَ وَ كُنْهِ مَعْرِفَتِكَ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِالتَّسْمِيَةِ

الْبَيْضَاءِ وَ بِالْوَحْدَانِيَّةِ الْكُبْرَى الَّتِي قَصُرَ عَنْهَا مَنْ أَدْبَرَ وَ تَوَلّى وَ آمَنْتُ بِحِجَابِكَ الاْعْظَمِ وَ بِكَلِمَاتِكَ التَّامَّةِ الْعُلْيَا الَّتِي

خَلَقْتَ مِنْهَا دَارَ الْبَلاَءِ وَ أَحْلَلْتَ مَنْ أَحْبَبْتَ جَنَّةَ الْمَأْوَى وَ آمَنْتُ بِالسَّابِقِينَ وَ الصِّدِّيقِينَ أَصْحَابِ الْيَمِينِ مِنَ

الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ خَلَطُوا عَمَلاً صَالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً أَلاَّ تُوَلِّيَنِي غَيْرَهُمْ وَ لاَ تُفَرِّقَ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ غَداً إِذَا قَدَّمْتَ الرِّضَا

بِفَصْلِ الْقَضَاءِ آمَنْتُ بِسِرِّهِمْ وَ عَلاَنِيَتِهِمْ وَ خَوَاتِيمِ أَعْمَالِهِمْ فَإِنَّكَ تَخْتِمُ عَلَيْهَا إِذَا شِئْتَ يَا مَنْ أَتْحَفَنِي بِالاِْقْرَارِ

بِالْوَحْدَانِيَّةِ وَ حَبَانِي بِمَعْرِفَةِ الرُّبُوبِيَّةِ وَ خَلَّصَنِي مِنَ الشَّكِّ وَ الْعَمَى رَضِيتُ بِكَ رَبّاً وَ بِالاَْصْفِيَاءِ حُجَجاً وَ بِالْمَحْجُوبِينَ

أَنْبِيَاءَ وَ بِالرُّسُلِ أَدِلاَّءَ وَ بِالْمُتَّقِينَ أُمَرَاءَ وَ سَامِعاً لَكَ مُطِيعاً



خداوندا، اى خداى همه پرستيده شدگان، اى يكتا، اى يگانه، اى آخر از همه، اى غلبه كننده بر همه، اى بلند

مرتبه، اى بزرگ، تويى بلندتر و بلند مرتبه، بالاتر از هر بلندى هستى، اى مولاى من، پيمان و اعتقاد من، برآورنده

وعده تويى، پس صله و جايزه بده اى مولاى من به خاطر پيمانم، وعده ات را برآور، به تو ايمان آورده ام و به حقّ

نام عربى و نام فارسى و نام عربى تو (در لهجه يهود) و به حقّ نام تو در زبان سريانى (نصارا) و به حقّ نام

رومى و نام هندى تو قَسَمت مى دهم كه شناخت و معرفت من نسبت به خود را ثابت گردان، به سبب

بخشش و عطيه اى كه در روز اوّل خلقت كرده اى.

تويى آن خدا كه ديده نمى شود. تويى در جايگاهى بلندتر از همه جاى ها. به سوى تو به وسيله پيغمبر

نزديكى مى جويم كه خلايق را از عقوبت تو مى ترساند و به وسيله على بن ابى طالب كه پيشواى مؤمنان

است. رحمت هاى خدا باد بر او كه راهنماست; به وسيله امام حسن ستوده و امام حسين شهيد كه نواده

پيغمبر تواند;

به وسيله حضرت فاطمه كه بتول و از دنيا و از اهل آن بُريده است; به وسيله على پسر امام حسين كه

زينت همه عبادت كنندگان و مواضع سجود او داراى پينه ها است; به وسيله امام محمد پسر على كه جمع

كننده و شكافنده علم است; به وسيله امام جعفر پسر محمّد كه راستگو و تصديق پيمان تو و روز جزا نموده

است; به وسيله امام موسى پسر امام جعفر كه باز دارنده نفس خود از خواهش ها و به پاى دارنده پيمان

توست; به وسيله امام على پسر موسى الرضا كه راضى به فرمان تو است; به وسيله محمّد تقىّ پسر على

كه دانا و با فضيلت و پسنديده ميان مؤمنان است; به وسيله امام على نقىّ پسر محمّد كه امانت دار و

معتمد و راهنماى راه يافتگان است; به وسيله امام حسن عسكرى پسر على كه پاك و پاكيزه و خزانه دار

علوم وصى هاى پيغمبران است. نزديكى مى جويم به تو به وسيله پيشوايى كه به پا دارنده امر خدا و عادل

است كه هدايت شده و انتظار فرج را كشيده و پيشواى ما و پسر پيشواى ما است. رحمت هاى خدا بر

ايشان باد.

اى خدايى كه امر او همه چيز را فرا گرفته و شامل است، پس بزرگ است و سزاوار بزرگى است، و از گناهان

در گذشته و به بندگان رحم كرده.

اى كسى كه بر عقوبت توانا است اما بخشيده است، شِكْوه مى كنم به تو از ناتوانايى خود، از اين كه اميد

براى رسيدن به فهم توحيد و يگانگى تو كوتاه است، از رسيدن به حقيقت تو ناتوانم، به سوى تو با نام بردن نام

هاى نورانى تو روى مى آورم و به اقرار به يگانگى و بزرگى تو اما فهم كسى كه به ايمان و شناخت تو پشت

كرده باشد، كوتاه است. ايمان آورده ام كه در راه شناخت تو حجاب و پرده وجود دارد، كه گسترده تر است

از آن كه به وصف آيد، به نام هاى تو متوسل مى شوم كه تمام و كمال و بلنداند. با ذكر آنها ابتلا و امتحان

بندگان را آفريده اى. به بركت آنها كسى را كه دوست دارى به بهشت برود، در آن جا سكنى داده اى، كه

منزل و جايگاه مؤمنان است. به پيشى گيرندگان در ايمان اعتقاد دارم و به راستگويان كه ياران طرف راست

بهشت اند، همان مؤمنانى كه كردار نيكو و بد را با هم انجام داده اند. درخواست دارم توفيق دهى آنان را

دوست بدارم. ميان من و ايشان فرداى قيامت جدايى قرار ندهى، آن هنگام كه به حكم تو در جدا ساختن

حقّ از باطل، تن دهم. به پنهان و آشكار و به عاقبت كارهاى ايشان ايمان آوردم. و مى دانم بر كارهاى خوب

ختم مى كنى، هر گاه خواهى.

اى كسى كه به من با اقرار كردن به يگانگى خود هديه داده اى. به من شناخت پروردگار بودن خود را

بخشيده اى; مرا از شك و كورى نادانى رها كرده اى; راضيم كه پروردگار منى; راضيم به برگزيدگان تو، يعنى

حجت هاى الهى و پيغمبران گذشته و فرستادگان تو و پرهيزكاران كه پيشوايانند، و امر تو را شنوايم و فرمان

تو را فرمان بردارم.

 

 

1) سوره مریم آیه 87

منبع : مهج الدعوات ص 334 - بحارالانوار ج 92 ص 337

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : یکشنبه ۲۹ شهریور۱۳۹۴ | 11:10 | نویسنده : فرهاد |
دعاى ائمّه (عليهم السلام) :

اين دعا را امير المؤمنين و حضرت امام محمّد باقر و امام جعفر صادق (عليهم السلام) مكرّر مى‌خواندند.

دعا بر ابو جعفر محمّد بن عثمان (رحمه الله) خوانده شد. وى مردى جليل القدر و از اصحاب ائمّه (عليهم

السلام) بود، پس گفت: مثل اين دعا در فضل، دعايى نيست و خواندن اين دعا از بهترين عبادت هاست.

دعا اين است:

 


اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي وَ أَنَا عَبْدُكَ آمَنْتُ بِكَ مُخْلِصاً لَكَ عَلَى عَهْدِكَ وَ وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَتُوبُ إِلَيْكَ مِنْ سُوءِ عَمَلِي وَ

أَسْتَغْفِرُكَ لِذُنُوبِي الَّتِي لاَ يَغْفِرُهَا غَيْرُكَ أَصْبَحَ ذُلِّي مُسْتَجِيراً بِعِزَّتِكَ وَ أَصْبَحَ فَقْرِي مُسْتَجِيراً بِغِنَاكَ وَ أَصْبَحَ جَهْلِي

مُسْتَجِيراً بِحِلْمِكَ وَ أَصْبَحَتْ قِلَّةُ حِيلَتِي مُسْتَجِيرَةً بِقُدْرَتِكَ وَ أَصْبَحَ خَوْفِي مُسْتَجِيراً بِأَمَانِكَ وَ أَصْبَحَ دَائِي مُسْتَجِيراً

بِدَوَائِكَ وَ أَصْبَحَ سُقْمِي مُسْتَجِيراً بِشِفَائِكَ وَ أَصْبَحَ حَيْنِي مُسْتَجِيراً بِقَضَائِكَ وَ أَصْبَحَ ضَعْفِي مُسْتَجِيراً بِقُوَّتِكَ وَ

أَصْبَحَ ذَنْبِي مُسْتَجِيراً بِمَغْفِرَتِكَ وَ أَصْبَحَ وَجْهِيَ الْفَانِي الْبَالِي مُسْتَجِيراً بِوَجْهِكَ الْبَاقِي الدَّائِمِ الَّذِي لاَ يَبْلَى وَ لاَ

يَفْنَى

يَا مَنْ لاَ يُوَارِيهِ لَيْلٌ دَاج وَ لاَ سَمَاءٌ ذَاتُ أَبْرَاج وَ لاَ حُجُبٌ ذَاتُ ارْتِجَاج وَ لاَ مَاءٌ ثَجَّاجٌ فِي قَعْرِ بَحْر عَجَّاج يَا دَافِعَ

السَّطَوَاتِ يَا كَاشِفَ الْكُرُبَاتِ يَا مُنْزِلَ الْبَرَكَاتِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَاوَات أَسْأَلُكَ يَا فَتَّاحُ يَا نَفَّاحُ يَا مُرْتَاحُ يَا مَنْ بِيَدِهِ

خَزَائِنُ كُلِّ مِفْتَاح أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد الطَّاهِرِينَ الطَّيِّبِينَ وَ أَنْ تُفَتِّحَ لِي مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَ الاْخِرَةِ وَ أَنْ

تَحْجُبَ عَنِّي فِتْنَةَ الْمُوَكَّلِ بِي وَ لاَ تُسَلِّطَهُ عَلَيَّ فَيُهْلِكَني وَ لاَ تَكِلَنِي إِلَى أَحَد طَرْفَةَ عَيْن فَيَعْجِزَ عَنِّي وَ لاَ

تَحْرِمَنِي الْجَنَّةَ وَ ارْحَمْنِي وَ تَوَفَّنِي مُسْلِماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ وَ اكْفُفْنِي بِالْحَلاَلِ عَنِ الْحَرَامِ وَ بِالطَّيِّبِ عَنِ

الْخَبِيثِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

اللَّهُمَّ خَلَقْتَ الْقُلُوبَ عَلَى إِرَادَتِكَ وَ فَطَرْتَ الْعُقُولَ عَلَى مَعْرِفَتِكَ فَتَمَلْمَلَتِ الاَْفْئِدَةُ مِنْ مَخَافَتِكَ وَ صَرَخَتِ الْقُلُوبُ

بِالْوَلَهِ وَ تَقَاصَرَ وُسْعُ قَدْرِ الْعُقُولِ عَنِ الثَّنَاءِ عَلَيْكَ وَ انْقَطَعَتِ الاَْلْفَاظُ عَنْ مِقْدَارِ مَحَاسِنِكَ وَ كَلَّتِ الاَْلْسُنُ عَنْ

إِحْصَاءِ نِعَمِكَ وَ إِذَا وَلَجَتْ بِطُرُقِ الْبَحْثِ عَنْ نَعْتِكَ بَهَرَتْهَا حَيْرَةُ الْعَجْزِ عَنْ إِدْرَاكِ وَصْفِكَ فَهِيَ تَتَرَدَّدُ فِي التَّقْصِيرِ

عَنْ مُجَاوَزَةِ مَا حَدَدْتَ لَهَا إِذْ لَيْسَ لَهَا أَنْ تَتَجَاوَزَ مَا أَمَرْتَهَا فَهِيَ بِالاِقْتِدَارِ عَلَى مَا مَكَّنْتَهَا تَحْمَدُكَ بِمَا أَنْهَيْتَ

إِلَيْهَا وَ الاَْلْسُنُ مُنْبَسِطَةٌ بِمَا تُمْلِي عَلَيْهَا وَ لَكَ عَلَى كُلِّ مَنِ اسْتَعْبَدْتَ مِنْ خَلْقِكَ أَلاَّ يَمَلُّوا مِنْ حَمْدِكَ وَ إِنْ

قَصُرَتِ الْمَحَامِدُ عَنْ شُكْرِكَ عَلَى مَا أَسْدَيْتَ إِلَيْهَا مِنْ نِعَمِكَ فَحَمِدَكَ بِمَبْلَغِ طَاقَةِ حَمْدِهِمُ الْحَامِدُونَ وَ اعْتَصَمَ

بِرَجَاءِ عَفْوِكَ الْمُقَصِّرُونَ وَ أَوْجَسَ بِالرُّبُوبِيَّةِ لَكَ الْخَائِفُونَ وَ قَصَدَ بِالرَّغْبَةِ إِلَيْكَ الطَّالِبُونَ وَ انْتَسَبَ إِلَى فَضْلِكَ

الْمُحْسِنُونَ وَ كُلٌّ يَتَفَيَّأُ فِي ظِلاَلِ تَأْمِيلِ عَفْوِكَ وَ يَتَضَاءَلُ بِالذُّلِّ لِخَوْفِكَ وَ يَعْتَرِفُ بِالتَّقْصِيرِ فِي شُكْرِكَ فَلَمْ يَمْنَعْكَ

صُدُوفُ مَنْ صَدَفَ عَنْ طَاعَتِكَ وَ لاَ عُكُوفُ مَنْ عَكَفَ عَلَى مَعْصِيَتِكَ أَنْ أَسْبَغْتَ عَلَيْهِمُ النِّعَمَ وَ أَجْزَلْتَ لَهُمُ الْقِسَمَ

وَ صَرَفْتَ عَنْهُمُ النِّقَمَ وَ خَوَّفْتَهُمْ عَوَاقِبَ النَّدَمِ وَ ضَاعَفْتَ لِمَنْ أَحْسَنَ وَ أَوْجَبْتَ عَلَى الْمُحْسِنِينَ شُكْرَ تَوْفِيقِكَ

لِلاِْحْسَانِ وَ عَلَى الْمُسِيءِ شُكْرَ تَعَطُّفِكَ بِالاِمْتِنَانِ وَ وَعَدْتَ مُحْسِنَهُمْ بِالزِّيَادَةِ فِي الاِْحْسَانِ مِنْكَ فَسُبْحَانَكَ

تُثِيبُ عَلَى مَا بَدْؤُهُ مِنْكَ وَ انْتِسَابُهُ إِلَيْكَ وَ الْقُوَّةُ عَلَيْهِ بِكَ وَ الاِْحْسَانُ فِيهِ مِنْكَ وَ التَّوَكُّلُ فِي التَّوْفِيقِ لَهُ عَلَيْكَ .

فَلَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ مَنْ عَلِمَ أَنَّ الْحَمْدَ لَكَ وَ أَنَّ بَدْأَهُ مِنْكَ وَ مَعَادَهُ إِلَيْكَ حَمْداً لاَ يَقْصُرُ عَنْ بُلُوغِ الرِّضَا مِنْكَ حَمْدَ مَنْ

قَصَدَكَ بِحَمْدِهِ وَ اسْتَحَقَّ الْمَزِيدَ لَهُ مِنْكَ فِي نِعَمِهِ وَ لَكَ مُؤَيِّدَاتٌ مِنْ عَوْنِكَ وَ رَحْمَةٌ تَخُصُّ بِهَا مَنْ أَحْبَبْتَ مِنْ

خَلْقِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِهِ وَ اخْصُصْنَا مِنْ رَحْمَتِكَ وَ مُؤَيِّدَاتِ لُطْفِكَ بِأَوْجَبِهَا لِلاِْقَالاَتِ وَ أَعْصَمِهَا مِنَ الاِْضَاعَاتِ

وَ أَنْجَاهَا مِنَ الْهَلَكَاتِ وَ أَرْشَدِهَا إِلَى الْهِدَايَاتِ وَ أَوْقَاهَا مِنَ الاْفَاتِ وَ أَعْصَمِهَا مِنَ الاِْضَاعَاتِ وَ أَوْفَرِهَا مِنَ الْحَسَنَاتِ

وَ أَنْزَلِهَا بِالْبَرَكَاتِ وَ أَزْيَدِهَا فِي الْقِسَمِ وَ أَسْبَغِهَا لِلنِّعَمِ وَ أَسْتَرِهَا لِلْعُيُوبِ وَ أَغْفَرِهَا لِلذُّنُوبِ إِنَّكَ قَرِيبٌ مُجِيبٌ فَصَلِّ

عَلَى خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَ صَفْوَتِكَ مِنْ بَرِيَّتِكَ وَ أَمِينِكَ عَلَى وَحْيِكَ بِأَفْضَلِ الصَّلَوَاتِ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ الْبَرَكَاتِ بِمَا

بَلَغَ عَنْكَ مِنَ الرِّسَالاَتِ وَ صَدَعَ بِأَمْرِكَ وَ دَعَا إِلَيْكَ وَأَفْصَحَ بِالدَّلاَئِلِ عَلَيْكَ بِالْحَقِّ الْمُبِينِ حَتَّى أَتَاهُ الْيَقِينُ وَ صَلَّى اللهُ

عَلَيْهِ فِي الاَْوَّلِينَ وَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ فِي الاْخِرِينَ وَ عَلَى آلِهِ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الطَّاهِرِينَ وَ اخْلُفْهُ فِيهِمْ بِأَحْسَنِ مَا خَلَّفْتَ

بِهِ أَحَداً مِنَ الْمُرْسَلِينَ بِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

اللَّهُمَّ لَكَ إِرَادَاتٌ لاَ تُعَارِضُ دُونَ بُلُوغِهَا الْغَايَاتِ قَدْ انْقَطَعَ مُعَارَضَتُهَا بِعَجْزِ الاِسْتِطَاعَاتِ عَنِ الرَّدِّ لَهَا دُونَ النِّهَايَاتُ

فَأَيَّةُ إِرَادَة جَعَلْتَهَا إِرَادَةً لِعَفْوِكَ وَ سَبَباً لِنَيْلِ فَضْلِكَ وَ اسْتِنْزَالاً بِخَيْرِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّد وَ صِلْهَا

اللَّهُمَّ بِدَوَام وَ ابْدَأْهَا بِتََمام إِنَّكَ وَاسِعُ الْحِبَاءِ كَرِيمُ الْعَطَاءِ مُجِيبُ النِّدَاءِ سَمِيعُ الدُّعَاء.

 


خداوندا ! پروردگار من تويى و من بنده توام. به تو ايمان دارم در حالى كه آن را براى تو خالص كرده ام. بر

پيمان تو ثابتم و به وعده تو به قدر آنچه استطاعت و قدرت دارم، باور دارم. به سوى تو از بدى كردار خودم

توبه و بازگشت مى كنم و از تو براى گناهانم طلب آمرزش مى نمايم كه آنها را غير تو نمى آمرزد،

خوارى من به عزّت تو جبران مى گردد و ندارىِ من به توانگرى تو جبران مى شود، و نادانى من در ارتكاب گناه

به بردبارى تو برطرف مى شود و ضعف و بيچارگى من به توانايى تو جبران مى شود. ترس من به امان دادن تو

برطرف مى شود.

درد من به دواى تو درمان مى گردد. بيمارى من به شفا دادن تو درمان مى شود. هلاك من به حكم و دست

تو است. ناتوانى من به توانايى تو جبران مى شود. گناه من به آمرزش تو بخشوده مى شود. وجود من فانى

است اما ذات تو باقى و هميشگى است كه نابود نمى شود و تباه نمى گردد.

اى كسى كه ديد و آگاهى او را شب تاريك نمى پوشاند، و نيز آسمان كه برج ها و پرده هاى پوشاننده دارد.

و آب روان شده در درياى موج دار.

اى دفع كننده بلاهاى حملهور، اى برطرف كننده اندوه ها، اى فرو آورنده بركت ها و خيرها از هفت آسمان ها،

از تو اى گشاينده درهاى رحمت، اى راحت بخش، اى بخشايشگر نفع رساننده،

اى كسى كه به دست اوست كليدهاى هر خزينه اى، درخواست دارم بر محمد و بر آل او رحمت فرستى كه

پاكان و پاكيزگانند و آن كه براى من از خوبى هاى دنيا و آخرت درى را بگشايى و از من بلايى را كه حتمى

است، برطرف نمايى. آن را بر من مسلّط مگردان تا آن كه مرا هلاك كند.

مرا به كسى از خلايق به قدر برهم زدن چشمى وامگذار تا آن كه از امر من عاجز شود. مرا از بهشت محروم

مساز و بر من رحم نماى. مرا در حالى بميران كه اطاعت كننده تو باشم و مرا به صالحان ملحق كن. مرا به

سبب روزى حلال از مال حرام و به سبب روزى نيكو و پاك، از چيز بد و نجس باز دار، اى رحم كننده ترين رحم

كنندگان.

خداوندا، تو دل ها را آفريده اى براى آن كه تو را اراده نمايند و عقل ها را خلق كرده اى براى آن كه تو را

بشناسند، پس عقل ها از ترس تو مضطرب گشتند و دل ها به حيرانى فرياد برآوردند، پس توان عقل ها از

ستايش كردن تو كوتاه است و سخنان از وصف نمودن نيكويى هاى تو بريده و نارساست و زبان ها از شمردن

نعمت هاى تو كند و عاجز است.

پس هرگاه به قصد گفتگو و تفحّص وصف تو برآيند، آنها را حيرانى و ناتوانى از رسيدن به تعريف تو غالب مى

شود، پس دل ها تقصير دارند و نمى توانند از آنچه تعيين نموده اى، فراتر بروند و از آنچه فرموده اى تجاوز

نمايند اما در كمال قدرتند بر آنچه آنها را قادر ساخته اى.

تو را ستايش مى كنند طبق آنچه به آنها خبر رسانيده اى. زبان ها به آنچه بر آنها القا نموده اى گويايند. بر هر

كسى كه بنده خود گردانيده اى و آفريدگان خود واجب است آن كه از ستايش تو خسته نگردند، هرچند

ستايش هاى شكرگزاران كوتاه است در برابر آنچه به ايشان عطا نموده اى و نعمت هاى بسيار ارزانى داشته

اى، پس تو را ستايش مى كنند به قدر توان و سعى خود و تو به اندازه پاداش شان مى دهى.

به اميد عفو تو تقصير كاران به درگاهت آمدند. ترسندگان به پروردگارى تو اقرار دارند. طلب كنندگان ميل سوى

تو دارند. نيكوكاران به بخشش بسيار تو متوسل گشته اند. هر كس در سايه چشمداشت عفو تو رو سويت

مى آورد.

به سبب ترس از تو خاشع و فروتن مى شود و به كوتاهى در شكرگزارى تو اعتراف مى كند. نافرمانى كسى

كه از طاعت تو سرپيچى نموده و گستاخى كسى كه اقدام بر نافرمان بردارى تو نموده، مانع نمى شود از آن

كه بر بندگان، نعمت هاى خود را تمام نمايى و براى ايشان بخشش هاى خود را كامل سازى و از ايشان

عقوبت هاى خود را برگردانى. ايشان را از سوء عاقبت ترسانيده اى و نيكويى را براى كسى كه عمل نيك

نموده است زياده گردانيده اى. بر نيكوكاران شكر توفيق انجام كارهاى نيك را لازم ساخته اى. بر بدكردار شكر

مهربانى خود و بخشش را واجب كرده اى. بندگان نيكوكار را به احسان بسيار خود وعده داده اى، پس تو را

بسيار ستايش مى كنم، با شكرى كه ابتداى آن از توست و بازگشت آن به توست و توان آن به سبب توفيق

توست و انجام نيكوى آن از توست و تهيه اسباب آن به توفيق توست، و ثواب مى دهى، پس ستايش و حمد

براى توست، ستايش كسى كه مى داند جميع حمد و سپاس براى توست، نيز مى داند ابتداى حمد و

منشأ آن از توست و آخر آن براى توست. ستايشى كه مورد خشنودى تو باشد.

سپاس كسى كه رضايت تو را اراده نموده باشد. و سزاوار زيادتى از جانب تو در نعمت ها باشد. دست

توست قوّت دادن و يارى نمودن و رحمتى كه مخصوص كسى ساخته اى كه دوست داشته اى.

رحمت فرست بر محمّد و بر آل او و ما را مشمول رحمت خاص خود كن، نيز تاييدات و الطاف خود را كه تأثير

بسيار در قبولى توبه ما و نگاه دارنده از آفت هاى ضايع كننده ثواب دارد، نصيب مان كن.

نيز نجات دهنده ترين راه از بلاهاى هلاك كننده و مستقيم ترين آنها به سوى راه راست را قسمت مان كن.

نيز حفظ كننده ترين آنها از بليّه ها و راهى كه بيشترين نيكويى ها و بركت ها را دارد و زياده ترين بخشش ها

و نعمت ها و پوشاننده ترين عيب ها و آمرزنده ترين راه است كه تو نزديكى و اجابت كننده دعايى.

پس رحمت فرست بر آفريده پسنديده و مخلوق برگزيده و امين تو بر وحى به زياده ترين رحمت ها. بركت

فرست بر او به بهترين بركت ها به سبب آن كه پيغام و وحى تو را رسانيده، فرمان تو را بيان كرده، بندگان

را به سوى تو خوانده، دليل هاى يگانگى تو را به راستى و آشكارا بيان كرده تا آن كه به يقين رسيده است.

رحمت فرستد خدا بر او در جمله پيشينيان و پسينيان و بر آل و اهل بيت او كه پاكانند.

خدايا، جانشين او قرار ده ميان بندگان نيكوترين جانشين را، اى رحم كننده ترين رحم كنندگان. خداوندا !

خواسته ها و ارادت ها از براى توست و با تو كسى توان مخالفت ندارد. هيچ قصد و قدرت ديگرى توان

رويارويى با تو را ندارد. قدرت ها از برگردانيدن اراده تو ناتوانند. پس هر اراده اى براى عفو كرده باشى و سبب

رسانيدن احسان خود و جهت نازل ساختن نيكويى مى توانى محقق و اجرا كنى.

رحمت فرست بر محمّد و بر اهل بيت محمّد و آن را پيوسته دار كه تو بسيار بخشش مى كنى و بخشنده

نعمتى و اجابت كننده و شنونده دعايى.

 

 

منبع : مهج الدعوات ص 119 - بحارالانوار ج 92 ص 402

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : شنبه ۲۸ شهریور۱۳۹۴ | 17:47 | نویسنده : فرهاد |
دعای حمید :

دعايى عظيم الشأن است و فضيلت بسيار دارد. پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)فرمودند : آن را به اشرار

نياموزيد بلكه به نيكان ياد دهيد. هر كس يك بار آن را در عمرش بخواند، بدون حساب وارد بهشت مى شود.

هر كسى آن را بخواند، فرشتگان بال هايشان را براى او مى گسترانند و بر او درود مى فرستند. خدا از لوح

محفوظ شقاوت وى را محو مى كند و در آن مى نويسد كه دعاگو بهشتى است. اگر ترسو يا گرسنه يا

تشنه يا بدهكار يا غريب و يا غمناك، اين دعا را بخواند، خدا در كارش گشايش مى كند و حاجتش را

برمى آورد. هركس دعا را بنويسد و با خود همراه داشته باشد، از هر چه مى ترسد، در امان الهى خواهد

بود. هر كسى دعا را در كفنش بگذارد، در پيشگاه الهى شهادت مى دهند كه به عهدش با خدا وفا كرده،

هنگام حضور نكير و منكر كمكش خواهد كرد

فرشتگان به او غلامان بهشتى و حور عين را مژده مى دهند و در قصرى از مرواريد سفيد در اعلا علّيين او

را جا مى دهند. قصرى كه از داخلش مى توان بيرون را ديد و از بيرون، درون قصر ديده مى شود و صد هزار

در دارد. بدو صد هزار شهر مى بخشند. در هر شهر صد هزار خانه هست. در هر خانه صد هزار حجره. در

هر حجره صد هزار اتاق. در هر اتاق صد هزار تخت. بر هر تخت صد هزار فرش. بر هر فرش حوريه نشسته

است كه صد هزار حلّه دارد. هر حلّه اى هزار رنگ است. در دست هر حورى، پياله اى از شراب بهشتى

است. فرشتگان دعا كننده را سوار بر شترى بهشتى همراهى مى كنند. خدا از بالاى عرش بدو نگاه

مى كند و مى فرمايد: اى عبدم، از تو راضيم، وى همسايه پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)خواهد بود.

پيامبر(صلى الله عليه وآله) افزود: سوگند به خدايى كه مرا به حق مبعوث كرد! هر عبدى با نيتى خالص اين

دعا را بخواند، مى تواند امتى به اندازه امت محمد را شفاعت كند. اينان را با شفاعت خود وارد بهشت

مى كند و پاداش بهتر از هفت هزار شهيد را خواهد داشت.

 


بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

 اللَّهُمَّ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ وَدُودٌ شَكُورٌ كَرِيمٌ وَفِيٌّ مَلِيٌّ. اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَوَّابٌ وَهَّابٌ سَرِيعُ الْحِسَابِ جَلِيلٌ عَزِيزٌ مُتَكَبِّرٌ

خَالِقٌ بَارِئٌ مُصَوِّرٌ وَاحِدٌ أَحَدٌ قَادِرٌ قَاهِرٌ. اللَّهُمَّ لاَ يَنْفَدُ مَا وَهَبْتَ وَ لاَ يُرَدُّ مَا مَنَعْتَ، فَلَكَ الْحَمْدُ كَمَا خَلَقْتَ وَ

صَوَّرْتَ وَقَضَيْتَ وَ أَضْلَلْتَ وَ هَدَيْتَ وَ أَضْحَكْتَ وَ أَبْكَيْتَ وَ أَمَتَّ وَ أَحْيَيْتَ وَ أَفْقَرْتَ وَأَغْنَيْتَ وَ أَمْرَضْتَ وَ شَفَيْتَ وَ

أَطْعَمْتَ وَ سَقَيْتَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي كُلِّ مَا قَضَيْتَ وَ لاَ مَلْجَأَ مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ، يَا وَاسِعَ النَّعْمَاءِ يَا كَرِيمَ الاْلاَءِ يَا

جَزِيلَ الْعَطَاءِ يَا قَاضِيَ الْقُضَاةِ يَا بَاسِطَ الْخَيْرَاتِ يَا كَاشِفَ الْكُرُبَاتِ يَا مُجِيبَ الدَّعَوَاتِ يَا وَلِيَّ الْحَسَنَاتِ يَا رَافِعَ

الدَّرَجَاتِ يَا مُنْزِلَ الْبَرَكَاتِ وَ الاْيَاتِ.

اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَرَى وَ لاَ تُرَى وَ أَنْتَ بِالْمَنْظَرِ الاَْعْلَى يَا فَالِقَ الْحَبِّ وَ النَّوَى وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الاْخِرَةِ وَ الاُْولَى. اللَّهُمَّ

إِنَّكَ غَافِرُ الذَّنْبِ وَ قَابِلُ التَّوْبِ شَدِيدُ الْعِقَابِ ذُو الطَّوْلِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْء رَحْمَتُكَ وَ

لاَ رَادَّ لاَِمْرِكَ وَ لاَ مُعَقِّبَ لِحُكْمِكَ بَلَغَتْ حُجَّتُكَ وَ نَفَذَ أَمْرُكَ وَ بَقِيتَ، أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ فِي أَمْرِكَ وَ لاَ يَخِيبُ

سَائِلُكَ إِذَا سَأَلَكَ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّ السَّائِلِينَ إِلَيْكَ الطَّالِبِينَ مَا عِنْدَكَ، أَسْأَلُكَ يَا رَبِّ بِأَحَبِّ السَّائِلِينَ إِلَيْكَ وَ

بِأَسْمَائِكَ الَّتِي إِذَا دُعِيتَ بِهَا أَجَبْتَ وَ إِذَا سُئِلْتَ بِهَا أَعْطَيْتَ، أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ

أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الاَْعْظَمِ الَّذِي إِذَا سُئِلْتَ بِهِ أَعْطَيْتَ وَ إِذَا أُقْسِمَ عَلَيْكَ بِهِ كَفَيْتَ، أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى

مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ أَنْ تَكْفِيَنَا مَا أَهَمَّنَا وَ مَا لَمْ يُهِمَّنَا مِنْ أَمْرِ دِينِنَا وَ دُنْيَانَا وَ آخِرَتِنَا وَ تَعْفُوَ عَنَّا وَ تَغْفِرَ لَنَا وَ

تَقْضِيَ حَوَائِجَنَا.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مِنَ الَّذِينَ إِذَا حَدَّثُوا صَدَقُوا، وَ إِذَا أَسَاءُوا اسْتَغْفَرُوا، وَ إِذَا سُلِبُوا صَبَرُوا، وَ إِذَا عَاهَدُوا وَافَوْا، وَ إِذَا

غَضِبُوا غَفَرُوا، وَ إِذَا جَهِلُوا رَجَعُوا، وَ إِذَا ظُلِمُوا لَمْ يَظْلِمُوا، وَ إِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلاَماً. وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ

لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا. وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا. إِنَّهَا سَاءتْ مُسْتَقَرّاً وَ

مُقَاماً.اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مِنَ الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا للهِِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ عِلْمِكَ

لِجَهْلِنَا وَ مِنْ قُوَّتِكَ لِضَعْفِنَا وَ مِنْ غِنَاكَ لِفَقْرِنَا. اللَّهُمَّ لاَ تَكِلْنَا إِلَى أَنْفُسِنَا طَرْفَةَ عَيْن وَ لاَ أَقَلَّ مِنْ ذَلِكَ وَ لاَ تَرُدَّنَا

إِلَى أَعْقَابِنَا وَ لاَ تُزِلَّ أَقْدَامَنَا وَ لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا وَ لاَ تُدْحِضْ حُجَّتَنَا وَ لاَ تَمْحُ مَعْذِرَتَنَا وَ لاَ تُعَسِّرْ عَلَيْنَا سَعْيَنَا وَ لاَ

تُشْمِتْ بِنَا أَعْدَاءَنَا وَ لاَ تُسَلِّطْ عَلَيْنَا سُلْطَاناً مُخِيفاً وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ. رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ

أَزْوَاجِنَا وَ ذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُن وَ اجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَاماً.

اللَّهُمَّ لاَ تُؤْمِنَّا مَكْرَكَ وَ لاَ تَكْشِفْ عَنَّا سِتْرَكَ وَ لاَ تَصْرِفْ عَنَّا وَجْهَكَ وَ لاَ تُحْلِلْ عَلَيْنَا غَضَبَكَ وَ لاَ تُنَحِّ عَنَّا كَرَمَكَ، وَ

اجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مِنَ الصَّالِحِينَ الاَْخْيَارِ وَ ارْزُقْنَا ثَوَابَ دَارِ الْقَرَارِ، وَ اجْعَلْنَا مِنَ الاَْتْقِيَاءِ الاَْبْرَارِ وَ وَفِّقْنَا فِي الدُّنْيَا وَ الاْخِرَةِ،

وَ اجْعَلْ لَنَا مَوَدَّةً فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ. اللَّهُمَّ كَمَا اجْتَبَيْتَ آدَمَ وَ تُبْتَ عَلَيْهِ تُبْ عَلَيْنَا، وَ كَمَا

رَضِيتَ عَنْ إِسْحَاقَ فَارْضَ عَنَّا، وَ كَمَا صَبَّرْتَ إِسْمَاعِيلَ عَلَى الْبَلاَءِ فَصَبِّرْنَا، وَ كَمَا كَشَفْتَ الضُّرَّ عَنْ أَيُّوبَ

فَاكْشِفْ ضُرَّنَا، وَ كَمَا جَعَلْتَ لِسُلَيْمَانَ زُلْفَى وَ حُسْنَ مَآب فَاجْعَلْ لَنَا، وَ كَمَا أَعْطَيْتَ مُوسَى وَ هَارُونَ سُؤْلَهُمَا

فَأَعْطِنَا، وَ كَمَا رَفَعْتَ إِدْرِيسَ مَكَاناً عَلِيّاً فَارْفَعْنَا، وَ كَمَا أَدْخَلْتَ إِلْيَاسَ وَ الْيَسَعَ وَ ذَا الْكِفْلِ وَ ذَا الْقَرْنَيْنِ فِي

الصَّالِحِينَ فَأَدْخِلْنَا، وَ كَمَا رَبَطْتَ عَلَى قُلُوبِ أَهْلِ الْكَهْفِ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَوَاتِ وَ الاَْرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ

دُونِهِ إِلَهاً لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطاً وَ نَحْنُ نَقُولُ كَذَلِكَ فَارْبِطْ عَلَى قُلُوبِنَا، وَ كَمَا دَعَاكَ زَكَرِيَّا فَاسْتَجَبْتَ لَهُ فَاسْتَجِبْ لَنَا،

وَ كَمَا أَيَّدْتَ عِيسَى بِرُوحِ الْقُدُسِ فَأَيِّدْنَا بِمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى، وَ كَمَا غَفَرْتَ لِمُحَمَّد(صلى الله عليه وآله)، فَاغْفِرْ لَنَا

ذُنُوبَنَا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا مَا قَدَّمْنَا وَ مَا أَخَّرْنَا وَ مَا أَسْرَرْنَا وَ مَا أَعْلَنَّا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ، وَ اجْعَلْنَا اللَّهُمَّ وَ

جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ عِبَادِكَ الْعَالِمِينَ الْعَامِلِينَ الْخَاشِعِينَ الْمُتَّقِينَ الْمُخْلِصِينَ الَّذِينَ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ

يَحْزَنُونَ وَ الْحَمْدُ للهِِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلَّى اللهُ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً كَثِيراً.

 


به نام خداوند بخشنده مهربان. خدايا : تو ستوده، با عظمت، دوستدار ] پارسايان [ سپاسگزار ] بندگان مطيع 

[بخشنده، وفادار به عهد و نرمخويى

خدايا، تو توبه پذير، بخشنده، سريع الحساب، بزرگ، چيره و آفريدگار عظيمى كه هر گونه بخواهى، آدمى را

شكل و صورت مى دهى. يكتا، توانا و بر همگان چيره اى.

خدايا! آنچه ببخشى، از بين نمى رود. اگر نخواهى كارى انجام بشود، انجام نمى شود. سپاس و حمد براى

توست. آفريدى و شكل و صورت دادى و هر چه خواستى، حكم كردى. ] بر اثر كردار زشت بندگان، آنان را 

[گمراه كردى يا هدايت نمودى. خنداندى و گرياندى. ميراندى و زنده كردى. فقير كردى يا بى نياز نمودى.

بيمار كردى يا شفا دادى. طعام دادى و سيراب نمودى. سپاس هر گونه كه حكم كردى. پناهى از تو جز تو

نيست. اى كه نعمت هاى بسيار دادى. اى كه نعمت هايت كريمانه و بزرگوارانه است. اى كه پاداش بسيار

مى دهى. اى كه حاجت ها را بر مى آورى. اى كه خير و خوبى مى گسترانى. اى كه گرفتارى ها را بر طرف

مى كنى. اى كه دعاها را اجابت مى كنى. اى كه حَسَنه مى بخشى. اى كه درجه و مقام را بالا مى برى.

اى كه بركت و آيات نازل مى كنى. خدايا! تو مى بينى اما ديده نمى شود. تو در افق اعلايى. اى كه دانه و

هسته را مى شكافى ] و گل و گياه مى آفرينى [ در دنيا و آخرت، حمد و سپاس براى توست

خدايا! گناه را مى بخشى. توبه را مى پذيرى. عذابت سخت است. نيرومندى، معبودى جز تو نيست

بازگشت همه به سوى توست. رحمتت همه چيز را فرا گرفته، چيزى مانع خواسته ات نيست. حكم تو را

چيزى به عقب نمى اندازد. اتمام حجّت كرده اى. دستور و امرت اجرا شده، يكتايى. شريكى ندارى. اگر به

حق ] بندگان مقرّبت از تو  [درخواست كنند و اميد به پاداشت دارند، اگر كسى از تو درخواست كند، نوميد

بر نمى گردد.

خدايا! به حق بنده اى كه بيش از همه دوست دارى، از تو درخواست مى كنم. به حق نام هايى كه اگر به

آنها تو را بخوانند، اجابت مى كنى، از تو مسئلت دارم. همان نام هايى كه اگر تو را به آنها بخوانند، مى بخشى

و عطا مى كنى. درخواست دارم بر محمد و آل محمد درود بفرستى. به حق نام عظيم و اعظمت كه اگر به

آن بخوانند، مى بخشى، مسئلت دارم. همان نامى كه اگر به آن تو را قَسَم بدهند، كفايت بنده ات را

مى كنى. درخواست دارم بر محمد و آل محمد درود بفرستى و در امورى كه برايمان اهميّت دارد و ندارد،

ما را يارى كنى، يعنى امور دين و دنيا و آخرتمان.

ما را ببخش و گناهانمان را بيامرز و حاجتمان را برآور. خدايا، ما را از آنانى قرار بده كه وقتى سخن مى گويند،

راستگويند. وقتى گناه مى كنند، استغفار مى نمايند. وقتى درخواستى دارند، برآورده مى شود. وقتى

برآورده نشود، صبر مى كنند. وقتى عهد مى بندند، وفاى به عهد مى كنند. وقتى خشمناك بشوند، از تقصير

ديگران مى گذرند. وقتى نمى دانند، از عالمان مى پرسند. وقتى ستم ببينند، ظلم نمى كنند. وقتى نادانان

به آنان برخورد كنند، سلام مى گويند ] و بزرگوارانه برخورد مى كنند [. شب ها براى پروردگارشان سجده

و قيام دارند. كسانى كه دعا و درخواست مى كنند : خدايا! عذاب جهنّم را از ما دور بگردان، چون عذابش

سخت است و بد جايگاهى است.

خدايا، ما را از آنانى قرار ده كه وقتى مصيبتى بدانان برسد، مى گويند : ما از خداييم و به سوى او برمى گرديم.


خدايا! من به علم و دانايى ات تو را مى خوانم، ما نادانيم. به توانت تو را مى خوانم چون ما ناتوانيم. به بى

نيازيت مى خوانم چون نيازمنديم. خدايا! چشم بر هم زدنى و كمتر از آن، ما را به خودمان وامگذار. ما را به

قهقرا و جاهليّت برمگردان. قدممان را ملغزان. دلمان را گمراه مكن. دليل و برهانمان را در پيشگاهت نارسا و

غير مقبول مگردان. عذر تقصيرمان را بپذير. كارمان را سخت مكن. دشمن شادمان مگردان. كسى را بر ما

حاكم نكن كه از او بترسيم. رحمتت را شامل ما بگردان چون بخشنده اى. همسران و فرزندانى نصيبمان كن

كه نور چشممان باشند. ما را پيشواى متقيان قرار ده. خدايا! مبادا ما را گرفتار مكر و رسوايى ات كنى! مبادا

پرده عيب پوشى ات را از ما بردارى! مبادا رو از ما برگردانى. مبادا بر ما غضب كنى! مبادا بخشش و كَرَمت را

منع كنى. خدايا! ما را از شايستگان نيكوكار قرار بده. پاداش سراى باقى ( آخرت ) را نصيبمان بگردان. ما را از

پارسايان نيكوكار قرار بده. در دنيا و آخرت موفقمان بدار. محبّت ما را در دل مؤمنان قرار بده، آمين يا ربّ

العالمين.

خدايا! چنان كه حضرت آدم را برگزيدى و توبه اش را پذيرفتى، توبه ما را بپذير. چنان كه از اسحاق خشنود

گشتى، از ما خشنود باش. چنان كه « اسماعيل » را بر بلا صابر گرداندى، ما را صابر بگردان. چنان كه از

ايوب گرفتارى را برطرف كردى، گرفتارى ما را بر طرف كن. چنان كه سليمان را عاقبت به خير كردى و مقرّبش

گرداندى، براى ما چنان كن.

چنان كه خواسته موسى و هارون را برآوردى، خواسته مان را برآور. چنان كه مقام « ادريس » را بلندمرتبه

گردانيدى، درجه مان را متعالى كن. چنان كه « الياس و اليَسَع و ذالكفل و ذوالقرنين » را در زمره صالحان

گردانيدى، ما را صالح بگردان. چنان كه دل اصحاب كهف را قرص و محكم كردى (و گفتند : خدايا، پروردگار

آسمان ها و زمين، معبودى جز خدا را نمى خوانيم وگرنه گزافه گفته ايم، و ما نيز چنين دعايى مى كنيم )

دل و ايمانمان را قرص و محكم بگردان. چنان كه « زكريا » دعا كرد و اجابت كردى، دعايمان را اجابت كن.

چنان كه « عيسى » را با « روح القدس » يارى دادى، ما را يارى ده، آن گونه كه دوست دارى و مى پسندى.

چنان كه محمد (صلى الله عليه وآله) را آمرزيدى، گناهمان را بيامرز و لغزشمان را ( در گذشته و آينده، مخفى

و آشكار ) بپوشان كه بر هر كارى، توانايى

خدايا! ما و تمام بندگانت را مؤمن و دانا و عامِل و فروتن و پارسا و مخلصت قرار بده، تا ترسى نداشته باشند

و غمناك نگردند. و الحمدلله ربّ العالمين وصلى الله على محمّد وآله وسلّم تسليماً كثيراً.

 

 

منبع :جنة االامان ص 266

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : شنبه ۲۸ شهریور۱۳۹۴ | 17:38 | نویسنده : فرهاد |
دعاى مهمّ حضرت امام رضا عليه السلام در لعن :

سيّد بن طاووس ‏رحمه الله گويد: ما اين دعا را به سند خود از سعد بن عبداللَّه در كتاب «فضل الدعاء»

روايت كرده‏ ايم.

اسماعيل بن بزيع و سليمان بن جعفر گويند: ما بر حضرت امام رضا عليه السلام وارد شديم در حالى ‏كه آن

حضرت در سجده شكر بود، و آن را طولانى كرد، هنگامى كه سر ازسجده برداشت، به ايشان عرض كرديم:

سجده را طولانى نموديد.

حضرت فرمود:

هر كس اين دعا را در سجده شكر بخواند، مانند كسى است كه در روز بدر به ‏همراه رسول خدا صلى الله

عليه وآله وسلم به طرف دشمنان تير رها كرده است.

عرض كرديم: اجازه مى‏ دهيد آن را يادداشت كنيم.

حضرت فرمود:

بلى؛ هر گاه سجده شكر نموديد، بگوييد:

 

أَللَّهُمَّ الْعَنِ اللَّذَيْنِ بَدَّلا دينَكَ، وَغَيَّرا نِعْمَتَكَ، وَاتَّهَما رَسُولَكَ صَلَّى ‏اللَّهُ عَلَيْهِ وَالِهِ، وَخالَفا مِلَّتَكَ، وَصَدَّا عَنْ سَبيلِكَ،

وَكَفَرا الآءَكَ، وَرَدَّا عَلَيْكَ كَلامَكَ، وَاسْتَهْزَءا بِرَسُولِكَ، وَقَتَلَا ابْنَ نَبِيِّكَ، وَحَرَّفا كِتابَكَ، وَجَحَدا اياتِكَ، وَسَخِرا بِاياتِكَ،

وَاسْتَكْبَرا عَنْ عِبادَتِكَ، وَقَتَلا أَوْلِيآءَكَ، وَجَلَسا في مَجْلِسٍ لَمْ يَكُنْ لَهُما بِحَقٍّ، وَحَمَلَا النَّاسَ عَلى أَكْتافِ الِ مُحَمَّدٍ.

أَللَّهُمَّ الْعَنْهُما لَعْناً يَتْلُو بَعْضُهُ بَعْضاً، وَاحْشُرْهُما وَأَتْباعَهُما إِلى جَهَنَّمَ ‏زُرْقاً. أَللَّهُمَّ إِنَّا نَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِاللَّعْنَةِ لَهُما

وَالْبَرآئَةِ مِنْهُما فِي الدُّنْياوَالْاخِرَةِ.

أَللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَميرِ الْمُؤْمِنينَ، وَقَتَلَةَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ وَابْنِ فاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَالِهِ وَسَلَّمَ.

أَللَّهُمَّ زِدْهُما عَذاباً فَوْقَ عَذابٍ، وَهَواناً فَوْقَ هَوانٍ، وَذُلًّا فَوْقَ ذُلٍّ، وَخِزْياً فَوْقَ خِزْيٍ. أَللَّهُمَّ دُعَّهُما فِي النَّارِ دَعّاً،

وَأَرْكِسْهُما في أَليمِ ‏عِقابِكَ رَكْساً. أَللَّهُمَّ احْشُرْهُما وَأَتْباعَهُما إِلى جَهَنَّمَ زُمَراً.

أَللَّهُمَّ فَرِّقْ جَمْعَهُمْ، وَشَتِّتْ أَمْرَهُمْ، وَخالِفْ بَيْنَ كَلِمَتِهِمْ، وَبَدِّدْ جَماعَتَهُمْ، وَالْعَنْ أَئِمَّتَهُمْ، وَاقْتُلْ قادَتَهُمْ وَسادَتَهُمْ

وَكُبَرآئَهُمْ، وَالْعَنْ رُؤَسآئَهُمْ، وَأَكْسِرْ رايَتَهُمْ، وَأَلْقِ الْبَأْسَ بَيْنَهُمْ، وَلاتُبْقِ مِنْهُمْ‏ دَيَّاراً.

أَللَّهُمَّ الْعَنْ أَباجَهْلٍ وَالْوَليدَ لَعْناً يَتْلُو بَعْضُهُ بَعْضاً، وَيتْبَعُ بَعْضُهُ بَعْضاً. أَللَّهُمَّ الْعَنْهُما لَعْناً يَلْعَنُهُما بِهِ كُلُّ مَلَكٍ مُقَرَّبٍ،

وَكُلُّ نَبِيٍّ مُرْسَلٍ، وَكُلّ ‏مُؤْمِنِ‏نِ امْتَحَنْتَ قَلْبَهُ لِلْإيمانِ.

أَللَّهُمَّ الْعَنْهُما لَعْناً يَتَعَوَّذُ مِنْهُ أَهْلُ النَّارِ. أَللَّهُمَّ الْعَنْهُما لَعْناً لَمْ يَخْطُرْ لِأَحَدٍ بِبالٍ.

أَللَّهُمَّ الْعَنْهُما في مُسْتَسِرِّ سِرِّكَ، وَظاهِرِ عَلانِيَتِكَ، وَعَذِّبْهُما عَذاباً فِي التَّقْديرِ، وَشارِكْ مَعَهُمَا ابْنَتَيْهِما،

وَأَشْياعَهُما وَمُحِبّيهِما وَمَنْ‏شايَعَهُما، إِنَّكَ سَميعُ الدُّعآءِ، وَصَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ أَجْمَعينَ

 


خداوندا؛ لعنت كن آن دو نفرى را كه دين تو را دگرگون كردند و نعمتت را تغيير دادند، و رسول تو را - كه درود

خدا بر او و آل او باد - متّهم ساختند، و با آيين تو مخالفت نمودند، و راهت را بستند، و كفران نعمت ‏هايت

كردند، و كلام تو را رد كرده و نپذيرفتند، و پيامبرت را به مسخره گرفتند، و پسر پيغمبرت را كشتند، و كتابت را

تحريف كردند، و آيات تو را انكار كردند، و نشانه ‏هاى تو را مسخره نمودند، و از عبادت تو سرپيچى كردند، و

اولياء و دوستانت را كشتند، و در جايگاهى نشستند كه هرگز سزاوار نبودند، و مردم را بر دوش آل محمّد

سوار كردند. خداوندا؛ آن دو را لعنت كن؛ لعنتى و پى ‏درپى، و آن‏ها را با پيروان‏شان به جهنّم واصل گردان در

حالى‏ كه از وحشت چشمان‏شان به كبودى مايل باشد. خداوندا؛ ما با لعنت آن‏ها و بيزارى از آن دو در دنيا

و آخرت به تو تقرّب مى‏ جوييم.  ‏خداوندا؛ لعنت كن كشندگان امير مؤمنان، و كشندگان حسين فرزند على و

فرزند فاطمه دختر پيامبر خدا را كه درود و سلام خدا بر او و آل او باد. خداوندا؛ بيفزا به آن دو نفر عذاب را روى

عذاب، و خوارى روى خوارى، و ذلّت روى ذلّت، و رسوايى‏ روى رسوايى. خداوندا؛ آن دو را با خشم و تندى و با

سرافكندگى به طرف آتش بكشان، و در كيفر و عذاب دردناكت سرنگون كن. خداوندا؛ آن دو و پيروان‏شان را

گروه گروه در جهنّم محشور فرما.  خداوندا؛ جمع آنان را پراكنده، و كارشان را دچار پريشانى فرما، و اختلاف

بين آنان بينداز، و جماعت آنان را درهم بريز، و پيشوايان آنان را لعنت كن، و فرماندهان، و سروران و بزرگان

آنان را به قتل برسان، و سران ايشان را لعنت كن، و پرچم‏ شان را سرنگون ساز، و ناراحتى و عذاب را بين

آنان بيفكن، از ايشان كسى را باقى مگذار. خداوندا؛ ابوجهل و وليد را لعنت كن، لعنتى پيوسته كه يكى پس

از ديگرى و يكى در پى ديگرى باشد. خداوندا؛ آن دو را لعنت كن لعنتى كه به آن هر فرشته‏ . مقرّبى، و هر

پيامبر مرسلى، و هر مؤمنى كه قلبش را براى ايمان آزموده‏ اى آن دو را لعنت كنند خداوندا؛ آن دو را لعنت كن

لعنتى كه اهل آتش از آن به خدا پناه برند. خداوندا؛ آن دو را لعنت كن به لعنتى كه به فكر و انديشه كسى

خطور نكند. خداوندا؛ آن دو را لعنت كن در پنهانى سرّت، و آشكارت، و آن دو را عذاب كن عذابى در تقدير، و

با آن دو دختران آن ‏دو و پيروان و دوستان آن‏ها و هر كس از آن دو پيروى كند شريك گردان، به راستى كه تو

شنونده دعايى، و درود خدا بر محمّد و آل او همگان باد.

 


منبع : مهج الدعوات: 307، مستدرك الوسائل: 139/5، بحار الأنوار: 223/86.

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : شنبه ۳۱ مرداد۱۳۹۴ | 10:13 | نویسنده : فرهاد |
دعاى نجات از فتنه ‏هاى آخرالزّمان :

در كتاب «سلاح المؤمنين» اين دعا براى رهايى و نجات از فتنه‏ هاى آخر الزمان نقل شده است :



بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ ، ( يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ هفت مرتبه تكرار شود).

أَللَّهُمَّ عُمَّ أَعْداءَ آلِ نَبِيِّكَ وَظالِميهِمْ وَأَعْداءَ شيعَتِهِمْ ، وَأَعْداءَ مَواليهِمْ بِالشَّرِّ عَمّاً ، وَطُمَّهُمْ بِالشَّرِّ طَمّاً ،

وَاطْرُقْهُمْ بِلَيْلَةٍ لا اُخْتَ لَها ، وَساعَةٍ لامَنْجى مِنْها ، وَانْتَقِمْ مِنْهُمُ انْتِقاماً عاجِلاً ، وَأَحْرِقْ قُلُوبَهُمْ بِنارِ غَضَبِكَ .

أَللَّهُمَّ شَتِّتْ شَمْلَهُمْ ، وَفَرِّقْ جَمْعَهُمْ، وَقَلِّبْ تَدْبيرَهُمْ ، وَنَكِّسْ أَعْلامَهُمْ ، وَخَرِّبْ بُنْيانَهُمْ ، وَقَرِّبْ آجالَهُمْ ، وَأَلْقِ

بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ ، وَاجْعَلْنا مِنْ بَيْنِهِمْ سالِمينَ ، وَخُذْهُمْ أَخْذَ عَزيزٍ مُقْتَدِرٍ .

أَللَّهُمَّ أَلْقِ الْأَوْجاعَ وَالْأَسْقامَ في أَبْدانِهِمْ، وَضَيِّقْ مَسالِكَهُمْ ، وَاسْلُبْهُمْ مَمالِكَهُمْ، وَحَيِّرْهُمْ في سُبُلِهِمْ ،

وَاقْطَعْ عَنْهُمُ الْمَدَدَ ، وَانْقُصْ مِنْهُمُ الْعَدَدَ.

أَللَّهُمَّ وَاحْفَظْ مَوالِيَ آلِ بَيْتِ نَبِيِّكَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ مِنْ شُرُورِهِمْ ، وَسَلِّمْهُمْ مِنْ مَكْرِهِمْ ، وَخَدْعِهِمْ وَضُرِّهِمْ ،

وَانْصُرْهُمْ عَلَيْهِمْ بِنَصْرِكَ ، وَاجْمَعْ كَلِمَتَهُمْ ، وَأَلِّفْ جَمْعَهُمْ ، وَدَبِّرْ أَمْرَهُمْ . وَعَرِّفْهُمْ ما يَجْهَلُونَ ، وَعَلِّمْهُمْ ما

لايَعْلَمُونَ ، وَبَصِّرْهُمْ ما لايُبْصِرُونَ ، وَأَعْلِ كَلِمَتَهُمْ ، وَاجْعَلْهَا الْعُلْيا ، وَاجْعَلْ كَلِمَةَ الْأَعْداءِ السُّفْلى .
   

 

به نام خداوند بخشندۀ مهربان

خدايا؛ بر محمّد و آل محمّد درود فرست و فرج ايشان را نزديك فرما، (اى مهربان‏ترين مهربانان)  .

خدايا ؛ بدى و بدبختى را بر سر دشمنان و ستمگران بر آل پيامبر و دشمنان شيعيان و مواليان آنان فرود آور،

و بر آنان فراگير كن ، و آنان را در يك شب درهم بكوب كه نظيرى نداشته باشد، و در يك ساعت آنان را در هم

بكوب كه محل نجاتى براى آنان نباشد و از آنان به زودى انتقام بگير و قلب‏هايشان را با آتش غضب خودت

بسوزان .

خدايا ؛ اجتماع آنان را پراكنده و جمع ايشان را متفرّق ساز ، و چاره‏ انديشى‏ ها و نقشه‏ هاى آن‏ها را دگرگون

كن ، و پرچم‏ هاى‏شان را واژگون فرما ، و ريشه و بنيان آن‏ها را بركن، و زمان مرگ آنان را نزديك فرما، و سختى‏

هاى‏ شان را بين خودشان بينداز ، و ما را در بين آنان سالم و محفوظ بدار، و آنان را گرفتار كن گرفتار شخص

قدرتمند بااقتدار .

بار خدايا؛ دردها و بيمارى‏ ها را بر بدن‏ هاى آنان مسلّط فرما و راه‏هاى آنان را تنگ نما و كشورهاى تحت

سلطۀ آنها را از دست ايشان خارج كن ، و آنان را در راه‏ها و نقشه‏ هاى‏ شان متحيّر و سرگردان كن و كمك‏

رسانى را از ايشان قطع كن و تعداد آنان را كم كن .

بار خدايا ؛ دوستان اهل بيت رسولت - كه بر آنان درود باد - را از شرّ آنان محفوظ بدار ، و آن‏ها را از مكر و

خدعه و نيرنگ و زيان آنان سالم نگه دار ؛ و آن‏ها را با كمك خود بر آنان پيروز فرما ؛ و بين ايشان وحدت و

يكپارچگى برقرار فرما ؛ و جمع ايشان را گردآورى كن ؛ و امور ايشان را تدبير فرما ؛ و آن‏ها را با آنچه آشنايى

ندارند ، آشنا فرما ؛ و آنچه را نمى‏ دانند به آن‏ها بياموز ؛ و با آنچه كه نسبت به آن بصيرت و آگاهى ندارند، آگاه

فرما ؛ و حكم و ارادۀ ايشان را والا و آن را برتر قرار بده و حكم و ارادۀ دشمنان را پايين‏تر قرار بده .

 


منبع : سلاح المؤمنين ص 59 .

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : چهارشنبه ۲۸ مرداد۱۳۹۴ | 19:28 | نویسنده : فرهاد |
راضی کردن بنده در روز قیامت‏ :

رسول خدا (ص) فرمودند: هرکس که بگوید

 

رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبّاً وَ بِالْإِسْلَامِ دِيناً وَ بِمُحَمَّدٍ رَسُولًا وَ بِأَهْلِ بَيْتِهِ أَوْلِيَاءَ

 

(از نظر پروردگاری به خدا و از نظر دین به اسلام و از نظر فرستاده شدگان به حضرت محمد (ص) و از نظر

سرپرستی به اهل بیت او (ع) راضی شدم)


به عهده خداوند است که در روز قیامت او را راضی کند

 



منبع : بحارالانوار ج 91 ص 180


 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : شنبه ۲۴ مرداد۱۳۹۴ | 10:24 | نویسنده : فرهاد |
کفاره گناهان روز :

 

از عبدالکریم بن عتبة که از امام صادق (ع) شنیدم می‏فرمود: هر که پیش از برآمدن خورشید و هم پیش از

غروب خورشید ده بار بگوید:


لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ وَ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلى

‏كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ

(نیست شایسته پرستشی جز خدا، یگانه است، شریک ندارد، از آن اوست ملک و از آن اوست سپاس، زنده

کند و بمیراند، و بمیراند و زنده کند و اوست زنده‏ای که نمی‏میرد، به دست اوست هر خیر و اوست بر هر چیز

توانا)،


کفاره گناهان آن روزش گردد


همچنین امام صادق (ع) به نقل از رسول خدا (ص) فرمود: هرکس نماز بامداد گزارد و پیش از آنکه دو زانو را

از زمین بردارد، ده بار ذکر فوق را بگوید، و در مغرب هم چنان عمل کند، هیچ بنده‏ای خدای عز و جل را به

کرداری بهتر از کردار او برخورد نکند، مگر کسی که به مانند او عمل کند

 



منبع : اصول کافی، ج 6، ص 157.

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : شنبه ۲۴ مرداد۱۳۹۴ | 10:15 | نویسنده : فرهاد |
دعاى توجّه به خداوند در بازار براى حفظ نفس :

حضرت امام رضا عليه السلام فرمودند:

رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود: هر كس هنگام وارد شدن به بازار اين دعا را بخواند، به ‏شماره

آنچه خداوند تا روز قيامت خلق مى‏ كند، پاداش داده مى‏ شود:

سُبْحانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ للَّهِِ وَلا إِلهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ ‏الْحَمْدُ، يُحْيي وَيُميتُ وَهُوَ حَيٌّ

لايَمُوتُ، بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ.



پاك و منزّه است خداوند، و ستايش از آن خداوند است، و معبودى جز خداوند نيست، او يكتا است و شريك

ندارد، پادشاهى و فرمانروائى شايسته او است و او سزاوار ستايش است، زنده مى‏ كند و مى‏ ميراند و او

زنده ‏اى است كه هرگز نمى‏ ميرد، خير و خوبى بدست او است و او بر هر چيز توانا است.


 

منبع : عيون اخبار الرضا عليه السلام: 30/2، صحيفة الإمام الرضا عليه السلام: 150، مسند الرضا عليه

السلام: 63.

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : پنجشنبه ۲۲ مرداد۱۳۹۴ | 14:53 | نویسنده : فرهاد |
دعا براى محشور شدن با حضرت امام رضا عليه السلام :

أَللَّهُمَّ أَعْطِنِي الْهُدى، وَثَبِّتْني عَلَيْهِ امِناً، أَمْنَ مَنْ لا خَوْفَ عَلَيْهِ، وَلاحُزْنَ وَلا جَزَعَ، إِنَّكَ أَهْلُ التَّقْوى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ.

خداوندا؛ مرا هدايت كن، و بر آن ثابت بدار در حالي كه ايمن باشم، ايمنى كسى كه هيچ‏گونه ترسى بر او

نيست، و هرگز غم و غصّه و بى ‏تابى ندارد كه تو شايسته تقوا و اهل آمرزش هستى.



هر كس اين دعا را بخواند و آن را دعاى خود قرار دهد (يعنى زياد بخواند)، با حضرت امام رضا عليه السلام

محشور مى ‏شود

 



منبع : المصباح: 406، البلد الأمين: 630، الجُنّة الواقية والجَنّة الباقية (مخطوط): 59

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : پنجشنبه ۲۲ مرداد۱۳۹۴ | 14:44 | نویسنده : فرهاد |
ذکر هنگام وداع‏ :

هنگامی که پیامبر اکرم (ص) مؤمنی را وداع می‏کرد می‏فرمود:


رَحِمَكُمُ اللَّهُ وَ زَوَّدَكُمُ التَّقْوَى وَ وَجَّهَكُمْ إِلَى كُلِّ خَيْرٍ ‏

 

(خدا شما را رحمت کند و تقوا روزی‏تان نماید و به هر خیری برساند.)

 



منبع : بحارالانوار، ج 76، ص 280

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : سه شنبه ۲۰ مرداد۱۳۹۴ | 22:55 | نویسنده : فرهاد |
ثواب به عهده خداوند :

امام صادق (ع) فرمودند: کسی که بگویدَ الْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ 

(همه ثناها مخصوص خداوند است، همان گونه که شایسته آن می‏باشد)

نویسندگان آسمانی (فرشتگان) نمی‏توانند ثواب آن را بنویسند. عرض کردم: چرا؟

حضرت فرمود: چون (ثواب آن را نمی‏دانند و) عرضه می‏دارند: خدایا! از غیب آگاهی نداریم. و خداوند می‏فرماید:

هر چه که بنده ‏ام می‏گوید، بنویسید و ثواب آن باشد به عهده من

 



منبع : بحارالانوار ج 90 ص 212

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : پنجشنبه ۱۵ مرداد۱۳۹۴ | 19:42 | نویسنده : فرهاد |
دعا برای طول عمر :

برای طول عمر این دعا وارد شده که پس از نمازهای واجب خوانده می شود

 

اللَّهُمَّ إِنَّ الصَّادِقَ الْأَمِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ إِنَّكَ قُلْتَ مَا تَرَدَّدْتُ فِي شَيْ‏ءٍ أَنَا فَاعِلُهُ كَتَرَدُّدِي فِي قَبْضِ رُوحِ عَبْدِيَ

الْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَ أَكْرَهُ مَسَاءَتَهُ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ لِوَلِيِّكَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِيَةَ وَ النَّصْرَ وَ لَا

تَسُؤْنِي فِي نَفْسِي وَ لَا فِي أَحَدٍ مِنْ أَحِبَّتِي ‏و نام هر کس را می خواهی ببر

 

 

 

منبع : مصباح المتهجد ص 58

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : پنجشنبه ۱۵ مرداد۱۳۹۴ | 13:27 | نویسنده : فرهاد |
برای طولانی شدن عمر و پیروزی بر دشمنان :

رسول الله صل الله علیه و آله فرموده اند : هر کس خرسند می شود که خداوند عمر وی را طولانی کند و بر

دشمنانش پیروز گرداند ( و روزیش را افزایش دهد ) و وی را از مرگ بد نگهدارد باید بامدادان که از بستر

بر می خیزد و شامگاه ( که به بستر می رود ) سه بار بگوید :

سُبْحَانَ اللَّهِ مِلْ‏ءَ الْمِيزَانِ وَ مُنْتَهَى الْعِلْمِ وَ مَبْلَغَ الرِّضَا وَ زِنَةَ الْعَرْشِ

منبع : کنز العمال ج 2  ص 635

و در برخی نسخه ها اضافه شده : وَ سَعَةَ الْكُرْسِيِّ

منبع : بحارالانوار ج 86 ص 160

 

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : سه شنبه ۱۶ تیر۱۳۹۴ | 18:38 | نویسنده : فرهاد |
دعا برای ایمن شدن از آتش جهنم :

از حضرت صادق علیه السلام روایت شده است که هر بنده ای که هر روز هفت مرتبه بگوید :

أَسْأَلُ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّار

جهنم گوید : خدایا او را از من پناه ده .

 

 

منبع : امالی شیخ صدوق ص 98

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : یکشنبه ۱۴ تیر۱۳۹۴ | 17:8 | نویسنده : فرهاد |

ذکر از حضرت علی علیه السلام  جهت خشنودی در قیامت :

حضرت علی علیه السلام فرمودند : بنده ای که این ذکر را هنگام صبح یا شام سه مرتبه بگوید خداوند عزیز

جبار او را در روز قیامت خشنود می سازد

رَضِيتَ‏ بِاللَّهِ‏ رَبّاً وَ بِالْإِسْلَامِ‏ دِيناً وَ بِمُحَمَّدٍ نَبِيّاً وَ بِالْقُرْآنِ بَلاغاً وَ بِعَلِیٍّ اِماماً

 

 

 

منبع : اصول کافی ج ۴ کتاب الدعا ح ۳۲۷۶

 

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : چهارشنبه ۶ شهریور۱۳۹۲ | 12:17 | نویسنده : فرهاد |

ثواب عمل جن و انس:

حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند : هر کس از عصر روز جمعه این صلوات را بخواند مثل ثواب عمل جن و

انس در آن روز به او عطا می کنند :

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْأَوْصِيَاءِ الْمَرْضِيِّينَ‏ بِأَفْضَلِ‏ صَلَوَاتِكَ‏ وَ بَارِكْ‏ عَلَيْهِمْ‏ بِأَفْضَلِ بَرَكَاتِكَ وَ السَّلَامُ

 عَلَيْهِمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ

 

 

 

منبع : بحارالانوار ج ۹۰ ص ۹۴

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : پنجشنبه ۳۱ مرداد۱۳۹۲ | 8:16 | نویسنده : فرهاد |

زنده شدن اسب مرده :

سید بن طاوس داستانی را نقل می کند که در آن مردی بر اسب مرده ای دعائی خواند و او زنده شد و

 آن دعا این است

أَقْسَمْتُ‏ عَلَيْكَ‏ أَيَّتُهَا الْعِلَّةُ بِعِزَّةِ عِزَّةِ اللَّهِ وَ عَظَمَةِ عَظَمَةِ اللَّهِ وَ بِجَلَالِ جَلَالِ اللَّهِ وَ بِقُدْرَةِ قُدْرَةِ اللَّهِ وَ بِسُلْطَانِ

سُلْطَانِ اللَّهِ وَ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ بِمَا جَرَى بِهِ الْقَلَمُ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ بِلَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ إِلَّا انْصَرَفْتَ

 

 

منبع : المجتبی ص ۱۴

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : سه شنبه ۲۹ مرداد۱۳۹۲ | 11:45 | نویسنده : فرهاد |

دعا هنگام برخواستن از خواب جهت شکر خدا :

جراح مدائنی می گوید : امام صادق علیه السلام فرمودند : هر کس هنگام برخواستن از خواب بگوید :

 سُبْحَانَ رَبِّ النَّبِيِّينَ وَ إِلَهِ‏ الْمُرْسَلِينَ‏ وَ رَبِ‏ الْمُسْتَضْعَفِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي‏ يُحْيِ الْمَوْتى‏ وَ هُوَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ

 

خدای عزوجل می فرماید : بنده ی من راست گفت و شگر گزارد .

 

 

 

منبع : اصول کافی ج ۴ کتاب الدعا ح ۳۳۱۳

 

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : پنجشنبه ۱۷ مرداد۱۳۹۲ | 8:13 | نویسنده : فرهاد |

صلواتی بعد از نماز جمعه و قرارگرفتن در زمره یاران امام زمان عج :

از امام جعفر صادق علیه السلام روایت شده است : هر کس بعد از نماز جمعه هفت مرتبه این صلوات را بگوید

از اصحاب امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف خواهد بود

اللَّهُمَ‏ صَلِ‏ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ‏ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ‏ فَرَجَ‏ آلِ‏ مُحَمَّدٍ

 

 

منبع : بحارالانوار ج ۹۰ ص ۶۵

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : چهارشنبه ۱۶ مرداد۱۳۹۲ | 13:12 | نویسنده : فرهاد |

صلوات بعد از نماز صبح جمعه :

از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام نقل شده است هر که در روز جمعه بعد از نماز صبح این صلوات را

بگوید تا یک سال هیچ گناهی بر او نوشته نشود

 

اللَّهُمَّ اجْعَلْ صَلَوَاتِکَ وَ صَلوةَ مَلَائِكَتِكَ وَ حَمَلَةِ عَرْشِكَ‏ وَ جَمِيعِ‏ خَلْقِكَ‏ وَ سَمَائِكَ وَ أَرْضِكَ وَ أَنْبِيَائِكَ وَ رُسُلِكَ عَلَى

 

مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

 

 

منبع : بحار الانوار ج ۸۹ ص ۳۵۴

 

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : چهارشنبه ۱۶ مرداد۱۳۹۲ | 13:8 | نویسنده : فرهاد |

صلواتی که باعث به جا آوردن حق نعمت بهشت می شود :

اللَّهُمَ‏ صَلِ‏ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ‏ مُحَمَّدٍ وَ سَلَّم وَ اَجْزهِ عَنّا خَیْرَ الْجَزاء

 

در روایت آمده است که هر کس هر روز سه مرتبه این صلوات را بفرستد حق نعمت بهشت را به جای آورده

است و رسول خدا صل الله علیه وآله از حق تعالی رفعت درجه را برای او طلب خواهد کرد .

 

 

منبع : شرح و فضائل صلوات ص ۱۷۷

 

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : چهارشنبه ۱۶ مرداد۱۳۹۲ | 12:21 | نویسنده : فرهاد |

صلوات و خوردن از میوه درخت محبوبه در بهشت :

اللَّهُمَ‏ صَلِ‏ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ‏ مُحَمَّدٍ وَ سَلَّم

 

در کتاب ریاض الاحادیث نقل شده که رسول خدا صل الله علیه و آله فرمودند : در بهشت درختی است که آن

را محبوبه گویند و میوه  آن درخت از انار کوچکتر و از سیب بزرگتر و از شیر سفیدتر و از عسل شیرین تر است .

ازآن میوه نمی خورد مگر کسی که هر روز مداومت نماید به گفتن این صلوات .

لازم به ذکر است در هنگام مصاحفه کردن نیز فرستادن این نوع صلوات سفارش شده است که باعث پاک شدن

انسان از گناهانش می شود

 

 

منبع : دایرة المعارف صلوات ص ۶۵

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : چهارشنبه ۱۶ مرداد۱۳۹۲ | 12:17 | نویسنده : فرهاد |

ختم تهلیل در قبرستان :

حضرت علی علیه السلام می فرماید : هر که وارد قبرستان شود و این تهلیل را بخواند ثواب پنجاه سال عبادت

را برای او بنویسد و گناه پنجاه سال را از او و از پدر و مادرش محو گرداند

 

السَّلَامُ‏ عَلَى‏ أَهْلِ‏ لَا إِلَهَ‏ إِلَّا اللَّهُ‏ مِنْ أَهْلِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَا أَهْلَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ بِحَقِّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ كَيْفَ وَجَدْتُمْ قَوْلَ لَا

إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مِنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ بِحَقِّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ اغْفِرْ لِمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ احْشُرْنَا فِي زُمْرَةِ مَنْ

قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيٌّ وَلِيُّ اللَّهِ

 

 

 

 

 

منبع : بحارالانوار ج ۱۰۲ ص ۳۰۱

 

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : سه شنبه ۱۵ مرداد۱۳۹۲ | 20:6 | نویسنده : فرهاد |

 هدیه ای از سوی خدای عزوجل :

ابن عباس گويد: على بن ابى طالب روى به پيغمبر آورد و چيزى از آن حضرت خواست پيغمبر باو فرمود: يا على بآن

كه مرا پيغمبرى بحق (براى مردم) فرستاد سوگند كه نزد من هيچ از كم و بيش نيست ولى تو را چيزى مى‏آموزم

 كه دوست من جبرئيل براى من آورد و گفت يا محمد اين هديه‏اى است از نزد خداى عز و جل كه تو را بآن گرامى

داشته و به هيچ كس از پيغمبران پيشين اين هديه را نداد و آن نوزده جمله است كه هر دلسوخته و هر مصيبت

زده و هر اندوهناك و هر غمناك و هر كسى كه در خطر دزد و آتش‏سوزى باشد آن‏ها را بخواند و هر بنده‏اى كه از

پادشاهى بترسد آن كلمات را بگويد خداوند براى او وسيله رهائى فراهم سازد و آن نوزده جمله است كه چهار

جمله آن بر پيشانى اسرافيل نوشته شده و چهار جمله‏اش بر پيشانى ميكائيل و چهار جمله بر گرداگرد عرش و

چهار جمله‏اش بر پيشانى جبرئيل و سه كلمه آن در جايى كه خدا خواسته است على ابن ابى طالب عرض كرد:

يا رسول اللَّه چگونه‏ آن‏ها را بخوانيم؟ فرمود: بگو

 

 

يَا عِمَادَ مَنْ‏ لَا عِمَادَ لَهُ‏ وَ يَا ذُخْرَ مَنْ لَا ذُخْرَ لَهُ وَ يَا سَنَدَ مَنْ لَا سَنَدَ لَهُ وَ يَا حِرْزَ مَنْ لَا حِرْزَ لَهُ وَ يَا غِيَاثَ مَنْ لَا

غِيَاثَ لَهُ وَ يَا كَرِيمَ الْعَفْوِ وَ يَا حَسَنَ الْبَلَاءِ وَ يَا عَظِيمَ الرَّجَاءِ وَ يَا عَوْنَ الضُّعَفَاءِ وَ يَا مُنْقِذَ الْغَرْقَى وَ يَا مُنْجِيَ الْهَلْكَى

يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ أَنْتَ الَّذِي سَجَدَ لَكَ سَوَادُ اللَّيْلِ وَ نُورُ النَّهَارِ وَ ضَوْءُ الْقَمَرِ وَ شُعَاعُ الشَّمْسِ وَ

دَوِيُّ الْمَاءِ وَ حَفِيفُ الشَّجَرِ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ ثُمَّ تَقُولُ اللَّهُمَّ افْعَلْ بِي كَذَا وَ كَذَا

 

 

كه بطور مسلم از جاى خود برنخيزى تا اينكه دعاى تو مستجاب شود ان شاء اللَّه احمد بن عبد اللَّه گويد:

ابو صالح گفت: اين دعا را به نابخردان نياموزيد.

 

 

منبع : الخصال ترجمه فهری ج ۲ ص ۶۰۷  و  ۶۰۸

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : پنجشنبه ۳ مرداد۱۳۹۲ | 18:14 | نویسنده : فرهاد |

ثواب یک حج مقبول :

امام صادق علیه السلام فرمود : کسی که داخل بازاری یا مسجد جماعتی شود و یک بار این دعا را بخواند

برابر است با یک حج مبرور ( مقبول ) آن دعا این است :

 

أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَ اللَّهُ‏ أَكْبَرُ كَبِيراً وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيراً وَ سُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا وَ لَا حَوْلَ

وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ

 

 

 

منبع : مجموعه آثار شیخ عباس قمی ج ۲ ص ۶۳۱

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : پنجشنبه ۳ مرداد۱۳۹۲ | 18:0 | نویسنده : فرهاد |

دعای جامع دنیا و آخرت :

ار عمرو بن ابی المقدام روایت شده است که گفت : حضرت صادق علیه السلام املاء کرد بر من این دعا را

و این دعا جامع دنیا و آخرت است می گویی بعد از حمد و ثنای خداوند عزوجل :

 

اللَّهُمَ‏ أَنْتَ‏ اللَّهُ‏ لا إِلهَ‏ إِلَّا أَنْتَ‏ الْحَلِيمُ‏ الْكَرِيمُ‏ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ  وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ‏ الْواحِدُ

الْقَهَّارُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْمَلِكُ الْجَبَّارُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الرَّحِيمُ الْغَفَّارُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ‏ شَدِيدُ

الْمِحالِ‏ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ‏ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ‏ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ‏ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ

الْمَنِيعُ الْقَدِيرُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْغَفُورُ الشَّكُورُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْحَمِيدُ الْمَجِيدُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا

أَنْتَ‏ الْغَفُورُ الْوَدُودُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْحَلِيمُ الدَّيَّانُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا

أَنْتَ الْجَوَادُ الْمَاجِدُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْغَائِبُ الشَّاهِدُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ

إِلَّا أَنْتَ الظَّاهِرُ الْبَاطِنُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ‏ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَلِيمٌ تَمَّ نُورُكَ فَهَدَيْتَ وَ بَسَطْتَ يَدَكَ فَأَعْطَيْتَ رَبَّنَا

 وَجْهُكَ أَكْرَمُ الْوُجُوهِ وَ جِهَتُكَ خَيْرُ الْجِهَاتِ وَ عَطِيَّتُكَ أَفْضَلُ الْعَطَايَا وَ أَهْنَؤُهَا تُطَاعُ رَبَّنَا فَتَشْكُرُ وَ تُعْصَى رَبَّنَا فَتَغْفِرُ

 لِمَنْ شِئْتَ تُجِيبُ الْمُضْطَرِّينَ وَ تَكْشِفُ السُّوءَ وَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ وَ تَعْفُو عَنِ الذُّنُوبِ‏ لَا تُجَازَى أَيَادِيكَ وَ لَا تُحْصَى نِعَمُكَ

وَ لَا يَبْلُغُ مِدْحَتَكَ قَوْلُ قَائِلٍ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَ رُوحَهُمْ وَ رَاحَتَهُمْ وَ سُرُورَهُمْ وَ

أَذِقْنِي طَعْمَ فَرَجِهِمْ وَ أَهْلِكْ أَعْدَاءَهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ

النَّارِ وَ اجْعَلْنَا مِنَ الَّذِينَ‏ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ‏ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ وَ اجْعَلْنِي مِنَ‏ الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَلى‏ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ‏ وَ ثَبِّتْنِي‏

بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ بَارِكْ لِي فِي الْمَحْيَا وَ الْمَمَاتِ وَ الْمَوْقِفِ وَ النُّشُورِ وَ الْحِسَابِ وَ

الْمِيزَانِ وَ أَهْوَالِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ سَلِّمْنِي عَلَى الصِّرَاطِ وَ أَجِزْنِي عَلَيْهِ وَ ارْزُقْنِي عِلْماً نَافِعاً وَ يَقِيناً صَادِقاً وَ تُقًى وَ

بِرّاً وَ وَرَعاً وَ خَوْفاً مِنْكَ وَ فَرَقاً  يُبْلِغُنِي مِنْكَ زُلْفَى وَ لَا يُبَاعِدُنِي عَنْكَ وَ أَحْبِبْنِي وَ لَا تُبْغِضْنِي وَ تَوَلَّنِي وَ لَا تَخْذُلْنِي

وَ أَعْطِنِي مِنْ جَمِيعِ خَيْرِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ وَ أَجِرْنِي مِنَ السُّوءِ كُلِّهِ بِحَذَافِيرِهِ مَا عَلِمْتُ

مِنْهُ وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ‏

 

 

منبع : کافی ج ۲ ص ۵۸۴

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : پنجشنبه ۳ مرداد۱۳۹۲ | 14:57 | نویسنده : فرهاد |

ختم جهت نوشتن چهل و پنج هزار حسنه :

حضرت امام صادق علیه السلام فرموده اند  : هر کس روزی ده بار بگوید :

أَشْهَدُ أَنْ‏ لا إِلهَ‏ إِلَّا اللَّهُ‏ وَحْدَهُ‏ لا شَرِيكَ‏ لَهُ‏، إِلَهاً وَاحِداً صَمَداً، لَمْ يَتَّخِذْ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً

 

خداوند برای او چهل و پنج هزار حسنه می نویسد و چهل و پنج هزار گناه او را محو می کند و چهل و پنج هزار

درجه برای او بالا میبرد

 

منبع : اصول کافی ج ۴ کتاب الدعا ص ۲۸۶ ح ۳۲۵۵

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : سه شنبه ۱ مرداد۱۳۹۲ | 18:6 | نویسنده : فرهاد |

ختم دعای شیبه هذلی جهت گشوده شدن هشت در بهشت :

کلینی و ابن بابویه و دیگران با سند های معتبر از حضرت امام  محمد باقر علیه السلام روایت کرده اند که شبیه

هذلی به خدمت حضرت رسول صل الله علیه و آله آمدو گفت : یا رسول الله من پیر شده ام و قوه ام وفا نمی کند

به اعمالی که قبل از این خود را به آن عادت داده بودم از نماز و روزه و حج و جهاد پس مرا تعلیم کن کلامی که

خدا مرا به آن نفع بخشد و بر من سبک و آسان باشد .

حضرت فرمودند : هر گاه از نماز صبح فارغ شوی ده مرتبه بگو :

سُبْحَانَ‏ اللَّهِ‏ الْعَظِيمِ‏ وَ بِحَمْدِهِ‏ لَا حَوْلَ‏ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ‏ الْعَلِيِ‏ الْعَظِيمِ‏

تا خدا به تو به برکات این دعا از کوری و دیوانگی و خوره و پیسی و پریشانی و خرف شدن عافیت دهد .

شبیه گفت : یا رسول الله این برای دنیای من است . برای آخرت من چیزی بفرما . فرمودند : بعد از هر نماز بگو

اللَّهُمَّ اهْدِنِي مِنْ عِنْدِكَ وَ أَفِضْ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ وَ انْشُرْ عَلَيَّ مِنْ رَحْمَتِكَ وَ أَنْزِلْ عَلَيَّ مِنْ بَرَكَاتِكَ

سپس حضرت فرمودند : اگر بر این مواظبت کنی و عمدا تا وقت ترک نکنی وقتی به صحرای محشر در می آیی

هشت در بهشت برای تو گشوده می شود و از هر دری که می خواهی داخل شوی

 

منبع : ثواب الاعمال ص 145

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : دوشنبه ۲۴ تیر۱۳۹۲ | 17:28 | نویسنده : فرهاد |

ختم دعای صنمی قریش :

برای مطالب و حوائج مشروعه 40 مرتبه خواندن مجرب است و کیفیت آن این است که شنبه 1 مرتبه و یک

شنبه 3 مرتبه و دوشنبه 5 مرتبه و سه شنبه 7 مرتبه و چهار شنبه 7 مرتبه و پنج شنبه 8 مرتبه و جمعه 9

مرتبه که در مجموع 40 مرتبه خواهد شد بخواند .

منبع : منتخب الختوم ص 92

 

اما اصل دعا :

در کتاب بحارالانوارجلد 85 صفحه 240 از مصباح کفعمی نقل شده است که دعای صنمی قریش دعائی عظیم

 الشأن و بلند مرتبه است و ازاسرار مشکله و بهترین اذکار است . عبدالله ابن عبّاس از امیرالمؤمنین علی علیه

السلام نقل کرده است که آن حضرت در قنوت نماز آنرا می خواندند و شبها و روزها و سحرها بر آن مواظبت

داشتند و بعضی از علما نوشته اند خواندن این دعا برای بر آمدن حوائج وخواسته ها مجرب است و روایت شده

است که خوانندۀ این دعا مانند کسی است که در رکاب رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم در جنگ بدر

 احد و حنین هزار تیر انداخته است .

بسم الله الرّحمن الرّحیم

أللَّهُـمَّ صَـلِّ عَـلی مُـحَمَّـدٍ وَ آلِ مُحَـمَّـدٍ‌ أللَّهُمَّ العَـن صَنَمي قُرَیشٍ وَجِبتَیهَا وَ طاغُـوتَیها وَ إفکَـیها وَابنَـتَیهِمَا اللَّذَینِ

خالَفا أمرَکَ وَ أنکَرا وَحـیَکَ وَ جَـحَدا اِنعـامَکَ وَ عَـصَیا رَسِولَکَ وَ قَـلَّبا دینَکَ وَ حَرَّفا کِتابَکَ وَ عَـطَّلا اَحکامَکَ وَ اَبطَلا

فَـرائِضَکَ وَ اَلحَدا في آیاتِکَ وَعـادَیا اَولِیائَکَ وَ والَیا أعدائَکَ وَخَرَّبا بِلادِکَ وَأفـسَدا عِبادَکَ. ‌أللَّهُمَّ العَـنهُما وَ انصارَهُما

فَـقَـد أخرَبا بَیتَ الـنـُّبـُوَّةِ وَ رَدَما بابَهُ وَ نَقَـضا سَقـفَهُ وَ اَلحَـقا سَـمـآئَهُ بِأرضِهِ وَ عالِیهُ بِسافِـلِهِ وَ ظاهِرَهُ بِباطِـنِهِ وَ

استَاصَلا اَهلَهُ وَ اَبادا اَنصارَهُ وَ قَتَلا اَطفالَهُ وَ اَخلَیا مِنبَرَهُ مِن وَصِیِّهِ وَ وارِثِه وَ جَحَدا نُبُوَّتَه وَ اَشرَکا بِرَبِّهُما فَعَـظِّم

ذَنبَهُما وَ خَلِّدهُـما في سَقَرَ وَ ما اَدراکَ ما سَقَـرُ لاتُبقي وَ لاتَذَر. ‌أللَّهُمَّ العَـنهُم بِعَـدَدِ کُلِّ مُنکَرٍ اَتَوهُ وَ حَقٍّ اَخفَـوهُ

وَ مِـنـبَرٍ عَلَوهُ وَ مُؤمِنٍ اَرجَوهُ وَ مُنافِقٍ وَلَّوهُ وَ وَلِِّّيٍ آذَوهُ وَ طَـریدٍ آوَوهُ وَ صادِقٍ طَـرَدُوهُ وَ کافِـرٍ نَصَـرُوهُ وَ اِمامٍ

 قَهَـرُوهُ وَ فَرضٍ غَـیَّرُوهُ وَ اَثَرٍ اَنکَرُوهُ وَ شَرٍّ اَضمَرُوهُ وَ دَمٍ اَراقـُوهُ وَ خَبرٍ بَدَّلُوهُ وَ حُکمٍ قَلَّبوُهُ وَ کُفرٍ اَبدَعُوهُ و کِذبٍ

دَلَّسُوهُ وَ اِرثٍ غَضَبُوهُ وَ فَيءٍ اقتَطَعُوهُ وَ سُحتٍ اَکَلُوهُ وَ خُمسٍ اِستَحَلُّوهُ وَ باطِلٍ اَسَّسُوهُ وَ جَورٍ بَسَطُـوهُ وَ ظُـلمٍ

نَشَـرُوهُ وَ وَعدٍ اَخلَفُـوهُ وَ عَهـدٍ نَـقَضُوهُ وَ حَـلالٍ حَرَّمُوهُ وَ حَرامٍ حَلُّلُوهُ وَ نِـفاقٍ اَسَرُّوهُ وَ غَـدرٍ اَضمَرُوهُ وَ بَطنٍ فَتَقُوهُ وَ

ضِلعٍ کَسَّروُهُ وَ صَکٍّ مَزَّقُوهُ وَ جَنینٍ اَسقَطُوهُ وَ شَملٍ بَدَّدُوهُ وَ ذَلیلٍ اَعَزُّوهُ وَ عَـزیزٍ اَذَلُّوهُ وَ حَقٍّ مَنَعُوهُ وَ اِمامٍ خالَفُوهُ ،

 أللّهُمَّ العَنهُما بِکُلِّ آیَةٍ حَرَّفُوها وَ فَریضَةٍ تَرَکُوها وَ سُنَّةٍ غَیَّرُوها وَ اَحکامٍ عَطَّلُوها وَ اَرحامٍ قَطَعُوها وَ شَهـاداتٍ

کَتَمُـوها وَ وَصِـیَّةٍ ضَیَّعُوها وَ اَیمانٍ نَکَثُوها وَ دَعـوَی اَبطَــلُوها وَ بَیِّنَةٍ أنکَرُوها وَ حـیـلَةٍ اَحـدَثـُوها وَ خِـیانَةٍ اَورَدُوها وَ

عَـقـَبَةٍ ارتَـقُـوهـا وَ دِبابٍ دَحرَجُوها وَ اَزیافٍ لَزِمُوها و اَمانَةٍ خانُوها. أللّهُمَّ العَنهُما في مَکنُونِ السِّرِ وَ ظاهِرِ العَلانِیَةِ

 لَعناً کَثیراً دآئِباً اَبَـداً دائِماً سَرمَـداً لاانقِـطاعَ لِاَمَـدِهِ وَ لا نَـفـادَ لِعَدَدِهِ یَغدُو اَوَّلُهُ وَ لا یـَرُوحُ آخِـرُهُ لَهُم وَ لِاَعـوانِهِم وَ

اَنصارِهِم وَ مُحِبّیهُم وَ مُوالیهِم وَ المُسَّلِمینَ لَهُـم وَ المـآئِلـینَ إلَـیهِـم وَ النَّـاهِـضـیـنَ بِـاَجـنَتِـهِـم وَ الـمُــقـتـَدیـنَ

بِکَـلامـِهـِـم وَ الـمُصـَدِّقینَ بِاَحکامَهُم. سپس چـهـار مـرتـبـه بگو: اَللّهُمَّ عَذِّبهُم عَذاباً یَستَغیثُ مِنهُ اَهلُ النّارِ آمینَ

رَبَّ العالَمینَ.


خداوندا درود بفرست بر محمّد و آل محمّد(صلی الله علیه وآله وسلم) خداوندا لعـنت کن دو بـت قریشی

 (ابوبکر و عمر) را و دو افسونگر آنها را، و دو تجاوزگر آنها را، و دو دروغگوی آنها را، و دو دختران آنها (عایشه و

حفصه) را لعنت کن، آن دو نفری که فرمانت را زیر پا نـهادند، و وحی تو را نپـذیـرفتند، و نعـمتهایت

(ولایت و امامت) را نپذیرفته و انکار کردند، و نافرمانی پیامبرت را کردند، و دینت را واژگون و کتابت را دگرگون و

احکامت را تعطیل کردند، و واجباتت را به تباهی کشیدند، و به آیاتت ستیزه کردند، و دشمنی کردند با

دوستانت و دوستی کردنـد با دشمنانت، و شهرهـای تو را ویران ساختند، و بـندگانت را تباه کردند، خدایا لعنت

 کن آن دو و نیز پیروانشان را، آندو ویران ساختند خانه وحی را، و درب آن را بستند، و سقف آنرا شکسته، و

 آسمان و زمین و فرا و نشیب و درون و برونش را بهم پیوسته و بنیاد اهلش را بر انداخته و یاورانش را به

 درماندگی انداختند، و کودکانـش را کشته، و منبر نبوت را از وصیّ نبی و وارث پـیـامبر، تـهی کردند، و انـکـار

نبوتش کردند، و به خدایشان در دل تخم شرک کاشتند. پس خدایا گناه آن دو را بزرگ شمار و برای همیشه در

جهنم سقر (طبقه زیرین) جایشان بده، جهنمی که بندگان نمی توانند شدت عذابش را درک کنند، جهنمی

که نه چیزی را باقی میگذارد و نه رها میسازد، خدایا آن دو و پیروانشان را به عـدد هـر کار نـاروایی که انجام

دادند لـعنـت کن، و به عدد هر حقیقتی که مخفی داشتند، و بر هر منبری که به ظلـم بر آن بالا رفتند، و بر هر

منافقی که سرپرست شدند، و هر مـؤمن و شیعه ای که تبعیدش کردند، و هر پیرو ولایتی را که اذیت کردند،

و هر رانده ای که در پناه خود آورده، و هر راستـگویی که راندند، و هر کـافری که یـاری کردنـد، و هـر امام بر

حقی که مقهورش کردند، هر واجبی که آن را تـغیـیر دادند، و هـر آیه ای که انکـار کردنـد، و هـر بدی که در

دل نهان داشتند، و هر خونی که به ناحق ریختند، و هر حدیثی که آن را عوض کردند، و هر حکمی که واژگون

ساختند و هر کفری که بدعت گذاشتند، و هر دروغی که نیرنگ بازانه راست نمودند، و هر میراثی که آشکارا

بر آن دست یافتند، و هر غنیمتی که به ناحقّ ملک خود ساختند و هر مال حرامی که خوردند، و هـر خمسی

که برای غـیر اهـلش حـلال شمردند، و هر خلاف واقعی که اساس آن را نهادند، و هر ستمی که گسترش

دادند، و هر ظلمی که پراکندند، و وعده هایی که بدان وفا نکردند، و هر پیمانی که شکستند، و حلال هایی که

 تحریم نمودند، و حرام هایی که حـلال کردند، و هر نفاقی که در دل پنهان داشتند، و هر کیدی که پنهان

داشتند و هر پهـلویی که شکستند، و هر سندی که آن را دریدند، و هر جـنـینی که سبب سقط آن شدند،

و هر اجتماعی که پـراکندند، و هر خواری که عـزت بخـشیـدند، و هر عـزیـزی که خوارش کردند، و هر حـقی

 کـه از صـاحبانش باز داشتند، و هر امامی که مخالـفـتش کردند، خدایا لـعـنـت کن آنان را به عـدد هـر آیه ای

که آن را تغییر دادند، و هر واجبی که آن را ترک کردند و هـر سنتی که تغیـیرش دادند،، و احکامی که تعطیل

 کردند، و هر رحمی که قطع کردند، و هر گواهی که کتمان کردند، و هر وصیتی که تباه و هر پیمانی که

شکستند، و هر ادعای حقی که باطل و هر بینه ای که انکار و هر نیرنگی که آن را پرداختند، و هر خیـانـتی

 که وارد دیـن کردند، و هر گردنه ای که بالای آن رفتند (برای کشتن پیامبر صل الله علیه و آله) و هر سنگی که

لغزانیدند، و هر بدعت و تقلبی که همراه داشتند، و هر امانتی که در آن خیانت کردند. خـدایـا لـعنـت کن آن دو

(عـمر و ابوبکر (لعنة الله علیهما) را در پنهان و آشکارا و بر آنها لعنتی فرست زیاد، پیوسته، مدام، بی ابتدا و بی

انتها، لعنتی که زمانـش پایانی ندارد و عددش را انتـهـایی نیست، لـعـنـتی که آغـازش را صـبحی باشد ولی

انجامـش را شبی نباشد، لعنت تو باد بر آنان و یارانـشان و مـدد کـارانشـان و دوسـتـانـشان و مـرتـبطین با

آنان و کسانی که خود را در اختیار آنان گذاشته اند و به آنان مـایـلنـد و به آن دل بسته اند، و به بالهای آنها

از زمین برخاسته اند، و پـیـروی کـردنـد از سخـنـان آنان، و قــضـاوت هــای بـاطـل آنـان را تـصـدیق نـمـودند.

سپس چـهـار مـرتـبـه بگو: خداوندا عذاب فرما آنانرا، عذابی که استغاثه و فریاد اهل آتش از آن عذاب بلندست

 آمین رب العالمین.

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : چهارشنبه ۱۹ تیر۱۳۹۲ | 19:6 | نویسنده : فرهاد |

دعای أَعْدَدْتُ و بخشش چهار هزار گناه کبیره :

در بلد الامین از حضرت رسول اکرم صل الله علیه وآله روایت کرده است :هر که هر روز ده مرتبه این دعا را بخواند

حق تعالی 4000 گناه کبیره او را بیامرزد و او را از سکرات مرگ و فشار قبر و صد هزار هول قیامت نجات دهد و از

شر شیطان و لشکرهای او محفوظ گرداند و قرضش ادا شود و هم و غمش ذایل گردد  و این است دعا :

أَعْدَدْتُ‏ لِكُلِ‏ هَوْلٍ‏ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ لِكُلِّ هَمٍّ وَ غَمٍّ مَا شَاءَ اللَّهُ وَ لِكُلِّ نِعْمَةٍ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لِكُلِّ رَخَاءٍ الشُّكْرُ لِلَّهِ وَ لِكُلِّ

أُعْجُوبَةٍ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ لِكُلِّ مُصِيبَةٍ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‏ وَ لِكُلِ‏ ضِيقٍ حَسْبِيَ اللَّهُ وَ

لِكُلِّ قَضَاءٍ وَ قَدَرٍ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ وَ لِكُلِّ عَدُوٍّ اعْتَصَمْتُ بِاللَّهِ وَ لِكُلِّ طَاعَةٍ وَ مَعْصِيَةٍ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ

الْعَظِيمِ‏

منبع :بحارالانوار ج 87 ص 5

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : سه شنبه ۱۸ تیر۱۳۹۲ | 18:32 | نویسنده : فرهاد |

دعایی که ذوالقرنین می خواند :

در کتاب جنات الخلود آمده است : ذوالقرنین در آخر عمرش با ششصد هزار نفر به زیارت خانه خدا ( حج ) رفت در

مسجد الحرام خدمت حضرت ابراهیم علیه السلام رسید . آن حضرت از او پرسید : این نعمت ها را چگونه به دست

آورده ای ؟ گفت به علت مداومت به این دعا :

سُبْحَانَ‏ مَنْ‏ هُوَ بَاقٍ‏ لَا يَفْنَى‏ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ عَالِمٌ لَا يَنْسَى سُبْحَانَ مَنْ هُوَ حَافِظٌ لَا يَسْقُطُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ بَ

صِيرٌ لَا يَرْتَابُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ قَيُّومٌ لَا يَنَامُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ مَلِكٌ لَا يُرَامُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ عَزِيزٌ لَا يُضَامُ سُبْحَانَ مَنْ

هُوَ مُحْتَجِبٌ لَا يُرَى سُبْحَانَ مَنْ هُوَ وَاسِعٌ لَا يَتَكَلَّفُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ قَائِمٌ لَا يَلْهُو سُبْحَانَ مَنْ هُوَ دَائِمٌ لَا يَسْهُو

 

منبع : مستدرک الوسائل ج 5 ص 398 باب 43

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : دوشنبه ۱۷ تیر۱۳۹۲ | 18:16 | نویسنده : فرهاد |

دعایی با فضایل بسیار :

دعایی است که در کتاب مذکور از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده و آن حضرت از پدرانش از

حضرت امیر المونین علیه السلام که فرمودند : رسول خدا صل الله علیه و آله این دعا را به من تعلیم فرموند و امر

نمودند که آن را مراقبت کنم در هر ساعت به جهت هر شدت و رخاء و یاد بدهم به جانشین بعد از خودم و مفارقت

نکنم از این دعا در مدت عمرم تا ملاقات کنم خدا را در فردای روز قیامت و فرمودند : همه روز صبح و شام این دعا

را بخوان که گنجی از گنج های عرش است . گفتم : چه بگویم ؟ فرمود : بخوان دعایی را که برایت بعد از بیان ثواب

آن می گویم . ابی بن کعب انصاری عرض کرد : یا رسول الله ثواب خواندن این دعا چیست ؟ فرمودند : ساکت باش

ای ابی بن کعب انصاری گفتار دانایان به آن چه از برای صاحب این دعا نزد خدای عز و جل می باشد از مزید و

کرامت نارسا می باشد .

عرض کرد : پدر  و مادرم فدای شما برای ما بیان فرمایید و ما را خبر دهید که ثواب این دعا چیست ؟ پیغمبر

خندیدند و فرمودند : به درستی که پسر آدم حریص است به آن چه از او بازداشته شده به همین زودی خبر

میدهم شما را به بعضی از ثواب این دعا . کسی که می خواند خدا را به این دعا خیر و خوبی از آسمان بر او

فرو می ریزد و خدا بر او سکینه را فرو می فرستد و او را رحمت فرا می گیرد و از برای او این دعا منتهی نمی

باشد مگر عرش پروردگار عالیمان و از برای او صدایی است دور عرش مانند صدای زنبور عسل و خدا نظر رحمت

به او می فرماید و هر کس سه مرتبه این دعا را بخواند هر خیری در دنیا و آخرت از خدا بخواهد به او عطا می

فرماید و او را از عذاب قبر می رهاند و تنگی صدر را از او برطرف می کند .

پس چون روز قیامت شود صاحب این دعا بر اسبی از در سفید سوار شود و در محضر عدل الهی بایستد و خدای

تعالی همه کرامت ها به او ارزانی دارد و به او خطاب فرماید : ای بنده من ! هر جای بهشت که می خواهی منزل

بگیر علاو ه بر آن چه از برای او نزد حق تعالی از زیادی و کرامت است آن چه هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی

نشنیده و بر دل هیچ مخلوقی خطور نکرده و بر زیان هیچ توصیف کننده ای جاری نشده .

سلمان فارسی عرض کرد : فدایت شوم از ثواب این دعا بیشتر بفرمایید . فرمودند ای ابا عبد الله قسم به آن

خدایی که به حق مرا به پیغمبری فرستاد اگر این دعا را بر دیوانه بخوانند هوشیار شود و اگر عاق والدین بخواند

خداوند اسباب اصلاحش را فراهم آورد و اگر زنی دشوار زاید نزد او این دعا را بخوانند زودتر از چشم بر هم زدن

بزاید . آری ای سلمان سوگند به آن کسی که مرا به پیامبری مبعوث فرمود کسی نیست که خدا را به این دعا

چهل شب جمعه بخواند مگر آنکه خداوند گناهانی که بین او و آدمیان است یا میان او و پروردگارش می باشد

بیامرزد . سوگند به آن کسی که مرا به پیامبری مبعوث فرمود کسی نیست که خدا را به این دعا بخواند مگر

آنکه خداوند غم و اندوه دنیا و مرض را از قلب او خارج سازد . بلی ای سلمان هر که این دعا را بخواند و به امید

ثواب بخوابد حق تعالی به عدد هر حرفی از آن هزار ملک از کروبیین را بفرستد که چهره های ایشان بهتر از

خورشید و ماه شب چهاردهم باشد .

سلمان عرض کرد : آیا خدا به این بنده این همه ثواب را به خاطر این دعا عطا می فرماید ؟ فرمودند خبر مده

همه مردم را به این مطلب تا تو را خبردار کنم از امری عظیم تر از این . عرض کرد : آیا مرا به کتمان امر می

فرمایید ؟ فرمودند می ترسم دیگر عملی ا نجام ندهند و به اعتماد بر این دعا عبادت را ترک کنند . عرض کرد

مرا خبر دهید . فرمودند : بلی ای سلمان هر که گناهان کبیره مرتکب شده باشد چون این دعا را بخواند اگر

در آن شب یا در آن روز بمیرد شهید مرده باشد و اگر بی توبه مرده باشد خدا به کرم و عفوش او را بیامرزد

 

نقل شده از مهج الدعوات :

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْمُبِينُ الْمُدَبِّرُ بِلَا وَزِيرٍ وَ لَا خَلْقٍ مِنْ عِبَادِهِ يَسْتَشِيرُ

الْأَوَّلُ غَيْرُ مَصْرُوفٍ وَ الْبَاقِي بَعْدَ فَنَاءِ الْخَلْقِ الْعَظِيمُ الرُّبُوبِيَّةِ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ وَ فَاطِرُهُمَا وَ مُبْتَدِعُهُمَا بِغَيْرِ

عَمَدٍ خَلَقَهُمَا وَ فَتَقَهُمَا فَتْقاً فَقَامَتِ السَّمَاوَاتُ طَائِعَاتٌ بِأَمْرِهِ وَ اسْتَقَرَّتِ الْأَرَضُونَ بِأَوْتَادِهَا فَوْقَ الْمَاءِ ثُمَ‏ عَلَا رَبُّنَا فِي

السَّمَاوَاتِ الْعُلَى- الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى‏. لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ ما تَحْتَ الثَّرى‏

فَأَنَا أَشْهَدُ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لَا رَافِعَ لِمَا وَضَعْتَ وَ لَا وَاضِعَ لِمَا رَفَعْتَ وَ لَا مُعِزَّ لِمَنْ أَذْلَلْتَ وَ لَا مُذِلَّ لِمَنْ أَعْزَزْتَ وَ لَا مَانِعَ

لِمَا أَعْطَيْتَ وَ لَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ كُنْتَ إِذْ لَمْ تَكُنْ سَمَاءٌ مَبْنِيَّةٌ وَ لَا أَرْضٌ مَدْحِيَّةٌ وَ لَا

شَمْسٌ مُضِيئَةٌ وَ لَا لَيْلٌ مُظْلِمٌ وَ لَا نَهَارٌ مُضِي‏ءٌ وَ لَا بَحْرٌ لُجِّيٌّ لَا جَبَلٌ رَاسٍ وَ لَا نَجْمٌ سَارٍ وَ لَا قَمَرٌ مُنِيرٌ وَ لَا رِيحٌ

 تَهُبُّ وَ لَا سَحَابٌ يَسْكُبُ وَ لَا بَرْقٌ يَلْمَعُ وَ لَا رَعْدٌ يُسَبِّحُ وَ لَا رُوحٌ تَنَفَّسُ وَ لَا طَائِرٌ تَطِيرُ وَ لَا نَارٌ تَتَوَقَّدُ وَ لَا مَاءٌ يَطَّرِدُ

كُنْتَ قَبْلَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ كَوَّنْتَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ وَ قَدَرْتَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ ابْتَدَعْتَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ وَ أَغْنَيْتَ وَ أَفْقَرْتَ وَ أَمَتَّ وَ

أَحْيَيْتَ وَ أَضْحَكْتَ وَ أَبْكَيْتَ وَ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَيْتَ فَتَبَارَكْتَ يَا اللَّهُ وَ تَعَالَيْتَ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْخَلَّاقُ

الْمُعِينُ أَمْرُك‏ غَالِبٌ وَ عِلْمُكَ نَافِذٌ وَ كَيْدُكَ غَرِيبٌ وَ وَعْدُكَ صَادِقٌ وَ قَوْلُكَ حَقٌّ وَ حُكْمُكَ عَدْلٌ وَ كَلَامُكَ هُدًى وَ وَحْيُكَ

 نُورٌ وَ رَحْمَتُكَ وَاسِعَةٌ وَ عَفْوُكَ عَظِيمٌ وَ فَضْلُكَ كَثِيرٌ وَ عَطَاؤُكَ جَزِيلٌ وَ حَبْلُكَ مَتِينٌ وَ إِمْكَانُكَ عَتِيدٌ وَ جَارُكَ عَزِيزٌ وَ

بَأْسُكَ شَدِيدٌ وَ مَكْرُكَ مَكِيدٌ أَنْتَ يَا رَبِّ مَوْضِعُ كُلِّ شَكْوَى حَاضِرُ كُلِّ مَلَإٍ وَ شَاهِدُ كُلِّ نَجْوَى مُنْتَهَى كُلِّ حَاجَةٍ مُفَرِّجُ

كُلِّ حُزْنٍ غَنِيُّ كُلِّ مِسْكِينٍ حِصْنُ كُلِّ هَارِبٍ أَمَانُ كُلِّ خَائِفٍ حِرْزُ الضُّعَفَاءِ كَنْزُ الْفُقَرَاءِ مُفَرِّجُ الْغَمَّاءِ مُعِينُ الصَّالِحِينَ

ذَلِكَ اللَّهُ رَبُّنَا لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ تَكْفِي مِنْ عِبَادِكَ مَنْ تَوَكَّلَ عَلَيْكَ وَ أَنْتَ جَارُ مَنْ لَاذَ بِكَ وَ تَضَرَّعَ إِلَيْكَ عِصْمَةُ مَنِ اعْتَصَمَ

بِكَ نَاصِرُ مَنِ انْتَصَرَ بِكَ تَغْفِرُ الذُّنُوبَ لِمَنِ اسْتَغْفَرَكَ جَبَّارُ الْجَبَابِرَةِ عَظِيمُ الْعُظَمَاءِ كَبِيرُ الْكُبَرَاءِ سَيِّدُ السَّادَاتِ مَوْلَى

 الْمَوَالِي صَرِيخُ الْمُسْتَصْرِخِينَ مُنَفِّسٌ عَنِ الْمَكْرُوبِينَ مُجِيبُ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّينَ أَسْمَعُ السَّامِعِينَ أَبْصَرُ النَّاظِرِينَ

أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ أَسْرَعُ الْحَاسِبِينَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ قَاضِي حَوَائِجِ الْمُؤْمِنِينَ مُغِيثُ الصَّالِحِينَ أَنْتَ اللَّهُ

 لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَنْتَ الْخَالِقُ وَ أَنَا الْمَخْلُوقُ وَ أَنْتَ الْمَالِكُ وَ أَنَا الْمَمْلُوكُ وَ أَنْتَ الرَّبُّ وَ أَنَا الْعَبْدُ وَ أَنْتَ

الرَّازِقُ وَ أَنَا الْمَرْزُوقُ وَ أَنْتَ الْمُعْطِي وَ أَنَا السَّائِلُ وَ أَنْتَ الْجَوَادُ وَ أَنَا الْبَخِيلُ وَ أَنْتَ الْقَوِيُّ وَ أَنَا الضَّعِيفُ وَ أَنْتَ الْعَزِيزُ

 وَ أَنَا الذَّلِيلُ وَ أَنْتَ الْغَنِيُّ وَ أَنَا الْفَقِيرُ وَ أَنْتَ السَّيِّدُ وَ أَنَا الْعَبْدُ وَ أَنْتَ الْغَافِرُ وَ أَنَا الْمُسِي‏ءُ وَ أَنْتَ الْعَالِمُ وَ أَنَا الْجَاهِلُ وَ

 أَنْتَ الْحَلِيمُ وَ أَنَا الْعَجُولُ وَ أَنْتَ الرَّحْمَنُ وَ أَنَا الْمَرْحُومُ وَ أَنْتَ الْمُعَافِي وَ أَنَا الْمُبْتَلَى وَ أَنْتَ الْمُجِيبُ وَ أَنَا الْمُضْطَرُّ وَ أَنَا

أَشْهَدُ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْمُعْطِي عِبَادَكَ بِلَا سُؤَالٍ وَ أَشْهَدُ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الْمُتَفَرِّدُ الصَّمَدُ

الْفَرْدُ وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ وَ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَ اسْتُرْ عَلَيَّ عُيُوبِي

 وَ افْتَحْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ رِزْقاً وَاسِعاً يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ- وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِ‏ الْعالَمِينَ‏ وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ‏

 وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيم‏

 منبع : مهج الدعوات ص 158 - صحیفه علویه ص 212 د 123

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : دوشنبه ۱۷ تیر۱۳۹۲ | 16:51 | نویسنده : فرهاد |

دعایی عظیم الشان :

سلمان فارسی از حضرت امیر المومنین علی علیه السلام روایت کرده که فرمود : از حضرت رسول خدا صل الله

علیه و  آله شنیدم که فرمود : یا علی اگر کسی این دعا را بر صفحه های آهن بخواند آب می شود . قسم به

خدایی که به حق مرا معبوث به پیغمبری فرمود اگر کسی این دعا را بر آب جاری بخواند هر آینه آب ساکن گردد

تا بر آن بگذرد قسم به خدای که به حق مرا به پیغمبری برانگیخت هر کس به نهایت گرسنگی و تشنگی رسد

و چاره ای نداشته باشد چون این دعا را بخواند خدا وی را سیر و سیراب فرماید قسم به خداوندی که مرا به

راستی  پیغمبر قرار داد اگر مردی این دعا را بخواند بر کوهی که مانع باشد میان او و موضعی که می خواهد

برود هر آینه کوه شکافته شود تا عبور نماید سوگند به خدایی که مرا به نبوت برانگیخت اگر این دعا را بر دیوانه

بخوانند هوشیار گردد . قسم به خداوندی که مرا به حق به پیغمبری فرستاد اگر این دعا را بخوانند بر زنی که

دشوار زاید خدای تعالی بر او زائیدن را آسان گرداند .

قسم به خدایی که مرا به پیغمبری به حق فرستاد اگر بخواند مردی این دعا را و خانه او در وسط شهری باشد

که تمامی آن شهر آتش گرفته باشد البته خانه او نجات یابد و نسوزد . قسم به خدایی که مرا به راستی به

پیغمبری بر انگیخت اگر کسی این دعا را چهل شب جمعه بخواند حق تعالی هر گناهی که میان او  و آدمیان

باشد بیامرزد . قسم به خدایی که مرا به نبوت مبعوث کرد کسی که این دعا را بر پادشاه ستمگری بخواند

خدا او را مطیع وی گرداند . سوگند به خدایی که مرا به درستی به پیغمبری مبعوث فرمود کسی که وقت

خوابیدن این دعا را بخواند خدای تعالی به هر حرفی از این دعا هزار هزار ملک از روحانیّین را به سوی او

بفرستد که چهره های ایشان هفتاد برابر بهتر از خورشید و ماه است که از خدا طلب آمرزش برای او کنند و

حسنات از برای او بنویسند و درجات او را بلند گردانند .

سلمان گفت : من عرض کردم پدرم و مادرم فدای شما یا امیر المومنین آیا به سبب این اسماء همه این ثواب ها

را عطا می فرمایند ؟ فرمود من به حضرت پیغمبر خدا صل الله علیه و آله عرض کردم : پدرم و مادرم فدای شما

یا رسول الله آیا همه این ثواب ها را به خواننده این دعا می دهند ؟ فرمود : یا علی تو را خبر می دهم به بزرگتر

از این کسی که بخوابد و حال آنکه مرتکب تمام گناهان کبیره شده باشد چون این دعا را وقت خفتن بخواند پس

اگر بمیرد نزد خدای تعالی شهید است و اگر بی توبه بمیرد حق تعالی او و اهل خانه او و پدر و مادر او و موذن

مسجد او و پیش نماز مسجد را به عفو و رحمتش می آمرزد . دعا این است ( نقل شده از مهج الدعوات )

 

اللَّهُمَ‏ إِنَّكَ‏ حَيٌ‏ لَا تَمُوتُ‏ وَ صَادِقٌ‏ لَا تَكْذِبُ‏ وَ قَاهِرٌ لَا تُقْهَرُ وَ بَدِي‏ءٌ لَا تَنْفَدُ وَ قَرِيبٌ لَا تَبْعُدُ وَ قَادِرٌ لَا تُضَادُّ وَ غَافِرٌ لَا تُظْلَمُ

وَ صَمَدٌ لَا تُطْعَمُ وَ قَيُّومٌ لَا تَنَامُ وَ مُجِيبٌ لَا تَسْأَمُ وَ جَبَّارٌ لَا تُعَانُ وَ عَظِيمٌ لَا تُرَامُ وَ عَالِمٌ لَا تُعَلَّمُ وَ قَوِيٌّ لَا تَضْعُفُ وَ

حَلِيمٌ لَا تَعْجَلُ وَ جَلِيلٌ لَا تُوصَفُ وَ وَفِيٌّ لَا تُخْلِفُ وَ غَالِبٌ لَا تُغْلَبُ وَ عَادِلٌ لَا تَحِيفُ وَ غَنِيٌّ لَا تَفْتَقِرُ وَ كَبِيرٌ لَا تُغَادَرُ وَ

 حَكِيمٌ لَا تَجُورُ وَ وَكِيلٌ لَا تَحِيفُ وَ فَرْدٌ لَا تَسْتَشِيرُ وَ وَهَّابٌ لَا تَمَلُّ وَ عَزِيزٌ لَا تُسْتَذَلُّ وَ سَمِيعٌ لَا تَذْهَلُ وَ جَوَادٌ لَا

 تَبْخَلُ وَ حَافِظٌ لَا تَغْفَلُ وَ قَائِمٌ لَا تَسْهُو وَ دَائِمٌ لَا تَفْنَى وَ مُحْتَجِبٌ لَا تُرَى وَ بَاقٍ لَا تُبْلَى وَ وَاحِدٌ لَا تُشَبَّهُ وَ مُقْتَدِرٌ

لَا تُنَازَعُ يَا كَرِيمُ الْجَوَادُ الْمُتَكَرِّمُ يَا ظَاهِرُ يَا قَاهِرُ أَنْتَ الْقَادِرُ الْمُقْتَدِرُ يَا عَزِيزُ الْمُتَعَزِّزُ يَا مَنْ‏ يُنَادَى‏ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ‏

بِأَلْسِنَةٍ شَتَّى وَ لُغَاتٍ مُخْتَلِفَةٍ وَ حَوَائِجَ مُتَتَابِعَةٍ لَا يَشْغَلُكَ شَيْ‏ءٌ عَنْ شَيْ‏ءٍ أَنْتَ الَّذِي لَا تُفْنِيكَ الدُّهُورُ وَ لَا تُحِيطُ بِ

كَ الْأَمْكِنَةُ وَ لَا تَأْخُذُكَ‏ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ‏ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ يَسِّرْ لِي مَا أَخَافُ عُسْرَهُ وَ فَرِّجْ عَنِّي مَا أَخَافُ

كَرْبَهُ وَ سَهِّلْ لِي مَا أَخَافُ حُزُونَتَهُ سُبْحَانَكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ‏ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ‏ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين

 

منبع : مهج الدعوات ص 173 - صحیفه علویه ص 215 د 124

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : دوشنبه ۱۷ تیر۱۳۹۲ | 16:28 | نویسنده : فرهاد |

صلوات در هنگام عطر زدن :

الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ كَثِيراً كَمَا هُوَ أَهْلُهُ‏ وَ صَلَّى‏ اللَّهُ‏ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ‏ وَ سَلَّم

ستایش بسیار مخصوص خداست آنچنان که او سزاوارش است و رحمت و تحیت خدا بر محمد و آل محمد

 

امام صادق علیه السلام می فرماید : هر کس عطر بزند و دستش را بر بینی خود گذارد و این صلوات را بفرستد از

سوراخ چپ بینی او پرنده ای بیرون آید کوچکتر از ملخ و بزرگتر از مگس و در زیر عرش الهی بایستد و برای او تا

روز قیامت استغفار نماید

 

منبع : لمعات الانوار ص ۴۶

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : شنبه ۱ تیر۱۳۹۲ | 17:31 | نویسنده : فرهاد |

صلوات به هنگام عطسه کردن :

 

صلوات به هنگام عطسه کردن شماره یک :

الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ عَلَى‏ كُلِ‏ حَالٍ ‏وَ صَلَّى‏ اللَّهُ‏ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ‏ أَجْمَعِينَ‏

ستایش مخصوص خداست در همه حال و درود خدا بر محمد و جمیع آل او

 

۱- در روایت معتبر از رسول اکرم صل الله علیه و آله و سلم نقل شده است که هر کس بعد از عطسه این ذکر

را بگوید خداوند عطسه او را به شکل پرنده که از مگس بزرگتر و از زنبور کوچکتر است ممثل می فرماید و در زیر

عرش برای صاحب عطسه تا روز قیامت استغفار می کند

منبع : داروخانه معنوی ص ۵۲

۲- در روایت دیگر آمده است کسی که این صلوات را هنگام عطسه کردن بگوید هرگز از دندان درد گله مند

نمی شود

منبع : امید درماندگان ج ۲ ص ۶۲

 

 

صلوات به هنگام عطسه کردن شماره دو :

 

الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ رَبِ‏ الْعَالَمِينَ‏ وَ صَلَّى‏ اللَّهُ‏ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ‏ بَيْتِهِ

ستایش مخصوص پروردگار جهانیان است و درود خدا بر محمد و اهل بیت او

 

از امام محمد باقر علیه السلام روایت شده است که در هنگام عطسه کردن این ذکر را بگویید

منبع : حلیة المتقین ص ۳۶۵

 

 

صلوات به هنگام عطسه کردن شماره سه :

الْحَمْدُ للَّهِ‏ رَبِ‏ الْعالَمينَ‏ كَثيراً كَما هُوَ أَهْلُهُ‏ وَصَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَسَلَّم

ستایش مخصوص پروردگار جهانیان است بسیار آنچنان که او سزاورش است و درود خدا بر محمد پیامبر و ال او

و تحیت

 

از امام صادق علیه السلام روایت شده است که هر کس عطسه کند و دست را بر روی بینی گذارد و این ذکر  را

بگوید از سوراخ بینی او مرغی بیرون آید از ملخ کوچک تر و از مگس بزرگتر تا برود به زیر عرش و تا روز قیامت

برای او استغفار کند

منبع : عین الحیوة ص ۴۲۵

 

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : شنبه ۱ تیر۱۳۹۲ | 17:26 | نویسنده : فرهاد |

برای ورود به بهشت :

 

در بحارالانوار از کتاب اعمال جمعه شهید ثانی از حضرت رسول اکرم صل الله علیه و آله روایت شده است که

فرمودند : هر کس در شب جمعه هفت مرتبه این کلمات را بخواند ٬ در آن شب بمیرد داخل بهشت شود و هر کس

در روز جمعه هفت مرتبه این کلمات را بخواند اگر در آن روز بمیرد داخل بهشت شود

 

اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِي‏ وَ أَنَا عَبْدُكَ‏ وَ ابْنُ أَمَتِكَ فِي قَبْضَتِكَ وَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ أَمْسَيْتُ عَلَى عَهْدِكَ

 

وَ وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ بِعَمَلِي وَ أَبُوءُ بِذُنُوبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ

 

 إِلَّا أَنْتَ.

 

منبع : بحارالانوار ج ۸۹ ص ۳۱۳ ح ۲۰ - صحیفه نبویه ص ۳۸۷ د ۴۲۹

 

 


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : یکشنبه ۱۹ خرداد۱۳۹۲ | 18:59 | نویسنده : فرهاد |

 دعایی بس بزرگ و عظیم :

 

در کتاب جمال الاسبوع از حضرت خاتم النبیین صل الله علیه و آله روایت شده است که فرمود : در شب معراج این

اسماء را در لوحی از نور یافتم و میان آن لوح و عرش الهی حجابی نبود . پس جبرئیل گفت : اگر نبود این که طغیان

می کنند امت تو هر آینه خبر می دادم تو را به شان این اسماء ٬ پس به درستی که حق تعالی می فرماید : هر

کس تکلم کند به اینها در هر جمعه یک بار آن گاه برای او اهل آسمان ها و زمین ها کید کنند ٬ نمی توانند به او

ضرر برسانند و کسی که در هر جمعه یک مرتبه یا دو مرتبه بخواند در امان خداوند و در جوار او باشد و کسی را

قدرت بر بدی رساندن به او نیست .

حسن بصری گفت : وارد شدم بر گروهی شش مرتبه و خدا بینایی آن ها را گرفت پس مرا ندیدند . و فرمود : بر

حجاج وراد شدم در وقتی که اراده کشتن مرا داشت پس مرا اکرام و احترام نمود

و حضرت امیر المومنین علی علیه السلام می فرماید : به تحقیق که ابراهیم این اسماء را خواند پس خدا او را

از آتش نمرود نجات داد و موسی هنگامی که وارد شد بر فرعون به آن ها دعا کرد پس نتواسنت فرعون به او

آسیبی برساند ( بحارالانوار ج ۹۰ ص ۵۵ ح ۱۴ )

کعب الاحبار گفت : خضر خدا را به این اسماء خواند پس واقع شد در چشمه حیات و اسماعیل خواند پس خدا او

را از ذبح نجات داد و فدا فرستاد

و حضرت امیر علیه السلام فرمودند : این اسماء را گرفتار نمی خواند مگر آنکه خدا او را خلاصی می دهد و

مغمومی نمی خواند مگر آنکه غمش را برطرف می کند و حاجتمندی نمی خواند جز آنکه حاجتش را روا می کند

چه حاجت دنیا چه حاجت آخرت .

و کعب الاحبار گفت : در تورات یافتم هر کس این اسماء را در هر جمعه یک بار قرائت کند برای او قبول و هیبت

و عظمت و جلالت و رتبت نزد پادشاهان و بزرگان می باشد .

و حضرت رسول صل الله علیه و آله فرمودند : هر کس به او مصیبتی یا حادثه ای از هول های دنیا و آخرت برسد

پس تکلم کند به این اسماء خداوند فرج به او عطا می فرماید و حاجتش را روا می کند و غمش را برطرف

می نماید و او را بر دشمنش یاری می دهد .

و کعب الاحبار گفت : پس هر کس بخواهد تکلم کند به این نام ها باید طاهر باشد و دعا کند به این ها در هر

جمعه و از حق تعالی آنچه را بخواهد از امر دنیا و آخرت درخواست کند پس به درستی که خداوند حکم فرموده

و واجب گردانیده که رد نفرماید خواننده این نام ها را هر که باشد و هر آینه این اسماء را حضرت رسول صل الله

علیه و آله در روز جمعه روز جنگ احزاب خواند ٬ پس خداوند او را بر دشمنانش ظفر داد و آن نام های مقدسه

مبارکه این است :

 

بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ أَخَذْتُ‏ الْأَوَّلِينَ‏ وَ أَخَذْتُ الْآخِرِينَ وَ أَخَذْتُ الْقَائِمِينَ وَ أَخَذْتُ الْقَاعِدِينَ تَغْشَى أَبْصَارَهُمْ ظُلْمَةٌ وَ تُرْسِلُ

 السَّمَاءُ عَلَيْهِمْ لَهَباً وَ الْأَرْضُ شُهُباً فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ‏ اللَّهُ يَرْعَانِي وَ يُقَوِّينِي عَلَى الْخَلْقِ بِنُورِ اللَّهِ أَسْتَبْصِرُ

وَ بِقُوَّةِ اللَّهِ الْقُدُّوسِ أَسْتَعِينُ اللَّهَ يُعْطِينِي وَ اللَّهُ الْمَلِكُ الْجَبَّارُ يَرْفَعُنِي عَلَى أَجْنِحَةِ الْكَرُوبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الصَّافِّينَ وَ

الْمُسَبِّحِينَ لَكَ اللَّهُ أَدْعُو وَ أَنْتَ اللَّهُ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ لَكَ اللَّهُ أَدْعُو إِلَهَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ لَكَ اللَّهُ أَدْعُو إِلَهَ الْمَلَائِكَةِ

الْمُقَرَّبِينَ لَكَ اللَّهُ أَدْعُو إِلَهَ الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ لَكَ اللَّهُ أَدْعُو إِلَهَ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ لَكَ اللَّهُ أَدْعُو إِلَهَ الْكَوَاكِبِ لَكَ اللَّهُ أَدْعُو

إِلَهَ الْمَشَارِقِ وَ الْمَغَارِبِ لَكَ اللَّهُ أَدْعُو إِلَهاً مُقَدَّساً أَنْتَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ الْوَاسِعَةُ رَحْمَتُهُ

الْخَالِقُ كُرْسِيَّ عَظَمَتِهِ الْعَزِيزُ الْعَظِيمُ الْجَلِيلُ تَبَارَكَ اسْمُ اللَّهِ مَلِكُ الْمُلُوكِ تَكُونُ أَسْمَاؤُكَ هَذِهِ لِي عَضُداً وَ نَصْراً وَ فَتْحاً

 وَ هَيْبَةً وَ نُوراً وَ عَظَمَةً أَبَداً مَا أَبْقَيْتَنِي وَ تَكُون‏ لِي حِفْظاً وَ خَلَاصاً وَ نَجَاحاً أَنَا عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِكَ تَغْشَانِي رَحْمَتُكَ وَ

يَغْشَانِي عِقَابُكَ بِعِزَّتِكَ وَ هَيْبَتِكَ نَجِّنِي مِنَ الْآفَاتِ كَمَا نَجَّيْتَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَكَ مِنَ النَّارِ وَ كَمَا كَبَسَ مُوسَى كَلِيمُكَ

فِرْعَوْنَ وَ بِأَسْمَائِكَ هَذِهِ فَنَجِّنِي بِهَا وَ كَمَا الْأَرْضُ مَكْبُوسَةٌ تَحْتَ السَّمَاءِ وَ كَمَا بَنُو آدَمَ مَكْبُوسُونَ تَحْتَ السَّمَاءِ وَ تَحْتَ

مَلَكِ الْمَوْتِ وَ كَمَا مَلَكُ الْمَوْتِ مَكْبُوسٌ بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ كَذَلِكَ يَكُونُ الْخَلَائِقُ مَكْبُوسِينَ تَحْتَ قَدَمَيَّ أَبَداً مَا

أَحْيَيْتَنِي يَا نَاصِرَ الْمُسْلِمِينَ وَ يَا صَرِيخَ الْمُسْتَصْرِخِينَ وَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ أَنْتَ لِي حِرْزٌ مِنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ وَ مِنْ بَنِي آدَمَ

 وَ بَنَاتِ حَوَّاءَ وَ أَتْبَاعِهِمْ وَ مِنْ شَرِّ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَنْ لَا يَسْطُوَ عَلَيَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَزَّ جَارُكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ تَمَسَّكْتُ‏ بِالْعُرْوَةِ

الْوُثْقى‏ الَّتِي‏ لَا انْفِصامَ لَها الَّتِي لَا يُجَاوِزُهَا بَرٌّ وَ لَا فَاجِرٌ اعْتَصَمْتُ بِحَبْلِ اللَّهِ الْمَتِينِ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ فَسَقَةِ الْعَرَبِ وَ

الْعَجَمِ وَ مِنْ شَرِّ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ مِنْ شَرِّ مَنْ يُرِيدُ بِي‏ سُوءً أَوْ يُرِيدُ بِي شَرّاً تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ‏ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ

فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدْراً حَسْبِيَ اللَّهُ بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ أُومِنُ وَ بِاللَّهِ أَثِقُ وَ بِاللَّهِ

أَتَعَوَّذُ وَ بِاللَّهِ أَعْتَصِمُ وَ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ أَسْتَجِيرُ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ الَّتِي لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَ لَا

فَاجِرٌ مِمَّا ذَرَأَ وَ بَرَأَ وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ مَا يَطْرُقُ بِاللَّيْلِ وَ النَّهَارِ إِلَّا طَارِقاً يَطْرُقُ بِخَيْرٍ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي

أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دَابَّةٍ أَنْتَ‏ آخِذٌ بِناصِيَتِها وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ عَيْنٍ نَاظِرَةٍ وَ أُذُنٍ سَامِعَةٍ وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ

مَارِدٍ وَ جَبَّارٍ عَنِيدٍ اللَّهُمَّ إِنِّي أَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ وَ تَوَكَّلْتُ فِي أُمُورِي عَلَيْكَ أَنْتَ وَلِيِّي وَ مَوْلَايَ إِلَهِي فَلَا تُسَلِّمْنِي وَ لَا

تَخْذُلْنِي وَ لَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ وَ لَا تُؤَاخِذْنِي بِذُنُوبِي وَ إِسْرَافِي عَلَى نَفْسِي وَ أَعِنِّي عَلَى شُكْرِ نِعْمَتِكَ

يَا مُحْسِنُ يَا جَبَّارُ اجْعَلْنِي عَبْداً شَكُوراً لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ أَنْت‏ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ

الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ رَبِّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَ مَا فِيهِنَّ وَ مَا فَوْقَهُنَّ وَ مَا بَيْنَهُنَّ وَ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ‏

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏ اللَّهُمَّ حَبِّبْنِي إِلَى جَمِيعِ خَلْقِكَ حَتَّى لَا يَكُونَ لِي فِي قَلْبِ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ غِلْظَةٌ وَ لَا

يُعَارِضُونِّي وَ اجْعَلْهُمْ يَسْتَقْبِلُونِّي بِوُجُوهٍ بَسِيطَةٍ وَ يَقْضُونَ حَوَائِجِي وَ يَطْلُبُونَ مَرْضَاتِي وَ يَخْشَوْنَ سَخَطِي بِاسْمِكَ

الْقُدُّوسِ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ أَدْعُوكَ يَا اللَّهُ يَا نُوراً فِي نُورٍ وَ نُوراً إِلَى نُورٍ وَ نُوراً فَوْقَ نُورٍ وَ نُوراً تَحْتَ نُورٍ وَ نُوراً يُضِي‏ءُ بِهِ كُلُّ

نُورٍ وَ كُلُّ ظُلْمَةٍ وَ يُطْفَى بِهِ شِدَّةُ كُلِّ شَيْطَانٍ وَ سُلْطَانٍ وَ بِاسْمِكَ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ الْمَلَائِكَةُ فَلَا يَكُونُ لِلْمَوْجِ عَلَيْهِمْ

سَبِيلٌ وَ بِهِ يَذِلُّ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ يَكُونُ [الْخَلَائِقُ‏] تَحْتَ قَدَمَيَّ بِاسْمِكَ الَّذِي سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ وَ اسْتَقْرَرْتَ بِهِ عَلَى

عَرْشِكَ وَ عَلَى كُرْسِيِّكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ يَكُونُ لِي نُوراً وَ هَيْبَةً عِنْدَ جَمِيعِ الْخَلْقِ بِأَسْمَائِكَ الْمُقَدَّسَةِ الْمُبَارَكَةِ

أَنْتَ الْجَوَادُ الْكَرِيمُ‏ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ الْعَظِيمُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ يَا رَبَّ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ وَارِثَهُ يَا اللَّهُ أَنْتَ الْمَحْمُودُ فِي كُلِّ

فِعَالِهِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ يَا لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الرَّفِيعُ فِي جَلَالِهِ يَا اللَّهُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ يَا رَحْمَانَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ رَاحِمَهُ يَا

مُمِيتَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ وَارِثَهُ يَا حَيُّ حِينَ لَا حَيَّ فِي دَيْمُومِيَّةِ مُلْكِهِ وَ بَقَائِهِ يَا رَافِعُ الْمُرْتَفِعُ فَوْقَ سَمَائِهِ بِقُدْرَتِهِ يَا قَيُّومُ لَا

 يَفُوتُهُ شَيْ‏ءٌ مِنْ خَلْقِهِ يَا آخِرُ يَا بَاقِي يَا أَوَّلَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ آخِرَهُ يَا دَائِمُ بِغَيْرِ فَنَاءٍ وَ لَا زَوَالٍ لِمُلْكِهِ يَا صَمَدُ مِنْ غَيْرِ شَبِيهٍ

فَلَا شَيْ‏ءَ كَمِثْلِهِ يَا مُبْدِئَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ مُعِيدَهُ يَا مَنْ لَا يَصِفُ الْوَاصِفُونَ كُنْهَ جَلَالِهِ فِي مُلْكِهِ وَ عِزِّهِ وَ جَبَرُوتِهِ يَا كَبِيرُ أَنْتَ

 الَّذِي لَا تَهْتَدِي الْعُقُولُ لِصِفَتِهِ فِي عَظَمَتِهِ يَا بَاعِثُ يَا مُنْشِئُ بِلَا مِثَالٍ يَا زَاكِي الطَّاهِرُ مِنْ كُلِّ آفَةٍ يَا كَافِي الْمُتَوَسِّعُ

لِمَا خَلَقَ مِنْ عَطَايَا فَضْلِهِ الَّذِي لَا يَنْفَدُ يَا نَقِيُّ [نَقِيّاً] مِنْ كُلِّ سُوءٍ لَمْ يُخَالِطْهُ فِعَالُهُ يَا جَبَّارُ أَنْتَ الَّذِي وَسِعَتْ كُلَّ

شَيْ‏ءٍ رَحْمَتُه‏ يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ أَنْتَ الَّذِي قَدْ عَمَّ الْخَلَائِقَ مَنُّهُ وَ فَضْلُهُ يَا دَيَّانَ الْعِبَادِ وَ كُلٌّ يَقُومُ

خَاضِعاً لِهَيْبَتِهِ يَا خَالِقَ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ وَ كُلٌّ إِلَيْهِ مِيعَادُهُ يَا رَحِيمَ كُلِّ صَرِيخٍ وَ مَكْرُوبٍ يَا صَادِقَ الْوَعْدِ فَلَا

 تَصِفُ الْأَلْسُنُ جَلَالَ مُلْكِهِ وَ عِزِّهِ يَا مُبْدِئَ الْبَدَائِعِ لَمْ يَبْتَغِ فِي إِنْشَائِهَا عَوْنَ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ يَا عَالِمَ الْغُيُوبِ فَلَا يَفُوتُهُ

شَيْ‏ءٌ مِنْ خَلْقِهِ يَا مُعِيدَ مَا أَفْنَى إِذَا بَرَزَ الْخَلَائِقُ لِدَعْوَتِهِ مِنْ مَخَافَتِهِ يَا حَلِيماً ذَا أَنَاةٍ فَلَا شَيْ‏ءَ يُعَادِلُهُ مِنْ خَلْقِهِ يَا

حَمِيدَ الْفِعَالِ فِي خَلْقِهِ بِلُطْفِهِ يَا عَزِيزُ الْغَالِبُ عَلَى أَمْرِهِ فَلَا شَيْ‏ءَ يُعَادِلُهُ يَا ظَاهِرَ [قَاهِرَ] الْبَطْشِ الشَّدِيدِ الَّذِي لَا

يُطَاقُ انْتِقَامُهُ يَا عَالِي الْقَرِيبُ فِي عُلُوِّهِ وَ ارْتِفَاعِهِ وَ دَوَامِهِ يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ فَلَا شَيْ‏ءَ يَقْهَرُ سُلْطَانَهُ يَا نُورَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ

هُدَاهُ أَنْتَ الَّذِي أَضَاءَتِ الظُّلْمَةُ بِنُورِهِ يَا قُدُّوسُ الطَّاهِرُ فَلَا شَيْ‏ءَ كَمِثْلِهِ يَا قَرِيبُ الْمُجِيبُ الْمُتَدَانِي دُونَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ يَا

عَالِي الشَّامِخُ فِي السَّمَاءِ فَوْقَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ عُلُوُّهُ وَ ارْتِفَاعُهُ يَا بَدِيعَ الْبَدَائِعِ وَ مُعِيدَهَا بَعْدَ فَنَائِهَا بِقُدْرَتِهِ يَا مَلِكُ‏ يَا مُتَكَبِّرُ

يَا مَنِ الْعَدْلُ أَمْرُهُ وَ الصِّدْقُ وَعْدُهُ يَا مَحْمُوداً فِي أَفْعَالِهِ فَلَا تَبْلُغُ الْأَوْهَامُ كُنْهَ جَلَالِهِ فِي مُلْكِهِ وَ عِزِّهِ يَا كَرِيمَ الْعَفْوِ أَنْتَ

الَّذِي مَلَأَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ عَدْلُهُ وَ فَضْلُهُ يَا عَظِيمَ الْمَفَاخِرِ وَ الْكِبْرِيَاءِ فَلَا يُدْرَكُ عِزُّ مُلْكِهِ يَا عَجِيبُ فَلَا تَنْطِقُ الْأَلْسُنُ بِكُلِّ آلَائِهِ

وَ ثَنَائِهِ أَسْأَلُكَ يَا اللَّهُ أَمَاناً مِنْ عُقُوبَتِكَ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ أَسْأَلُكَ نُوراً وَ نَصْراً وَ رِفْعَةً عِنْدَ جَمِيعِ خَلْقِكَ مِنْ بَنِي آدَمَ وَ

 بَنَاتِ حَوَّاءَ رَبَّ الْأَرْوَاحِ الْفَانِيَةِ وَ الْأَجْسَادِ الْبَالِيَةِ وَ الْأَرْوَاحِ الْمُرْتَفِعَةِ وَ أَسْأَلُكَ بِطَاعَةِ الْعُرُوقِ الْمُلْتَئِمَةِ إِلَى أَمَاكِنِهَا وَ

بِطَاعَةِ الْقُبُورِ الْمُتَشَقِّقَةِ عَنْ أَهْلِهَا وَ بِدَعْوَتِكَ الصَّادِقَةِ فِيهِمْ وَ أَخْذِكَ الْحَقَّ مِنْهُمْ إِذَا بَرَزَ الْخَلَائِقُ فَهُمْ مِنْ مَخَافَتِكَ وَ

شِدَّةِ سُلْطَانِكَ يَنْتَظِرُونَ قَضَاءَكَ وَ يَخَافُونَ عَذَابَكَ وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَكَ اجْعَلْنِي مِنَ الْمُقَرَّبِينَ الْفَائِزِينَ وَ أَلْقِ عَلَيَّ مَحَبَّةً وَ

نُوراً وَ نِعْمَةً وَ هَيْبَةً وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ يُسْمَعُ قَوْلِي وَ يُرْفَعُ أَمْرِي عَلَى كُلِّ أَمْرٍ أَنَا عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِكَ الْفَقِيرُ إِلَى رَحْمَتِكَ

اجْعَلْنِي‏ اللَّهُمَّ عَالِياً مُتَعَالِياً يَا نُورَ النُّورِ يَا مِصْبَاحَ النُّورِ أَدْرَأُ بِكَ فِي نُحُورِهِمْ وَ أَسْتَعِيذُ بِكَ مِنْ شُرُورِهِمْ وَ أَسْتَعِينُ بِكَ

عَلَيْهِمْ فَاكْفِنِي أَمْرَهُمْ بِلَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِكَ يَا اللَّهُ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ‏ إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ

أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ‏ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ‏ يا مُوسى‏ أَقْبِلْ وَ لا تَخَفْ إِنَّكَ مِنَ الْآمِنِينَ‏ كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَ

رُسُلِي إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ اللَّهُمَّ بِعِزَّتِكَ يَا دَائِمَ الْبَقَاءِ أَسْأَلُكَ بِالاسْمِ الَّذِي أَحَطْتَهُ بِحِجَابِ النُّورِ نُورِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ

تُضِي‏ءُ بِهِ أَبْصَارُ النَّاظِرِينَ عُذْتُ بِرُبُوبِيَّتِكَ يَا اللَّهُ بِاسْمِكَ الَّذِي تَقُولُ بِهِ لِلشَّيْ‏ءِ كُنْ فَيَكُونُ‏ إِلَّا قَضَيْتَ حَاجَتِي وَ أَنْجَحْتَ

طَلِبَتِي وَ يَسَّرْتَ أَمْرِي وَ سَتَرْتَ عَوْرَتِي وَ آمَنْتَ رَوْعَتِي وَ رَزَقْتَنِي نُوراً وَ عِزّاً وَ هَيْبَةً وَ قَبُولًا وَ رِفْعَةً عِنْدَ جَمِيعِ خَلْقِكَ

بِحَوْلِكَ وَ قُوَّتِكَ وَ بِاسْمِكَ الَّذِي‏ وَسِعَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ وَ هُوَ أَوْسَعُ مِنْهُ يَا دَائِمَ الْبَقَاءِ أَدِمْ مَا صَلَاحاً وَ آخِرَهَا فَلَاحاً بِرَحْمَتِكَ يَا

أَرْحَمَ الرَّاحِمِين

آنگه دعا کن به آنچه بخواهی که مستجاب می شود انشاء الله تعالی .

و می گویی بعد از آن :

وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْخَيِّرِينَ الْفَاضِلِينَ الْحَاكِمِينَ الْعَادِلِينَ

 الزُّهْرِ الْغُرِّ الْمَيَامِينِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيما

 

منبع : جمال الاسبوع ص ۳۴۶ - صحیفه نبویه ص ۱۰۰ د ۲ .


برچسب‌ها: دعاها

تاريخ : چهارشنبه ۱۵ خرداد۱۳۹۲ | 23:8 | نویسنده : فرهاد |
زیارت عاشورا
زیارت عاشورا